İzDüŞüMler

Hepi Niv Yiır

2011-12-30T17:19:00.003+02:00

Hafta Sonu Sinema Kuşağı

2011-12-20T02:49:00.002+02:00

Bu hafta sonu nefis bir insanla tanıştım.Küçük bir kızken (Ahh ahh!) izlediğim "Uçurtmayı Vurmasınlar" filminin senaristi Feride Çiçekoğlu cumartesi günü seminerde konuğumuzdu.Çok güzel dolu dolu 2,5 saat geçirdik sayesinde.

Beğendiğim filmlerin senaristinin düşünce yapısını çok merak ederdim ki ilk defa bir tanesi ile karşılaşma şansım oldu.Bu yüzden Feride Hanım'la tanışmak benim için çok önemliydi.Senaryo yazma üzerine anlattıkları, tavsiye ettiği kısa filmlerle hepimizin ufkunu açtı diyebilirim.

80 li yıllarda düşüncelerinden dolayı dört yıl cezaevinde kalmış .Uçurtmayı Vurmasınlar,Parmaklıklar Ardında(Diziymiş sanırım),Sizin Hiç Babanız Öldü mü? o yılların izleri.

Uçurtmayı Vurmasınlar'ı izlediniz mi bilmiyorum ama izlemediyseniz kesinlikle tavsiye ederim.Benim için klasik Türk Filmlerinden bir tanesi.Çok yalın ama derinden sarsan filmlerden.Yakın zamanda tekrardan izlemeyi düşünüyorum.Feride Hanım'ın sohbetinden sonra farklı bir gözle izleyeceğimi düşünüyorum.

Filmdeki İnci aynı Feride Hanım gibi.Düşünceleri.İnsanlara yaklaşımları,birikimleri...

Yine senaryolarından Umuda Yolculuk 1990 lu yıllarda en iyi yabancı film oskarını kazanmış.

Kendisi kadar tavsiyelerini de çok beğendim(k).Kısa filmlerin bu kadar lezzetli olduğunu bilmiyordum.Kendisiyle sohbet ederken Uzun metrajlı filmleri şiire,kısa filmleri Haiku'ya benzettiğimi söyledim.Aynı fikirdeymişiz.

Sonrasında İsrailli yönetmenin aşağıdaki kısa filmlerini paylaştı bizimle.Öncesinde senaryolarını okuduğumuz kısa filmlerden de çok etkilendim.İlginizi çekerse onlarıda aşağıda paylaşıcam sizlerle.

Bu birincisi.
http://www.youtube.com/watch?v=TYIxBRA5qjA

Bu da ikincisi.
http://www.youtube.com/watch?v=RpjHSiQLPmA

Bu da üçüncüsü.
http://www.youtube.com/watch?v=SrzpG7KI_0w

Cumartesi iyi senaryo...İyi senarist....Yaratıcı kısa filmler derken pazar günü sinemasız olmazdı elbet.

Ne zamandır çok beğenilerek anlatılan HUGO'ya gittim.Hugo'yu vizyonda görünce ön yargılıydım önceleri.

Nedense aklıma Tolga Abi ve Hugo'su geldi.Sonra seyredenlerin tavsiyesi üzerine araştırdığımda alakası olmadığını öğrendim.2011'in en iyi üç boyutlu filmi deniyordu ki hastasıyımdır.Ve insanın içine işleyen o mavi gözlerle tanıştım.

Uçurtmayı Vurmasınlar'daki Küçük Barış gibi etkiledi beni Hugo.

Ayrıca 1930'ların Paris'ini yaşamak hoştu.

Sinemayla dolu dolu bir hafta sonu oldu.Bu post konusu da tavsiyelerle dolu dolu oldu :)

Herkese keyifli bir hafta dilerim.

Bayram Meşajı

2011-11-06T12:56:00.001+02:00

Selamlar,hörmetler blog ahalisi.

Yine bir kurban Bayramı veçhilesi ile post yazıyorum ama alıcılarınızın ayarlarıyla oynamanız gerekebilir.Çünkü bayramı seven ama kurban olayını sevmeyen biri olarak yazıyorum.

Vejeteryan değilim ama yılın her sene bu zamanlarında doğal olarak vejeteryan oluyorum.

Çünkü taze @ kokusuna tahammülüm yok.

Kan kokusuna hiç yok.Öyle kan kokusundan eter koklamış gibi bayılan hanım ablalardan da değilim ama sevmiyorum işte.Adım başı taze @ ve kan kokusu uyuz ediyor beni.

Her taraf kana bulanık.E haliyle bunalıyorum ben de.

Televizyonlarda kendini kesen acemiler,kaçan boğalar, yarı ilkel toplumlardaki gibi onları yakalamaya çalışan avcımsılar vesaire vesaire.Öyle bir hal alıyor ki kan kokusu sanki İstanbul'da değil , Transilvanya'daki vampirler gibi hissediyorum şu üç dört günde kendimi.

Tamam dini vecibe v.s saygım sonsuz ama uyuz oluyorum bazı şeylere.

Az evvel okuduğum bir mailde Ankara makro markette deve satılıyormuş.Ve oradan satın aldıkları develeri kesen develer varmış.

Deve kesmek ne ya?İlk kez duydum.THY açılışında peronda kesmeye çalışan develeri duymuştum ama o sayılmaz.

Şimdi bu arkadaşlar dinazorlar yaşıyor olsa kesin Brachiosaurusfilan keserler diyorum içimden.

En büyüğünü kesince daha büyük bonus sevap kazanıyosun herhalde ?

O yüzden bu zamanlarda bayan temel reyiz gibi olmak en iyisi.

Annemin yaptığı ıspanaklı börekleri zulaladım.Dört gün evden çıkmadan sadece onları bile yiyebilirim. O derece!

Neyse bayram günü bölücülük yapmayayım halet-i ruhiyem budur ama hepiciğinizin bayramı kutlu olsun a dostlar.

Sevgi,huzur,sağlık,mutluluk...Kansız ve zorsuz hep sizinle olsun.

Sevgiler.

İLELEBET

2011-10-29T02:45:00.000+03:00

GÜLÜMSE

2011-10-27T15:45:00.000+03:00

Bu resim dün'den kalan güzel bir hatıra.Belediyeye Van için yollanan yardım paketlerinden birinde çocuk kıyafetlerinin üzerine koyulmuş.Minik eller eşyalarını paylaştığı kardeşlerine bir de moral vermek istemiş herhalde.Sıcacık güneşli bir günde gülen yüzler ayakta sapasağlam evler:)

Fotoğrafladık .

Hem kalbime hem de buraya yazdım.

Unutulmasın...Darlanınca bakılsın...Güneşli günleri ve gülen yüzleri hatırlatsın gülümsetsin diye...

Üzülüyorum!

2011-10-24T01:12:00.001+03:00

Galiba yaşlandım.

Galiba kafayı yedim.

Galiba şu son günlerde yaşanan üst üste felaketlerden sonra sakinliğimi,sağ duyumu kaybettim.

Felaketlerin ardı arkası kesilmiyor.
Şimdi de deprem!Doğudaki vatandaşlarımız çaresiz.Toprak altındalar.Haberleri izlemeye çalışıyorum Orada karga tulumba kendi imkanlarıyla enkazlarda debelenen insanları görüyorum.O enkazların yamacında sevdiklerine yardım isteyenlere,çığlık çığlığa ağıtlar yakanlara dayanamıyorum.Mangalda kül bırakmayan devlet büyüklerinin neden hala orada bir koordinasyon sağlayamadıklarını anlayamıyorum.

Hepimizin aynı ipe dizili tespih taneleri gibi birbirimize bağlı olduğumuzu imamenin dağılırsa her birimizin tarumar olacağını birliğin ve bereberliğin sağlanması gerektiğini düşünüyorum.

Fikirler,inançlar ne olursa olsun insanların kin ve nefret duygularıyla birbirlerine saldırmalarına,dişlerini vahşi hayvanlar gibi birbirlerinin etine geçirmeye çalışmalarına dayanamıyorum.İnsanlığımdan utanıyorum.

Çaresizliği ilk kez bu kadar derinden yaşıyorum.Hamasi duygularla gaza gelen insanların içinde kendi tanıdıklarımıda görüyorum.

Hayvanla insan arasındaki o ince çizgiyi geçemeyenlere üzülüyorum.

Üzülüyorum.

Kahroluyorum.

SAĞOLSUN !

2011-10-21T01:33:00.001+03:00

Babalar,evlatlar sağ olsun .Gerisi hikaye,ağız dolusu lakırdı.Şu anda buraya yazmak istediğim kan kırmızısı küfürler var ama susuyorum.Gidenler geri gelmeyecek çünkü.Uğur Gürsoy'un bu karikatürü nokta atışı olmuş duygularıma.Allah rahmet eylesin.Ailelerine sabır versin.

İZ'LED'İM

2011-10-05T23:16:00.002+03:00

Ne zamandır sinemaya gidip film izlemiyorum.En son Turkcell Kuruçeşme Arena'da Patrondan kurtulma sanatına gitmiştim galiba iki ay önce...

İlk defa açık havada film izlemiştim.Ama benim gibi full konsantre olan bir insan için o atmosfer biraz zorladı.Mehtap,deniz,yakamoz sürekli gözüm kaydı.Arada uzun uzun öten tanker gemi düdükleri de cabası.Film fena değildi.Eğlenceli,güldürüklü bir filmdi...

Haftasonu sinemam geldi yine...

Pazar gecesi Woody Allen'ın son filmi 'Paris'te Gece Yarısı'na gittik (Midnight in Paris)

Ben pek Woody Allen sevmem aslında ama filmin konusu ve içindeki ünlüler geçidi ilgimi çekti.

Bi de twitterda pek bir övgüler okudum filmle ilgili...

Çok beklenti içinde değildim.Bir Zamanlar Anadolu'da ya gidecektik bu filme girdik .

Sonuç sevdim.İlk defa bir filmini sevdim W.A.'nın...

Spoiler vermek gibi olmasın ama o eskiye dönüş sahneleri sevmem de en büyük etken sanırım.

O sahneler dışında klasik film geyiği...

Ben de pek bir yapmak isterdim öyle...Arabayla olsun,zaman makinesiyle olsun,ya da bir aynanın içinden geçerek olsun.Ne olursa olsun geçmiş zamanları yaşamayı görmeyi çok isterdim.

Orhan Veli ile Aşiyan'da yürüsem...

Sonra Melih Cevdet ve Oktay Rıfat' da aramıza katılsa, sohbet harlansa...

Garip garip onlar anlatsa ben dinlesem...

Bana tiyolar verseler, yazmanın ne sancılı bi şey olduğunu beni benden aldığını uçurumların eşiğine geldiğimi anlatsam onlara...

Aynı filmdeki gibi elimdeki taslağı ne halt edeceğimi bilemeden ortalarda kala kaldığımı dertlenip anlatsam...

Sonra hep birlikte Bostancı'ya Hatay restorana gitsek orada Cemal Süreya'nın masasına otursak o sohbetlere şahit olsam...

Buklu Bukle şiirleri rakının yanına meze yapsalar ben de kendimden geçsem...

Cemal Süreya her kadeh tokuşturduğunda "Keşke yalnız bunun için sevseydim seni "desem ...

Ülkü Tamer'le iddalaşsalar, yere bir " y " düşse şahit olsam,alsam cebime koysam hatıra olarak saklasam...

Rakının damarlarımdaki kudretiyle Hüznün Kuşları'nın şarkı versiyonunu onlara söylesem ...

Sonra Cağaloğlu'nda Oğuz Aral'la karşılaşsam gözlüğünün üzerinden bakıp "Gereksiz taramalardan kaçın" dese Avni "Mugul Mugul Dıgıl" diye onu onaylasa ,ona manavdan gazete kağıdında bir kese kağıdı elma alıp versem dişlek dişlek gülse ...

O yolculuklarla gidi gidiversem her bir tarihe,her bir hayran olduğum tanışmayı çok arzu ettiğim kişilerin yanına...

Ahh ahh ! Filmi izleyin derim !

Filmi izlerken belki siz de kendi yolculuğunuza çıkarsınız Owen Wilson gibi...

Beğenmezseniz de artık "Mugul,mugul,dıgıl"

Yani ...;)

ÖLÜ

2011-09-18T01:29:00.001+03:00

Annem

Eteğinden yırttığı bir parça basmayla gözlerimi bağladı

Belli ki görmemi istemiyordu
Kucağındaki kardeşimin sıcaklığını

Ama ölü bebekler göremezler ki dedim fısıltıyla

Duymadı…

Mecburdu

Kardeşlerim için…

Biliyorum

Bir lokma daha fazla alabilmek için

Uyuma taklidi yapan ölü bebektim

Çadırın köşesinde

Kara sineklerle yarenlik ediyordum.

Bizim buralarda çocukların yazgısı da teninin rengi gibi karadır

Ya ölüsündür ya da yaşayan ölü

Sesimiz çıkmaz bizim ağlayamaya

Mecalimiz yoktur

Malum ağlamayan bebeğe de emzik yoktur

Bizim topraklar kıraçtır

Dikili ağaç yoktur

Ölü çocuklar dikilir

O yüzden mi dir insanların bizi görmezden gelişi ?

Arada amcalar teyzeler bazen gelirler yardım için

Ama bizim köyün yolunu bilmezler

Bulmazlar ,bulmak istemezler

O yüzden ben ölü bir bebeğim

Kardeşimde ölmek üzere olan bir bebek.

Uzak ülkelerden bıyıklı bir amca ve başı sarık bir teyze gelmiş geçenlerde

Yanlarında çocukları eğlendirsinler diye

Birkaç şaklaban getirmişler niyeyse

Ağlak bir abi,sarı yaşlı bir abla ve dahaları…

Şarkı söyleyip dans etmişler ,

Dans sanki karnımızı doyururmuş gibi

Doyurmaz ki

Öyle olsa annem her gün dans ederdi

Kucaklarına süs köpeği gibi almışlar

karnı doyan şanslı kardeşlerimden

Sanki

Ölü bebek kokan topraklarda değillermiş gibi

Gülerek poz vermişler

Benim göz yuvalarıma çöreklenen kara sinekler

Onların ruhlarına çöreklenmiş

Anladım

İzdşnmler

DOLU(N)AY

2011-09-12T23:36:00.001+03:00

Şu an dışarda nefis bir dolunay var.

O dolunaya ilaveten ağrıdan en az onun kadar kocaman olmuş bir başım.

Aklı başında insanlar gibi ağrı kesici içeceğime büyükçe bir kadehle kırmızı şarap içiyorum.

Güzel havalar göçmen kuşlar misali uzaklara göçmeye hazırlanıyorlar ya...

O yüzden yazın son dolunayını öküzün gözüne kurban ettim bu gece...

Play listmde en damar parçaları ardı ardına tekrar tekrar dinliyorum " Beni öldürmeyen herşey daha güçlü kılar "mottosuyla...

Blog sahibesi bu gece pek bir melankolik .Rica edeceğim alıcılarınızın ayarlarıyla oynamayınız.

Ne yazacağını kestirmeden sadece yazası olduğu için burada(Hah üçüncü tekil kişi olarak da yazmaya başladı tam oldu!)

Dün gece çok garip feci bir rüya gördüm.Belli ki 11 Eylül'ün bilinç altımda bir şekilde taşın altındaki solucanlar gibi divil divil divilmesi sonucu pırtlayan bir rüya...

Eskiler ne der ?Allah hayra çıkarsın siz de deyiniz lütfen(demeseniz bile okurken dedirtmiş olayım bi şekilde)

İstanbul semalarında uçan üç dört uçak birbiri ardına hava da çarpışıyor ve düşüyor.

Ve ben Lost'takiler gibi bütün o düşme detaylarını aşağıdan görüyorum çaresizce izliyorum.Dizlerimi döve döve böğüre böğüre ağlıyorum.Kaybetme duygusu o kadar gerçekti ki kötü uyandım.

Sabaha karşı uyandığımda hakikatten yüzüm sırıl sıklamdı gerçekten ağlamışım.

10 sene önce bu olay olduğunda arkadaşlarımla çok keyifli bir Antakya gezisindeydim.Antakya'lı arkadaşlarımın mihmandarlığında baharatçılar çarşısında alşveriş yapıyorduk.Gidenler bilir Antakya arap ülkeleri gibidir.Arapça yazılı plakalar,konuşanlar,tabelalar vs.

Bir anda esnaf karıştı herkes televizyonlara hücum etti.Biz ne oluyor dedik ki ikiz kulelere dalış yapan o uçakları gördük ekranda...

Ve televizyonun başından kimse ayrılamadı.Ondan sonra ne alışveriş kaldı ne de bizim tatil keyfimiz...

O uçaktakilerin gökdelene doğru kamikaze dalışı gözümün önünden gitmedi. O an ne hisettiklerini düşünüp durdum günlerce...

Her ölüm zordur ama bilmiyorum beni feci etkiledi sanırım o olay.

Zaten dün gece ki rüyamda bu olayın başka bir türlü tezahürü...

Neyse tatsız konular...

Allah rahmet eylesin hepsine ve sevdiklerine sabır versin.

Son zamanlarda ne çok kullandığımız iki cümle kalıbı oldu bu değil mi?...

Doğu da o kadar çok şehit veriyoruz ki "günaydın ,iyi akşamlar "der gibi rahmet okuyup sabır diliyoruz.

Tabi ateş düştüğü yeri yakıyor ,"bıçak kemiğe dayandı "lakırdısı edenler tüm samimiyetsizlikleriyle yukardaki cümle öbekleri gibi bu cümleyi ağızlarına sakız ediyorlar.

Bloga girerken cumartesi gün ki nefis Bülent Ortaçgil konserini,ilk defa canlı izleme şansı elde ettiğim Birsen Tezer'i ve aynı sahne de yine ilk kez dinlediğim Erkan Oğur'u yazmayı düşünmüştüm bir şekilde...

Ama onlar başka bir post konusu olsun.

Keyifli akşamların konusu olsun hatta...Dün ve Bugün şarabımın rengi gibi kıpkırmızı ...

Bugün demişken bir de 12 Eylülümz var bizim.Tarihe kömür karasıyla yazılan bir 12 Eylülümüz.

Bugünü dolunayla ilişkinlendirip onlardan söz etmemek yakışık almaz değil mi?

Bir asker kızı olarak hayatım hep bir şekilde ordu evlerinde,askeri lojmanlarda,ast - üst ilişkilerinin gölgesinde geçti.

Rahmetli babamın mensubu olduğu TSK'ni her zaman onurla ve gururla savunmuşumdur her ortamda...

Ama bir 12 Eylül olayımız var ki orda kelimelerin bittiği andır diyorum ben...

Ve benim yerime aşağıdaki kara bilanço konuşsun diyorum...

12 Eylül'de

* 650 bin kişi gözaltına alındı.

*1 milyon 683 bin kişi fişlendi.

* Açılan 210 bin davada 230 bin kişi yargılandı.

*7 bin kişi için idam cezası istendi.

*517 kişiye idam cezası verildi.

* Haklarında idam cezası verilenlerden 50’si asıldı (18 sol görüşlü, 8 sağ görüşlü, 23 adli suçlu, 1'i Asala militanı).

* İdamları istenen 259 kişinin dosyası Meclis’e gönderildi.

* 71 bin kişi TCK’nin 141, 142 ve 163. maddelerinden yargılandı.

* 98 bin 404 kişi “örgüt üyesi olmak” suçundan yargılandı.

* 388 bin kişiye pasaport verilmedi.

* Cezaevlerinde toplam 299 kişi yaşamını yitirdi.

*144 kişi kuşkulu bir şekilde öldü.

* 14 kişi açlık grevinde öldü.

* 16 kişi “kaçarken” vuruldu.

* 95 kişi “çatışmada” öldü.

*73 kişiye “doğal ölüm raporu” verildi.

* 43 kişinin “intihar ettiği” bildirildi.

* 30 bin kişi “sakıncalı” olduğu için işten atıldı.

*14 bin kişi yurttaşlıktan çıkarıldı.

* 30 bin kişi “siyasi mülteci” olarak yurtdışına gitti.

* 300 kişi kuşkulu bir şekilde öldü.

*171 kişinin “işkenceden öldüğü” belgelendi.

* 937 film “sakıncalı” bulunduğu için yasaklandı.

*23 bin 677 derneğin faaliyeti durduruldu.

*3 bin 854 öğretmen, üniversitede görevli 120 öğretim üyesi ve 47 hâkimin işine son verildi.

*400 gazeteci için toplam 4 bin yıl hapis cezası istendi.

* Gazetecilere 3 bin 315 yıl 6 ay hapis cezası verildi.

* 31 gazeteci cezaevine girdi.

* 300 gazeteci saldırıya uğradı.

* 3 gazeteci silahla öldürüldü.

* Gazeteler 300 gün yayın yapamadı.

* 13 büyük gazete için 303 dava açıldı.

* 39 ton gazete ve dergi imha edildi.

Sözünü Sakınmadan ve Küçük İskender

2011-09-09T23:23:00.002+03:00

Dün akşam tesadüfen İstanbul Modern Müzesinde Küçük iskender'in söyleşisi olduğunu duydum.Eleştirmen Semih Gümüş ve Ömer Türkeş'in konuğuymuş.

Aslında pek bildiğim bir şair değildi.Bir iki popüler şiirini biliyordum sadece...

Yine de akşamımı biraz şiire bulamak ve yeni birini tanımak istedim.Üşenmedim atladım gittim.

Tophane'de Açık havada eski bir saat kulesinin önünde sahne kurmuşlardı.

Sandalyeler full doluydu ben de çimenlerin üzerinde yere bağdaş kurdum.

Sabit Fikir'in İstanbul Modern iş birliğiyle düzenlediği söyleşinin adı "Sözünü Sakınmadan"dı.

Semih Bey'in ve Ömer Bey'in sorularına sözünü sakınmadan çok hınzırca cevaplar verdi aynı şiirleri gibi...

Yakın zamanda kaybettiğimiz şair dostu Seyhan Erözçelik'in anısına çok güzel bir şiirle başladı.

Çok zeki ve bir o kadar da sivri bir adam.Sivriliğini twitterdan az buçuk biliyodum.

Kendini bu ülkenin dinden ve ahiretten sorumlu kişileri ilan etmiş zümreyle atışma halindeler.Küçük İskender cephesi ustaca satraç oyunu gibi giderken, karşı taraf maalesef işi bel altına çekmiş.

Kendisini hedef gösteren haberlerle bu söyleşiyi işaret etmiş.Kendisinin cinsel tercihine atıfla imalar filan...Saçma sapan klasik Türkiye gerçekleri maalesef :(

Bütün bu tatsız detayları eve geldikten sonra öğrendim.Çok şükür hiç bir tatsız bir olay olmadı provake etmeye çalışanların yapmaya çalıştıkları gibi...

Çok güzel anekdotlar anlattı Küçük İskender...

Babasının kütüphanesinden çekirge sürüsü gibi geçmiş küçük yaşlarda...Sayesinde şairler ve yazarlar külliyatını yalamış yutmuş...

Ergen yıllarında şiir yazmaya başlamış.Edip Cansever'in şiirlerini o yıllarda hiç beğenmiyormuş.Bir kitabını "Böyle şiir mi olur be !" deyip duvara çarpmış.17 yaşında gittiği Bodrum tatilinde aymış ustanın şiirine...
Otobüs bir tren yolunun önünde beklerken bir köpek görmüş köpek uzaklara bakıyormuş. Onun baktığı yerlere bakmaya çalışmış ama karşıda sadece dağlar varmış.

O zaman Edip Cansever'in dizeleri gelmiş aklına
"...Kim bakardı uzağa
köpekleri saymazsam..." Bodrum’a gider gitmez bir Edip Cansever kitabı almış :)

Bunun gibi bir dolu güze anekdot anlattı.

Kendisine marjinal şair denilmesinden hiç hoşlanmıyor "Ben marjinal değilim marjinal olan Müge Anlı'nın programındakiler ..." demesine çok güldüm bi de:)

Tıp ve sosyoloji eğitimi almış ama ikisini de tamamlamamış.

Ağır Roman'da Okan Bayülgen'le birlikte rol almış.

Tiyatro ortaokul yıllarından beri hayatında varmış.Hatta Radyo ve televizyonculuk okumak isterken annesinin bir lafıyla ilk tercihini silip Cerrah Paşa Tıp fakültesini yazmış ve kazanmış.
Beş yıl okumuş şiirlerinde insan bedenine yaptığı atıfları tıp eğitiminin faydaları olarak görüyor.

Bildiklerimden çok daha güzel şiirleri varmış hayran oldum.Elli küsür kitabı basılmış .

Sayesinde günümüz şairlerini tanımadığımı ve okumadığımı farkettirdi bana...

O yüzden dünden beri çok ilgimi çekti hayatını ve şiirlerini okuyorum .

Son olarak sevdiğiniz bir şairse söyleşilerini de kaçırmayın derim.

Ben geç tanıdım ama çok sevdim.

Pişman olmazsınız. :)

Bu da sevdiklerimden okuma kirası olsun :)

BİR DAHA SEVDİM

“-Oof dedi.

-Ne oldu? dedim .

-Hiiç dedi.

-Herseyi bırak gel benimle dedim.

-Olurmu ? dedi.

-Topu topu bi tabak fazla koyarız soframıza dedim.

-Olmaz dedi.

-Neden? dedim.

-Aynı tabaktan yeriz dedi.

Bir daha Sevdim..”

Küçük İskender

ŞEKER'LİK

2011-08-31T01:37:00.001+03:00

Cümleten zaferli ,ramazanlı,şekerli,keyifli,huzurlu,rengarenk,kutlu bayramlar...

ÖNÜM, ARKAM ,SAĞIM ,SOLUM ELVİS...

2011-08-25T12:46:00.002+03:00

Sabah bir uyandım baktım Elvis'im gelmiş.
Kalbim Elvis Elvis atıyor
Hayırdır inşallah dedim
Pencereyi açtım bir baktım rüzgar Elvis Elvis esiyor.
Kapı çaldı karşı komşum "Komşum bir fincan Elvis alabilirmiyim diyor?"
Kettle su koydum kahve için"Elvis" diye fokurduyor
Kahvemi alıp balkona çıktım kuşlar bile "Elvis" şakıyor...
Park da oynayan çocuklar "Önüm arkam sağım solum Elvis diyor!"
Gözümü kapatıyorum Elvis ...Açıyorum Elvis!

Eh be ! İzDşmLr ...

Ne duruyorsun o zaman ...

Patlat arka arkaya Elvis'leri ...

Pat...http://www.youtube.com/watch?v=QkMVscR5YOo

Pat... http://www.youtube.com/watch?v=uRhTUJLXnBc&NR=1

Pat...http://www.youtube.com/watch?v=FnFP0vwLMyk&NR=1

Pat...http://www.youtube.com/watch?v=HZBUb0ElnNY

Pat... http://www.youtube.com/results?search_query=you+are+on+my+mind&aq=0&oq=you+are+on

Pat... http://www.youtube.com/watch?v=QrojFR7jM9E

Pişik not;Kum kamyonu gibi Elvis şarkıları yığdım.Bünyeye ağır gelirse telaş etmeyiniz ardından bir ölçü Serdar Ortaç'tan The Wall dinleyiniz.İyi gelecektir.:)

Elvis'iniz bol olsun,

Sevgiler,hörmetler...

GEZELİM GÖRELİM

2011-08-16T02:42:00.006+03:00

TRT'de uzun yıllardır yayınlanan bir programdı Gezelim Görelim...

Hala devam ediyor mu bilmiyorum.Denk geldikçe çok severek izlerdim o programı.Yıllarca Anadolu'nun her bir köşesine gitmişlerdi ...

Anadolu insanının sıcaklığını ,iyi niyetini ve enteresan yaratıcılığını gülümseyerek izlerdim.Yaşar Kemal hayranı biri olarak hafiften kıskanırdım da...Kimbilir ne anılar ne anekdotlar biriktirmişlerdi o çekimlerde...

Yollara düşmek yeni yerler görmek yeni insanlarla tanışmak ne kadar güzel bir duygu...

Geçen hafta yine kurtlandım.Spontane gelişen bir konuşmanın ardından yola düşelim yeni yerler görelim istedim.Orası mı burası mı derken ne zamandır görmek istediğim Cunda'da karar kıldık.Sabahın köründe atladık arabaya düştük yollara...

Benim için en güzel tatil araba ile gidilen tatil...Hiç yorulmadan mızmızlanmadan saatlerce giderbilirim...Uzun yolda araba kullanmayı da , enteresan yerlerde mola vermeye de bayılırım.Bu yolculukta çok kullanamadım bol bol co-pilotluk yaptım.Ve de Şekil a 'da görüldüğü gibi elimde makine hareket halinde bol bol titrek fotolar çektim.

Vacur vucur tatil yerleri gibi değil Cunda ...Sessiz sakin...Ya da ramazandan dolayı öyleydi. bilmiyorum.Ama bana çok iyi geldi.Zaten denizin olduğu bir yerde benim kötü olma olasığım hiç yok...

Kaldığımız otel çok güzel ve sessizdi.Her şey dahil otellerden ,çok yıldızlarından,her an eli başı dolu dolu tabaklarla dolaşan tatilcilerden hiç hazetmediğim için çok beğendim burayı .

Küçük ama muhteşem bir koyda zeytin ağaçlarının arasındaydı plajı...Denizi nefisdi.Benim gibi soğuk denizi sevenler için bulunmaz bir yer.Suyun dibini görüyorsunuz tertemiz...

Erkek çocukları gibi bütün gün gözümde gözlük ellerim ayaklarım zeytin gibi buruşana kadar denizdeydim.Akşam üstüne doğru sudan çıktığımda alnımda dana kadar gözlük izi kalsa da vazgeçmedim gözlüğümden...

Suyun dibine dalıp dalıp midye ve şeytan minaresi topladım.Gerçi şeytan minarelerinin içindeki kiracıların hala var olduklarını gördüğümde hafiften tırsıp toplamaktan vazgeçtim ama yine de suyun altında olmak çok iyiydi...

Suyun dışında olduğum zamanlarda da elimden makinem düşmedi.Japonlar gibi otu böceği çektim ve bir kısmını üşenmeden hemen yükleyip hamarat bloggerlar gibi sizlere yazıyorum.:)

Cunda adası ile ilgili aldığımız yeme içme tavsiyelerinden en isabetlisi Güler tatlıcısıydı bence...Yolu düşenlere kesinlikle tavsiye ediyorum.

Kavala ve sakızlı kurabiyesi meşhur.Ama ben en çok baklavasını sevdim.İlk kez höşmerim yediğim için karşılaştırma şansım yok ama o da güzeldi...Zaten her gelen iki üç paketle çıkıyordu.

Tavsiyelerden bir tanesi Nihat Restoranttı ama ben biraz abartıldığını düşünüyorumMezeleri fena değildi ama Cunda gibi yerde 10 numara olması lazımdı bence...Ben 10 üzerinden 7 verdim kendilerine...O sırada bir sürü balıkçı var belki isim olarak çok bilinmeyen daha lezzetli yerlerde vardır.Bu batan güneş By Nihat'tan çekildi.Manzarası 10 üzerinden 10 aldı benden :)

Taş Kahve'de çok meth edilmişti ama orayı da sevmedim.Bir kere çok pis buldum bardakları füzdincanları...O yüzden fotosunu bile çekmedim.Zaten kahvemi bile bitirmeden kalktım.

İstanbul'da pek sevmem ama tam yerine gidince ayvalık tostu yemek istedim.Ve Avşar Tostçusunu keşfettik.Her öğlen gidip orada ayvalık tostu yedik .Maalesef tostları gözüm dönmüş bir şekilde yerken Japon misyonumu unutmuşum :(

Sonra aşağıdaki apaçi arkadaşla karşılaştık.Kendisi uzun bir süre bu şekilde hiç ot vs yemeden durunca canlı olmadığını düşündüm.Hiç üşenmeden arabadan inip duvara tırmanıp fotosunu çektim.Sonra ıslık çalarak dikkatini çektim de kafasını çevirdi.

İşte o anlar :)...At "Bu deli de kim ? " der gibi bakmamış mı? :))

Burası da Rahmi Koç'un restore ettirdiği değirmen-kütüphane...

Avşar tostçusundan sonra kahvelerimizi bu güzel manzaralı sevimli kütüphanede serin serin kitap karıştırarak içtik.Cunda'ya çok yakışmış bu kütüphane...

Bunlarda yine arabadan çektiğim fotolardan serpmeler...

Güneşin batışını izlemek için Şeytan Sofrasına çıkın demişlerdi.Ben denizden kopamayınca geciktik.O yüzden yukarı çıktığımızda istediğim gibi bir foto çekemedim maalesef.

Ama muhteşem bir manzarası vardı.Güneş batarken deniz kızıla boyanıyor.

Bütün hücrelerim,beynim,kalbim huzur,huzur,huzur diye şarkı söylediler yukarıdayken :)

İşte böyle Sayın seyirciler,bir başka Gezelim-Görelim-Yiyelim programında buluşana dek hoş ve esen kalın...

Sevgiler,

Evliya Çelebinin yandan yemiş halinin dişi Sadun Boro özentisi.

M.Ö.

2011-08-02T18:11:00.002+03:00

Yediğim içtiğim benim olsun gördüklerimi anlatayım ben değil mi?

Böyle bodozlama dalış yaptığım için kusura bakmayın öbür türlü ellerimi her an klavyeden çekebilirim çoğu zaman yaptığım gibi...O yüzden yazıyorum.

Ha aşağıda okuyacaklarınızın çoğu diğer yazdıklarım gibi Lafı güzaf efendim ...

Öyle hayatın sırrını vermemi bekliyorsanız avucunuzu yalarsınız :)

Şimdi ben çocukluğumdan beri düşünce gevişi getiren bir insan evladıyım.Düşünce gevişi deyince aklınıza büyükbaş hayvanları getirmeyiniz çok rica edeceğim...

Hani o sevimli mööö'ler yedikleri şeyleri tekrar tekrar geviş getirirler ya ben de yaşadıklarımı ,gittiğim yerleri düşünce gevişiyle yaşarım tekrar tekrar...en çok da burada ağaç evim dediğim blogumda(yazmasak da çizmesek de orda bir blog var biliyorum yani :)

Şimdi geçtiğimiz ayı yiğen=yiyen kontenjanıma hibe ettim.

Ne zamandır Teyze,hala kategorisinden pek kendileriyle ilgilenemiyordum.Bir nevi günah çıkarttım temmuz ayı içersinde...Kısmetse Ağustos yine şahsen kendime ait olacak ;)

Şimdi 5 yiğenim var.Üç teyze ,iki halayım onların gözünde...

Bu ay en ballıları Nisa'ydı içlerinde...Kendisi 15 yaşında güzel bir genç kız olsa da hala halasının(İlk kez bu iki kelimeyi yan yana kullanıyorum çok heyecanlandım :o) böğürtlen gözlüsüdür.

Kendisinin doğum günü münasebetiyle söz verdiğim üzere Teoman konserine gidildi.(Bon Jovi 'ye götüremediğim için bir yerde vicdan muhasebesi konseri:)

Açık havaya bu sene hiç gitmemiştim.Daha mı kötülemiş ne?Koltuklar ,organizasyon(MOS) hiç beğenmedim. Biletixle bilet alırken bir sürü abukluk ona ayrı uyuz oldum.

Kazasız belasız yerimize oturduk .Nisa ilk kez konsere geliyor istyorum ki her şey özel olsun.Ama nerde...Önden çıkan bir abi hayatımda ilk kez gördüğüm elips top şeklindeki aletleri çalarak müzik yaptı ama ben dahil hiç kimse beğenmedik.Bir saat gibi uzunca bir süre çalınca Nisa konser safi bu adamla sürecek diye endişe etmeye başlamışken nihayet Teoman çıktı sahneye...

Kendisinin günahını almayayım ama sanki alkollüymüş gibi geldi bana...Orkestrasıyla senkronu bir tülü yakalayamadı.Sesi detone oldu vs.Üç beş şarkı sonra bütün orkestra içeri gitti eyvah dedim herhalde konser bitti.Teoman akustik gitarıyla tek başına sahneye çıktı ve ardı ardına çok güzel şakıdı.Şakıdı diyorum arada ıslıklar çaldı,armonika çaldı bildiğiniz şakıdı :)

Sonra düet yaptığı İrem diye bir hanım kızımızla "bana öyle bakma"yı söyledi.Teoman bir açıldı pir açıldı .Kötü başlayan konser güzel bitti.

Bir gece öncesinde Badel ve Nisa'yla Harry Potter'ın son filminin helvasını kavurduk.Bu arada Badel en büyük yiğenim 20 li yaşlarda üniv.2 sınıf öğrencisi olan yiğenim teyzesinin ilk göz ağrısı ve çok ufak yaşlardan beri en iyi dostlarımdandır..En iyi kitap arkadaşımdır.Diğerlerinin aksine kitap çok sever olduğu için çok paslaşırız kütüphanemizden...Hatta bana Harry Potter virüsünü kendisi bulaştırmıştır.Bütün seriyi birlikte okuyup ebedi bir eser gibi üzerinde çok tartışmışızdır.Sonra sinemaya aktarıldığında Nisa ve Badel'le birlikte Harry Potter kardeşliği kurup vizyona gelir gelmez hep birlikte seyretmişizdir.Bknız.

Aynı Harry ve arkadaşlarının her filmde büyüdüğünü izlemek gibiydi onlarla son filme gitmek...

Önce kahve dünyasında kahve ve dondurmalar eşliğinde sohbet ettik.İki tane birbirinden komik ve fırlama yiğeni olunca insanın gülmekten yüz kasları ağrıyabiliyormuş o gün onu gördüm.İkisi de erkek arkadaşlarından yeni ayrıldıkları için pek bir dertli yaralı ceylandılar o gece ...O yüzden bol miktarda erkek dedikodusu yaptık .

Filmden çıktıktan sonra üçümüz de çok güldük.Kahramanların büyümüş hallerini özellikle Ron'u mahallemizin kasabı şekli veren ve Harry'nin saçına fön çektirerek büyütmeye çalışan yönetmeni esefle kınayıp selamlarımızı yolladık.

Eve döndüğümde en küçük yiğen kontenjanından Mina (Yaş 9 hala kontenjanı)hazır asker gibi beni bekliyordu.Çünkü filme ve konsere gelememişti.Ertesi gün ona özel alışverişe çıkıldı.yemekler yenildi,dondurmalar,çikolatalar vsler derken gün bitti ben de bittim :)

Önceki hafta 13 yaşındaki ergen yiğenim Yiğit(teyze kontenjanı) ve arkadaşlarıyla takılmaca.Havuza gitmek, su voleybolü ,bilek güreşi vs.

Şimdi blogumun şurasında kendisini tanıtmıştım.Ama maymun iştahlım falçatam devam etmediği için öyle tanıttığımla kaldım :)

Artık benim literatürümde yeni bir paradox var a dostlar !

Bir ergen yiğenden daha beter ne olabilir?Ergen yiğenin ergen arkadaşları...Bu yaşlarda çocukları ya da yiğenleri olanlar ne demek istediğimi gayet iyi anlamışlardır sanırım :)

Hele mayıs ayında kendisinin doğum günü münasebeti dolayısıyla 9 ergen arkadaşıyla halı sahada tek başıma mahsur kaldım ki evlere şenlik...Anne ve babalar gelince ben hemen arazi oldum :)

O gün kız erkek hiç bir çocukla iletişime geçmek istemedim niyeyse:)

Geriye kim kaldı?

Hah Derin 10 yaşındaki teyze kuzusu...kendisi doğduğundan itibaren pek bir bana benzetilir.Huyu suyu benzemesin dedim ama o da benzedi maalesef...İnatçının önde gideni :)

Her ne kadar iki keçi aynı köprüde pek sık karşı karşıya gelsek de medarı iftiharımdır o benim...

Derin ve Hannah Montana hayranı iki kız arkadaşıyla evde kareoke partisi yapıp bol bol hoplayıp zıpladık.Şarkı söyleme yarışmaları ,dondurmalar,sinema partileri derken bir temmuz ayını da böyle huşu içinde geçirdik.

Temmuz ayında kendim için yaptığım tek şey çekirdek kızları ve Zilsiz'in arkadaşlarıyla MFÖ konserine gitmek oldu ki o da ayrı bir post konusu olsun.

Sevgiler,hörmetler hepinize :o)

LoVe

2011-07-11T00:51:00.002+03:00

Ben tatilden geldim.8-9 gün süper sonik bir tatil yaptım .

Evet balıklar da yüzdüm.

Herkesler uyurken sabahın bir körü uyanıp el değmemiş çarşaf gibi denizde yüzümü de yıkadım.

Geceleri ahaliyi ayartıp tekila partileri de yaptım.(En son parti de 1,5 saatte 11 shotla ani bir uçuş yapıp sabah gözümü açtığımda ilk kez denize açılmış ve fırtınaya yakalanmış yeni miço gibi güverteyi biraz batırmış buldum ama sağolsun deniz yine beni iyileştirdi :)

Öyle yani sonrası yine her zamanki rutindeydi .

Ta ki cuma gününe kadar...

18 yıl önce bir gün bir telefon gelmişti arkadaşımdan...O zaman cep telefonları filan yok tabi...

Arkadaşım "akşam Bon Jovi konserine biletim var gelmek istermisin" diye sormuştu.O anda bana bir kal gelmiş etrafımdakiler öyle söylüyor.

18 yıl öncesinden bahsediyorum.Yeni yetme zamanlarım...

Öyle dünya starları şimdiki gibi karşı komşumuz edasıyla çat kapı gelip gitmiyorlar İstanbul'a...

Önce sırıtarak kafamı sallamışım sanki karşımdaki görür gibi...Sonra karşıdan istemiyorsan başka birini çağırabilirim demesiyle ben geliyorum diye çığlık atmışım.

Dün gibi hatırlıyorum.Sanki kulise girecekmişimgibi süslenip püslenip gitmiştim konsere...

Sonrası rüya gibi bir konserdi işte.Aylarca etkisinden kurtulamamıştım.

Neyse cuma gününe gelelim.Cuma günü bir ay öncesinden bilet alıp gidelim muhabbetlerine rağmen bilet almamıştım.

Sonrasında cuma günü feci bir trafikteyken arkadaşımdan 17.30 da bir telefon geldi."Bon Jovi konserine iki kişilik davetiyem var hadi davran"demesiyle bana yine geç geçici bir felç indi.Sonra idrak ,hayata dönüş ve çığlık kıyamet...

Ama bir sorun var.O anda mecidiyeköye gidiyorum.Ablamı ve yiğenimi alıp karşıya diğer ablama ulaştırmalıyım.

Görevimiz tehlike yani... çünkü iğrenç bir cuma trafiği ve adım adım ilerliyo ...

İstinye'den Mecidiyeköy'e 19.30 da vardım.Yolcularımı alıp muavin edasıyla köprü trafiğine girdim ki Beykoz'a geldiğimde saat 20.45 di.

15 dakika sonra konser başlıyordu.Hemen üst baş değiştirip yola koyuldum.Konser Türk Telekom Arena'da...Arabayı metrocitye bırakıp metroya binerek konsere ışınlanmayı planlıyorum ama konsere girerken saat 22.00 ye geliyordu.

Geç kaldım diye stresten kasılmış bir şekilde stada girerken " Blaze of Glory"i duydum.O anda vücuduma sanki sakinleştirici iğne yaptılar .

Ondan sonrasında Alice Harikalar Diyarındaki Cheshire kedisi gibi stada havalanarak uçtum .

Jon abi biraz yaşlanmış olsa da yakışıklılığından karizmasından ve sevimliliğinden hiç bir şey kaybetmemiş.

Sonrası mükemmel bir konserditahmin edeceğiniz gibi...

Uzaktan çektiğim fotoğraflarım biraz flu ...Olsun o güne ait bir hatıra...

Ki ben hala ilk konser biletini saklarım.Bu fotolarda iyi olmasa da saklanacak.İleride torun torbaya gösterilecek.abartıyla anlatılacak.Konser bittiğinde Cheshire sırıtmasıyla yine uçarak eve geri döndüm :)

Öyle işte.

18 yıl önceki gibi yine aşkla ayrıldım konserinden...Bakalım tekrar canlı dinlediğimde aradan kaç yıl geçmiş olacak?

Ve ben hala buralarda olursam bu yazıyı okur düşünce gevişi getiririm .

Kim bilir?

;))

Bakarsın umduğundan iyi geçer yaz?

2011-06-22T02:09:00.001+03:00

Tık ,tık,tık...

Kimsecikler var mı?

Ev sahibesi olarak ben bile yokum .Bugün bir komşum gelmiş.Kapı aralığından bakmış hu hu demiş bana...

Haberci mailde görünce Sazan'ım ,taze gelinimin mesajını "Aaa sahi benim bir blogum vardı "diye hatırladım .

Efendim malumunuz havalar çok kötüydü .Havalar kapalı ,basık ve ufuletliydi.İnsanın içinden hiç yazmak gelmiyordu(He he Nihat Doğan 'dan öğrendim kendini başkalaştırarak konuşmayı çok zevkliymiş :)

Sonra birden havalar çook ısındı bu seferde sıcaklardan elim klavyeye gitmedi.Yani lastik patladı şöför atladı bir sürü mazeret sayabilirim size...(Şöförün atlaması mecazi hayal gücünüzü zorlamayınız)

Düşüncelerim bu aralar kar tanesi gibi.Elimi uzatıp yazmak istediğimde klavyeye değmeden eriyip gidiyorlar.O yüzden yazamıyorum.Başkaca bir nedeni de yok.

Herşeylere rağmen benim keyfim yerinde...

Umarım sizler de çok iyisinizdir.Bol bol tuzlu yeşil erik yiyip mariachi içip fiesta yapıyorum tekila niyetine...Bir sombreom eksik kafamda...

Bu çakma meksikalı ağustos böceği yarın itibariyle kendini egenin soğuk sularına atacak.Bütün kış fotoda gördüğü bir tabak denizi yerinde ziyaret edecek.Belki birlikte yüzeceği o çipil çipil balıklar tekrar şevk ve ilham verir de eli kolu dolu dolu gelip yazmaya başlar.

Son ütücü olarak ara ara bloglarınızı okuyup yorum yazmaya çalışıyorum.Haftalar önce yazdıkalarınıza yeni yorum yapan bu bloggerdaşınıza deli mi ne demeyin hor görmeyin abilerim ablalarım .

Hazır sevgi pıtırcığı moduna girmişken beni ziyarete gelen Sazan'ım için küçük bir hediye vermek isterim.

Sazan'ım yeni gelinim,elleri kınalım(teyit edilmedi ama?) Sever misin Sezen Aksu'yu bilmem ama sözlerin sahibi o özel insanı çok sevdiğini biliyorum. :))

Öptüm :)

http://www.youtube.com/watch?v=IeRBGKtlTJc

23

2011-04-23T01:52:00.002+03:00

Vay be ! Daha dün gibi geçen senenin 23 isimli postunu yazışım ...

Ne çabuk geçmekte zaman.

Siyah beyaz türk filmlerindeki gibi .Maarif duvar takvimimden sanki sayfalar sapır sapır dökülecek...Ve ben kendimi bir anda yüzü gözü kırış buruş, saçları una bulanmış bir beyazlıkta ki Aliye Rona gibi bulacağım bir gün...

Leman Sam'dan"Hey yıllar yenilmedim size umutlarım yine aynı..."yı belim bükük elim bastonlu da olsa yine avaz avaz söyleyeceğim gerçi o zamanda bugün olduğu gibi...

Evet bloguma not düşmek farz böyle özel bir günü...

Çok fazla didişsem de huysuzluk yapıp arada hayatı zindan etsem de kendi kendimi severim beni...(Alıcınızın ayarlarıyla oynamayınız .Blogger şizofrene bağlamadı .Sene de bir gün şımarıklık kontenjanını kullanıyor:)

O yüzden diyorum ki NİCE SENELERE BEBEK !

Bu postu uzaklardan yazıyorum.Bu doğum günümde kaçırıldım.İstanbul dışına nereye gideceğimi bilmeden bir arabanın içine bindirildim ve götürüldüm.(İhbar değildir aman ha :) İstanbul'a uzak ama yakınım.Ve de mutluyum...

Çok...

ÇİKOLATA KURSU

2011-04-14T13:22:00.007+03:00

Dün Zilsiz'im "Çikolata kursuna gelmek ister misin?" dedi .Çikolata yeme konusunda ihtisası olan biri olarak Allah Allah nidalarıyla ayaklarım popoma çarpa çarpa gittim ...

Ben gittiğimde ders başlamıştı .Herkesin önünde malzemeler hocanın anlattıklarını dinliyorlardı.

Önce çikolatayı bain-maire usülü eritip bize verilen kalıplara boşalttık.Buzdolabında elli derecede 10 dakika kadar donmaya bıraktık.Sonrasında ganaj dediğimiz iç dolgu maddesini hazırladık.Bize verilen portakal,karamel,rom,fındık aromalarını ganajın içine karıştırdık.

Benim seçimim bitter çikolata oldu her zamanki gibi .En sevdiğim portakallı aromayı kullandım çoğunlukla...Fındıklı ,karamelli ve romludan az da olsa tadımlık yaptım.

Donmuş çikolata kaplarımızın içine ganajlarımızı ilave ettik.Sonra tekrar donmaya bıraktık.O arada diğer truff çikolatalar için malzemelerimizi hazırladık.

Donmuş kalıplarımızı dolaptan alıp ganajların üzerine son katları doldurduk.kalıpların havasını alıp spatulayla üzerini temizleyip tekrar donmaya bıraktık.

Üst fotoğrafta gördüğünüz kare şeklinde olan bitter çikolatalar bu şekilde yapıldı.

Sonrasında truffleri yuvarlayıp kakao ve pudra şekerinde yuvarladık ve onları da donmaya bıraktık.

Giderken iki kutu çikolatamı paketledim.Eve geç geldiğim için tadına bakamamıştım ama bunları yazarken sek kahvemin yanında portakal dolgulu çikolatalarımı yiyorum :))

Normalde içi dolgulu çikolatayı sevmem.Ama bunlar magnumun portakallı bitter çikolataları gibi olmuş.Hımm ne desem bilmem ki?Nefis, nefis...

Vallahi kendime torpil yapmıyorum.Çok güzel olmuş.Ellerimize sağlık :)

Bize kullandırdıkları çikolatanın kalitesi iyiymiş .Ağızda eriyor ve damakta hiç yağ tadı bırakmıyor. Zaten çikolatının renginden parlaklığından da belliydi bu...

Şimdi ilk fırsatta malzemeleri alıp verilen tarife göre evde kendi çikolata uyarlamalarımı yapmayı planlıyorum.Dün naneli aroma kullanmak istedim ama benim dışımda tercih eden yoktu.Ve bu tarifte naneli aromanın sert kaçabileceğini söyledi hocamız.Eğer after eight gibi bir sonuç bekliyorsan o şekilde olmaz dedi.Bakalım evdeki denemelerimde nasıl bir sonuç alıcam?

Aralarda çikolatalı ellerimle fotoğraflarını çektim kurstakilerin.Ortaya bu kolaj çıktı.

Zilsiz'im sayende yine çok keyifli bir kaç saat geçirdim.Bir de burdan teşekkür ettim çikolatalı çikolatalı...

...

2011-04-10T17:07:00.014+03:00

Merhabalar :)

Blog yazmak ,yabancı dil gibidir diyorum ben...Çok nankör !

Uzun süre yazmazsan, aynı dil gibi unutulur gidersin.

Unutulmak ya da okunmak gibi bir kaygım olmadı gerçi burada....

Burayı kendim için yazıyorum.Hep derim, burası benim ağaç evim gibi.Gürültünün patırtının arasından buraya sığınırım zaman zaman...

Belli bir süre geçtiğinde yazdıklarımı ,hissettiklerimi okumak keyif verir bana...O yüzdendir tirbünlere oynamam...Ya da çok popüler konulara dair pek bi şeyler yazmam...

O gün ne hissettiysem, ya da ben de neyin tortusu kaldıysa onu not düşerim buraya...

Yasaklar,uzaklar v.s derken yazamadım nicedir...

Ama artık evimdeyim.

Özlemişim buraları...

Hem evimi,hem blogumu...

En son dediğim gibi yazlık evlerin beyaz çarşaf serili odaları gibiydi buralar...

Çekip aldım blogun üzerinden örtüyü...

Ne zamandır sizleri de takip edemedim.Daha iyi...Sevdiğim dizileri arka arkaya izlemek gibi,arka arkaya okurum ben de hepiciğinizi:)

Görüşmeyeli hayat her zamanki gibi sağ gösterip sol vurmaya devam ediyor sol framde...

Geçmiş senelerde yediğim kroşelerden derslerimi iyi aldığımdan olsa gerek daha temkinliyim artık :)

Senenin başında dediğim gibi sürekli gittiğim işimden ayrıldım,freelance olarak iş güç devam etmekte...

Buna da ihtiyacım varmış.Her sabah iki saat yol gidip ,akşam iki saat yol gelmek beni ne de çok yormuş ?İş bittikten sonra anladım.Bunun yanı sıra yeni bir düzen kurma düşünceleri var ki onu da hayata geçirdikten sonra duyururum inşallah...

Dün seminerlerimiz yaz tatiline girdi.

Anlatmaktan , çok keyif aldığım eğitimlerden bir tanesi bu seminerler...O yüzden burada fazlaca yer veriyorum yaratıcılık seminerlerine...

Unutmak istemem orada yaşanılanları...

Akgün Hoca'nın tedrisatından geçmek hayatımda her zaman tebessümle anımsayacağım zaman zaman zorlayıcı,güzel ve keyifli bir tecrübe olarak hafızalarımda yer alacak her zaman...

Eski postlardan birinde paylaşmıştım...Bize yollanan resimlere hikayeler yazarak başladığımız bir hikaye olayımız vardı.Önce bir,sonra iki,sonra üç v.s devam etti...

30 küsür kişilerle başladığımız bu keyifli yazım sürecimizde en son 7 arkadaş devam ediyorduk hikaye yarışmamıza...Yarışma değil de kelimelerle dans etmemize diyeyim :)

Nihayet geçen hafta son hikayemizi yazdık.Bir tane ile başladığımız resimler en son 12+2 ye çıkmıştı...Bu resimleri birbirine bağlayarak ve seminerdeki arkadaşlarımızla kurgulayarak son hikayeyi bitirecekdik.

Toplamda 30 hikaye yazmışız.Geçen sene bu zamanlarda başladığımız hikayeler nihayet bitti.

Geriye baktığımda sürekli mobilize durumda olduğumdan yollarda yapaklarda yazdığım hikayeleri düşünüyorum da her yazdığım hikaye de başka başka hikayeler yaşadım ben...

Bir tanesinde yaz tatilime denk gelmişti.Kültür turuna çıktığım için sürekli hareket halindeydim.Gittiğim bir yerde bir günden fazla kalmıyordum.Bilgisayarın başına geçemediğim için cep telefonumdan mail atarak bize verilen süre bitmeden göndermeye çalışmıştım hikayemi...Etrafımdaki insanlar neden böyle kastığımı anlamamışlardı tabi...Bir insan sene boyunca dinleneceği bir hafta da neden stres dolu dakikalar içine alır ki kendini diye düşünmüşlerdi sanırım?

Bu seminerde yaptıklarıma seminer dışındaki hiç bir arkadaşım da anlam veremiyor zaten...Koca koca insanların hayat gaileleriyle boğuşurken ,neden seminerdeki bir sunumu ya da bir hikaye yazma olayını hayat mamak meselesine dönüştürdüğümüzü anlamıyorlar.Olsun anlamasınlar.Orada bir arada toplaştığımız benim gibi yirmi küsür deli dolu ,uçuk kaçık insanla bir arada paylaştığımız şeylerin anlamını biz biliyoru ne de olsa...

Son hikayede bütün arkadaşların gözlemlediğim huylarını karikatürüze ederek yazmaya çalıştım.Yazarken çok eğlendim.İsmine ütopya dedim ve fona en sevdiğim Alanis Morisette şarkılarından utopia'yı ekledim.

Sonra power point olarak hazırladığım hikayeyi okurken sesim titredi.Yeni doğmuş ceylan gibi dizlerim titreyince oturarak okumaya devam ettim.Diğer arkadaşlar da kendi hikayelerini okudular sonra...

Tüm bu hikayeler devam ederken iki arkadaşla en yüksek puanı paylaşıyordum.Dün Akgün Bey ben ve Ayşe'nin başabaş aynı puanla birinci olarak hikayeleri bitirdiğimizi muştuladı...Hediye olarak da oynatılınca kapı zilleri gibi öten bir hacı yatmaz kuş verdi bize :)Şöyle söyleyeyim benim için altın portakalı kazanmakla eş değer...Hem benim hediyem ötüyor da :)

Ekime kadar seminerler yok.Bu arada seminer dışı bi avuç arkadaş bazı çalışmalar yapmaya devam edecekmişiz sanırım...

Geçtiğimiz haftalarda yazmıştım.Frida ile ilgili bir sunum yaptım seminerlerde...

Şubat ortalarından beri araştırdığım, hakkında değişik anekdotlarla ilgili kitaplar okuduğum bu sanatçıyı da sonraki günlerde ayrıntılı anlatmak isterim ilk fırsatta...

Gördüğünüz gibi uzun süre buraya yazamayınca böyle oluyor.

Uzun süredir görüşmediğiniz bir arkadaşınızla ,görüşmediğiniz süre içinde yaşadığınız her şeyi bir çırpıda anlatma isteğiniz gibi bir çırpıda anlatmak istiyorsunuz her şeyi :))

Gittiğim gördüğüm yaşadığım bir sürü şey var paylaşmak istediğim ama hepsi sırayla ayzarım buraya inş .

Kaybedenler Kulubünü izlediniz mi?

Ben geçen gittim.Arkadaşlarım filmi sevmeyip 15. dakikasında çıkınca tek başıma devam ettim filmi izlemeye...Ve o gün söz verdim kendi kendime...Gişeye oynamayan bu tarz filmleri bundan böyle tek başıma izleyeceğim.Onların vıdı vıdısını çekemem.Ben seviyorum ya da keyif alıyorum bu tarz filmlrden...

İzleyin ya da izlemeyin diyemem...Göreceli...Ama ben sevdim.

90'lı yıllarda yayınlanan Kent FM deki Kaybedenler Kulübünün filmi bu...Size uymaya bilir...Ama dedim ya ben sevdim.Hatta bu sabah ilk kez uzun ara sonra sabah programı yaptılar ki çok keyifle dinledim.Öyle işte...İzlerseniz ve beğenirseniz paylaşırsanız sevinirim :)

Oyyy artık bitsin bu post değil mi? Daldan dala konmaya başladım.

Ez cümle,iyi pazarlar !

Sevgiler,hörmetler ayrıca ;)

FREEDOM

2011-03-22T19:03:00.004+02:00

Uzun süre kapalı kalınca !!! Sesimin son perdesine kadar Mel Gibson abi gibi bağırasım var.

Sesimizi kısan sesi büzüşeciler ...Fındık kadar aklınızla ancak yasaklamayı bilirsiniz zaten...

Neyse! Yazlık evlere gidince kışın kapalı kalmaktan mütevellit oluşan bir koku vardır ya.

Heh! Ben şimdi burayı sonuna kadar açıp havalandırayım dedim.

Az biraz gün sonra dönücem :)

(Hızlı bir bloglara bakış attıım da benim dışımda herkesler DNS kurcalamaları yapmış sanırım.Teknoloji özürlü olmanın dezavantajları oldutturamadım bi türlü . :)

Sevgiler :))

Bu aralar...

2011-02-21T02:06:00.009+02:00

Son bir kaç haftadır öğrencilik hayatıma dönmüş gibiyim...

Günlerim araştırma yapmakla geçiyor.İlgilendiğim konular hakkında araştırmak,bulmak,okumak,okumak,okumak,seyretmek ve dinlemek minvalinde geçiyor günlerim.

Araştırma yaptığım tüm konular yaratıcılık seminerleriyle ilgili bittabi ki ...

İlgilendiğim konu veya kişilerle ilgili çok bilinmeyen ya da hiç bilinmeyen yönleri öğrendiğim de bütün o yorgunluğa değiyor diye düşünüyorum.

Bazen de o hummalı araştırmanın içindeyken,yapılan güzel bir akşam programına gidemediğim ya da hayır dediğim zamanlarda offlayıp,poffladığım kaytarmaya çalıştığım da oluyor.

Üç hafta önce ki konum Polonya /Poznan'dı...

Kurada bana burası çıkana kadar Polonya'da böyle bir yer olduğunu bile bilmiyordum ne yalan söyleyeyeyim.

Akgün Hoca'nın,Polonezköy'le ilgili yazdığı "Ayyıldızın altındaki Kartal Polonezköy" kitabından ve fotoğraf sergisinden aşinalığım vardı.

Polonya tarihine,ünlü Polonyalı piyanist Chopin'e,İstanbul'da yaşayıp burda hayatını kaybeden ve yaşadığı evi müzeye dönüştürülen Polonyalı şair Adam Mickiewicz'e,Anne tarafından Polonyalı olan ünlü soprana Leyla Gencer'e ve Polonya'ya ait bir sürü enteresan şeyler öğrenmiştik.

Ama Poznan'a bilmiyordum.

Hiç tanımadığım bu şehir hakkında en az orada yaşamaya hazırlanan biri kadar ,araştırma yapmış olabilirim...

Yerli yabancı sayfalardan,oraya turist olarak gidenlerin yorumlarından,bloggerlardan,erasmusla giden öğrencilerden,bir çok farklı gözden aldığım yorumlarla kendi Poznan'ımı yarattım.

Sonra kendime göre bir uslupla anlatmaya geldi sıra.

Tahtaya çıkıp vikipedia gibi anlatmak yerine burayla ilgili bir hikaye uydurdum.Sanki bu araştırmalarımda bana yardım eden erasmuslu bir öğrenci varmış gibi bir şeyler yazdım.

Bu öğrencinin adı Ali Cengiz'miş (Esinlenme bknız.Zeugma; )).

Adam Mickiewicz üniversitesinde okuyan Ali Cengiz'in yakın arkadaşı olan baş kahramanım o şehirle ilgili önemli bir şahsiyetmiş gibi ciddi ciddi anlatmaya başladım.Hazırladığım görseller power pointle destekledi benim bu ali cengiz oyunumu...

Şehrin simgesi yukarıdaki fotodan görüleceği üzere iki inatçı keçi.(aynı ben...Hani kurada bu şehir çıkarken hissi kalbel vuk'u oldu herhalde diyorum.)

Bir saatlik sunum çok heyecanlanmamın dışında ,heyecandan Polonya 'ya sürekli Polanya demem dışında kazasız bitti çok şükür :))

Ardından yeni sunum konumuz verildi Frida.

Bu aralar çok gündemde bir ressam.

Pera müzesindeki sergiyi duymuşsunuzdur(duymadıysanız ben muştulamış olayım :)
Gelman koleksiyonuna ait bazı Frida tabloları İstanbul Pera Müzesi tarafından getirildi ve sergileniyor.sanırım Mart sonuna kadar açık olacak...

Arkadaşlarla ortak gerçekleştireceğimiz sunumda sadece Frida'nın tabloları olmayacak.

Aztekler'den başlayıp Meksika'ya uzanan efsanelerin,mitolojinin,Meksika devriminin de içinde olduğu bir çalışma hazırlayacağız.

Herkes araştırmak için bir konu seçti.Ben Aztek'leri almayı çok istedim.
Ne de olsa aynı topraklara yakın yaşayan başka bir kahramanım Geronimo'm vardı benim...

Bu konudaki araştırmanın asıl konuma da faydası olur diye düşündüm ama Bana Frida ve Tina Modotti ile Leon Troçki arasındaki ilişkiler kaldı.

Meksika'da yaşayan önemli bir kadın fotoğrafçı Tina Modotti...Aynı zamanda Frida ile ilgili çok yakın dost zaman zaman ilişkiye dönüşen bir dostluk var aralarında...

Diğeri Kızıl ordunun kurucusu Troçki'nin Meksika'da kaldığı yıllarda ,Frida'yla bütünleşen mavi evinde bir,buçuk sene kalması ,bu süreçte aralarında başlayan ilişki,Trocki'nin karısını fark etmesi v.s ...olaylar gelişir...:)

Şimdiki gündem maddemiz Frida ve tebaası olduğu için herkes bir Frida mania şeklinde dolaşıyor ortalıkta...

Cumartesi günü Pera Müzesinde önemli bir söyleşi vardı.Frida'nın kız kardeşi Cristina'nın torunu Cristina Kahlo 'nun söyleşisi...

Aile fertlerinden birinin anlatacağı Frida ilginç olur dedik hep birlikte söyleşiye gidelim dedik .Rotayı Pera'ya çevirdik.

Müşkül pesent ben,14.30 da başlayan söyleşinin başlamasına son beş dakika kala yetiştim maalesef.

Benim haricimde herkes koltuklarında oturup söyleşinin başlamasını bekliyordu.

Apar topar aşağı kata inerken merdivenlerde benden başka kimseyi göremeyince yanlış yere mi gidiyorum şüphesiyle merdivenleri geri çıkıp , koridordaki o kadar kişi içinden birine sordum.

Esmer ablaya "Pardon Frida söyleşisi bu katta mı "Cevap alamadım.
Kadın anlamadı ya da duymadı diye düşünüp bir daha sordum .Sonra kadın ingilizce konuşup beni anlamadığını söyleyince pardon deyip indim aşağıya tekrar...

Sona kalan dona kalır diye boşa dememişler.Salona indiğimde yer yoktu.Baktım bir tek protokolda boş bir koltuk var gayet protokoldenmişim gibi oturuverdim.

Neyse söyleşi bir başladı.Bir baktım söyleşiyi yapan demin soru sorduğum ablaymış...

Yuh dedim yani o kadar kişi içerisinden sen kalk söyleşiyi yapacak kişiye sor.

Bu da günün madarası oldu tabi :)

Söyleşiye gelince çok lezzetli bir söyleşiydi diyemem.

Yapanların tabi ellerine sağlık ya da Cristina ablan'ın ayaklarına sağlık ta oralardan kalkmış gelmiş ama keşke daha suya sabuna dokunur şeyler anlatsaydı.

Bana göre Frida'yı hiç tanımayan biri yine tanımadan çıktı o söyleşiden...

Sergiyi henüz gezmemiştim.Yukarı kata çıktığımda bir hayal kırıklığı da Gelman koleksiyonun yer aldığı tabloları görünce oldu.

Çok az sayıda tablo getirilmiş.

Eleştirel bakmayayım isterdim .Ne de olsa Pera çok güzel sergiler açıyor.
Belki diğer müzelerdeki dinamikleri tetikliyor.Ama Frida sergisini getirdilerse de en az iki kat olmalıydı ve daha zengin tablo yelpazesi olmalıydı bence...

Yolunuz Pera'ya düşerse yine de görmemezlik etmeyin bence.Ama şu anda Frida serisinden çok müzedeki Çarlık rusyası sergisi çok daha etkileyiciydi diyebilirim.

Çıkışta ver elini İstiklal ya da Galata dersiniz ki ben her ikisini de yaptım :)

İyi haftalar.

HOŞGELDİN(M)

2011-02-13T12:48:00.007+02:00

...Bugün günlerden güzellik, Sefa geldin, Hoş geldin
Ah bu yağmur yalnızlığımmış, dindim efendim...

Hoşgeldi(m),Hoşgeldi(n),Hoşgeldi(niz),Hoşgeldi(ler)

Bu kadar hoşluklara Birsen Tezer-Hüsnü Arkan*'sız bir Hoş geldin olmazdı,yavan olurdu,eksik kalırdı.

Buyrunuz efendim sizlerin de pazarına hoşluklar getirsin.

http://www.youtube.com/watch?v=o9EaKY8lBFw
*Ezginin Günlüğü artık onsuz diye üzülüyordum,Zerdaliler onsuz şimdi daha bir öksüz kaldı dalında diye düşünüyordum ama her ayrılık başka birlikteliklere gebeymiş :)

İyi pazarlar :)

Sağlık Olsun

2011-01-26T12:50:00.005+02:00

İki haftadır kulak burun boğazcılarla pek bir haşır neşirim.Yıllardır devekuşu gibi kafamı gömdüğüm sinüzit olayım artık son raddeye geldi.Antibiyotiklerle kurumamış.Yanağımın içinde kist oluşturmuş.Ameliyat diyor doktor.Yakın zamanda cesaretimi toplarsam ameliyat masasına yatacağım sanırım.Hem yanak içindeki kistin alınması hem de burundan olmam gereken nur topu gibi bir ameliyatım var.Pöff keşke bir kaçış noktam olsa.

Maşallah diyorum.Hani kendimi cesaretli bilirdim bir çok konuda.Kendi kendime gazlarla bodozlama dalarım çok düşünmeden.Ama anladım ki müdahele hakkımın olmadığı şeyler ben de acaip bir korku uyandırıyor.Narkozu yedikten sonra hiçbir şey görmeyeceğim.Ta ki ayılana kadar.

Bu tarz bir ameliyat deneyimi geçirdiniz mi?Ya da yakınlarınızda olan var mı?Çok merak ediyorum beni neler bekliyor.Normal yaşantıma ne zaman dönebileceğim?Bunları tabi ki doktoruma sordum ama bilirsiniz onlar korkutmamak için çok fazla bir detay vermekten kaçınıyorlar.

Sağlıklı günler dilerim herkese.

SAKINCALI PİYADE

2011-01-24T17:16:00.006+02:00

Sanırım ilk tanıdığımda 15 yaşımdaydım.

Bütün arkadaşlarımın oraya buraya dağıldığı yazlıklarına gittiği ,bizimse bir yere gitmediğimiz yazlardan biriydi .

Evdeydim canım sıkılıyordu.Okuyacak kitabım yoktu.Elimde okunacak kitaplar bitince tanıdığım eş dosttan ister, buyur ederlerse kütüphanelerine süne zararlısı gibi dadanırdım.Eroin krizine yakalanmış gibi evin içinde ofur pofur dolanıyordum can sıkıntısından.

Annemin zoruyla hiç hoşlaşmadığım komşu ziyareti olayına girmiştim.Komşularımız yeni taşınmışlardı .Çok tanımıyorduk bu aileyi.Siirtli karı -kocaydılar.Çocukları yoktu.

Adam tam bir Hödük'tü ...

Karısı ise o Hödükle neden evlendiğini anlayamadığım ismi gibi Çiçek gibi bir teyzeydi...

Sürekli Hödük diyorum çünkü hayatımda ilk defa karısına dayak atan bir o Hödüğü tanımıştım.O yüzden o evden taşındığımız güne kadar hep nefret ettim o adamdan...

Ve maalesef o Hödük sayesinde tanımıştım Uğur Mumcu'yu...

Ziyarette konu benim can sıkıntıma gelince annem pat diye "Kitabınız var mı Nur'un okuyacak kitabı yok çok sıkılıyor" diye sordu.Ben kıpkırmızı oldum .Annem sanki bir fincan un ister gibi bana kitap istemişti.Çiçek teyze gitti içerden bu kitabı getirdi."Sakıncalı Piyade" dedi ki "Bu eşimin asker arkadaşının yazdığı kitap belki seversin aman dikkatli oku ,eşime imzalı olduğu için gözü gibi saklıyor....

Hödük komşunun o kitabıyla tanıdım işte rahmetliyi.Kitabın bir yerinde asker arkadaşları olarak ismi de geçiriyordu Hödüğün.Kitabı aynı gün okuyup geri iade edince Çiçek teyzenin çok hoşuna gitmiş hep bana kitap alır olmuştu.

Yıllar sonra bir gün bir yerlerde bir bomba patladı."Uğur Mumcu" öldürüldü dediler.

Cenaze töreni yapıldı.Devlet erkanı "suçluları yakalayacağız" dediler.

Kişiler değişti .

Her sene bu minvalde bir şeyler söylendi.

Her sene ocak ayının 24'ünde "Uğurlar olsun'u söyledi Selda Bağcan...

Her sene bir takım aydınlar ,parti mensupları ve sevenleri ailesiyle birlikte mezarına karanfiller bıraktılar.

Kan kırmızısıydı karanfiller.

Neden kırmızı?Kanı yerde kaldığı için mi?İçleri kan ağladığı için mi?

Bugün 18. yılmış...

Ailesi 18 yıldır yılmış...

18 yıl olmuş öldüreli ve maalesef ki diğerleri gibi hala faili meçhul...

Faili meçhul ,faili meçhul,faili meçhul

Aruz vezni gibi geliyor kulağa değil mi?

Maalesef değil.

Allah rahmet eylesin.

Allah bizlerin de sonunu hayır etsin.

Yazdan Kalma

2011-01-20T00:04:00.005+02:00

Dün ne zamandır elimi sürmediğim eski defterlerimin notlarımın bulunduğu kitaplığımı döktüm toparlamak için...Toparlama ve azaltma sırasında varlığını bile unuttuğum kilitli bir çantada ta lise zamanlarından yazdığım günlüklerim geçti elime.

Odanın ortasına herşeyi dökmüş dağıtmışken herşeyi bıraktım, yerde onları okumaya başladım.Sanki "Işınla beni Scati " demişim gibi Allah'ım nasıl iyi geldi o zamanda yolculuk...

Hepsini bitiremedim tabi ama gülmekten öldüğüm bölümleri tekrar okumak için ayraç koydum .

Sonra iyi ki yazmışım o zamanlar dedim.Yoksa hepsi unutulup gidecekti zihnimde yeni anılar yükledikçe .

Ve iyi ki bu blog olayına girişmişim dedim.Her anımı her duygumu yazamasamda unutmak istemediğim şeyleri burada biiktiriyorum anı koleksiyoncusu gibi...

Akşam üstüne doğru mailimde eski yazdığım yazılardan birini arıyordum.Yaşar Kemal'le ilgili.Mail içinde aratınca aşağıdaki bu yazı geçti elime ne alaka deyip okumaya başladım.

Çekirdekciklerimle bizde buluşma ertesinde yazdığımız notlar olduğunu anımsadım .

Bunu da unutmuştum.Okudukça o güzel güne geri döndüm içim ısıdı.Sonra mallerimin arasında kaybolmasın dedim o günün anısı.

Biraz bayatlamış bir yazı tarih itibariyle ama bendeki etkisi fırından yeni çıkmış ekmek çıtırlığında.

Burcukuş;
Cumartesi günü Nur'um, Nihalecan ve bendeniz Nur'cu çekirdekler olarak; uzun zamandır planını yaptığımız evde yemek, şarap, şamata, gırgır planımızı geçekleştirmek üzere Cuma akşamından sözleştik. Özhatun Hanım iş stresi, arkadaş koşuşturmaları ve artık neredeyse kronikleşen başının belası hastalıklardan bu sefer de Balık-'esir'de arkadaş düğünü oltasına takılmış; bu hafta da aramızda olamadı.

Burcu - Bowling

Nursen - iş/ev/temizlik

Nihal - bize faydası olmayan ev temizliği

Nur'un evinde buluşma

Sunset mayo

Metro

Tansaş

Yemek (Menü)

Şarap

Anadolu'nun Kayıp Şarkıları

Kahve

Ekmek makinesi

Ayak yıkamalar

Nihal'in sivrileri ve bisiketleri

Yastık altı anahtarlar

Pazar kahvaltısı

Nihal'den

:):):) MERHABA SEVGİLİ DOSTLAR!

ÖNCE DOSTLARLA SARILMA

SONRA BİKİNİ ALIŞ VERİŞİ YAPAMAMAK!!!

METRO VE TANSAŞ, EVET GÜZEL AKŞAM YEMEĞİNİN BAŞLANGIÇ NOKTALARI

SEVGİLİ BURCU'M, SENİN İYİ BİR AHÇI OLDUĞUNU ÖĞRENDİM. ELİNE SAĞLIK.

EVET GECENİN EN GÜZEL SAATLERİNDEN BİRİ DE ''KAYBOLAN ANADOLU SESLERİ''.ÇOK İYİ BİR ÇALIŞMAYI VE MÜZİĞİ BOWLİNG YORGUNU SEVGİLİ BURCU'M SONUNA KADAR İZLEYEMESE DE NUR'CUMLA BEN KEYİFLE İZLEDİK.

BURCU'MUN DEDİĞİ GİBİ BU GÜZEL '' KABULLENME'' GÜNÜMÜZÜ ERTESİ GÜNÜ ZENGİN MENÜLÜ KAHVALTI İLE TAMAMLADIK.

NUR'CUĞUM,MİSAFİRPERVERLİĞİN VE DOSTLUĞUN İÇİN TEŞEKKÜR EDERİM.

BURCU'M DOSTLUĞUN VE YEMEKLER İÇİN TEŞEKKÜR EDERİM.

TEK EKSİK DOSTUMUZ ÖZLEM'Dİ. ONU ÖZLEDİK ,ONA DA SELAMLAR…

ÖPÜYORUM HEPİNİZİ...

Ben'den belgesel eşliğinde özet...
(Ne de olsa düşük çeneliyim:)

Cuma akşamı trafikte gelen bir telefonla Nihal'cimle ctsi görüşsek mi sorgulamasından sonra Burcu'ya telefon açma.Yoldan Burcunun beni araması "önce hangisinin planını yapalım yarının mı yoksa tatilin mi "demesiyle önümdeki siyah- beyaz İstanbul Cuma trafiğinin renklenmesi.Cumartesi akşamı bana gelin dememle saydığı binbir çeşit güzel yemeklerden oluşan menüyle gecenin o saaatinde karnı aç olan obur boğanın "hepsini birden yapalım" diyen şahlanan iştahınımın sesi….

Cumartesi işe gitmeyerek sabah saati başlanan ev temizliği takribi misafirin öncesinde bitmesi…

Dostların gelmesiyle şenlenen ıssız ev…

Haydi kalkın bikini alışverişine zengin kalkışıyla yola çıkış…

Aaa benzin azmış ama mağazalar kapanmadan gidelim telaşıyla yolda kalabilite oranını yükseltme…

Sunset fabrikasının adres sorma aşamasında kamera şakası gibi cevaplar ...

Mayo-bikini deneme işkencesi,türk kadının ayna karşısında imtihanı,aklımdan popomda ve göbeğimde biriken yağların acaba hangisinin Çiya'da,hangisinin bira-cips,ya da Nescafe-bitter çikolata yerken oluştuğunu düşünme.Ya da kasaplardaki büyükbaşların parsellenen vücudu gibi vücudun abur cubur haritasını görümseme…

Metro alışverişinde kendini kaybetme...

Sonradan gurme Burcu'nun ağır tahrikli yemek tariflerine yenilme…

Alışverişe Tansaş da devam etme…Alışverişin Kırk gün kırk gece süreceğini düşünme…

Balıkesir'deki Öz'ün kulaklarını çınlatma…

Eve gelip hummalı bir yemek pişirme ve mutfağı tanıma operasyonu yaşama…

Yemekler şekillenirken ,açılan şarap eşliğinde mutfaktan müzik yayını yapabilmek için hummalı bir uğraş içine girmece…

Arka fondan gelen" yardım etsene "seslerine kulakları tıkayıp müzik hattını çekebilmek için alternatifler üretmece…

Sofranın hazırlanmasıyla ,çakma uzakdoğulu ama yakın Gestapo Burcu'nun karides krakerleriyle yemeğe oturma ama külliyen salataya el sürememe…

Pişmeyen ekmeklerin ,ayarlanmayan fırının müsebibi olarak şamar kadınına dönmece…

Kalkan şarap kadehlerinin her dilden sağlığımıza eşliğinde Balıkesir dolaylarındaki çekirdeğin çekirdeğine resimli mesaj tacizinde bulunmaca...

Bünyeye giren raiya ile birlikte mayışmaca,sofra toplamaca, salonda şarap ve sonrasında ikram edilen !!!yasemin çayı eşiliğinde " Anadolu'nun kayıp şarkılarını" almayı akıl eden bana kendi kendime müşekkir olup omuz başımda uyuyan Burcu'ya rağmen Nihal'le birlikte mest olma…

Yaşar Kemal gibi yollara dökülüp o bölgelere gidi gidiverme isteğiyle hayıflanma…

Dondurma servisi…

Uyanan Burcu'nun aldığımız konserve lychee meyvesini istemesi... konserve açacağının bulunamamasından gecenin o saatinde Mac Gayver vari kutuyu bıçak ve cezvenin arkasıyla açma başarısına erişen kendimi kutlama…

Lychee'nin body worlds'teki kadavraların göz yuvalarına benzetmemle meyveden anında soğumam ve yiyememem …

Burcu'ya iğrenç "lychee ağladığında " esprisi yapmama rağmen iştahla konserveyi bitirmesi …

Gecenin hatta sabahın üçünde kelebek saplı kahve fincanlarıyla türk kahvesi içmece…

Yatakların hazırlanması ve ev sahibenin uyuyamama sorunsalı ve sabah erken saatlerde yine kalkıp dergi okurken Burcu kuş tarafından yakalanması…

Sonradan gurme nin yardımıyla hazırlanan kahvaltı sofrası ve hiç övgü almamasına rağmen yine kendi kendimi tebrik ettiğim patatesli pizza omlet başarısı…

Türk kahvesi eşliğinde evde en sevdiğim şey salaklanma…

Pazar pazarı yoluna dökülüp yapılan ucuz penye alışverişi sonrası hala bakınan zat-ı alimin kızlar tarafından pazardan jiletle kazınması...

İte kaka arabaya binmişken Burcu kuşun haydi Büyükçekmece'ye gidelim demesiyle gözlerin açılması... Kültür parkdaki Trabzon evinde mıhlama yenilmesi…

Dünkü Alınamayan bikinin bir gün rötarlı da olsa aramıza katılmasını kutlamaca…

Herkesi yolda evine doğru yollarken içimden çekirdeğimin çitlerini ne kadar sevdiğimi ve iyi ki tanımışım ve iyi ki bana gelmişler düşüncelerini bir gün önceki temizliğe ve hamlamış vücudumun ağrıyan kaslarına rağmen sırıtan ve depolanan moralle haftaya cengaver gibi hazır olma…

Başroldekiler:Cin mısır denesi Nihal,Sonradan gurme çakma uzak doğulu yakın markajımdaki Burcu kuş,Hımbıl boğa 'nın içine kakılmış kaçmış hali ben…

Yardımcı oyuncular:Balıkesir'deki düğünde gerdan kırıp göbek atan Öz.

Hımmm bu veçhile ile bu satırları yazmamıza vesile olan İnan'a ve kuran Burcukuş'a ayrıca teşekkür...(Bilgisayar özürlüsüne el atan aile oluyor kendileri)

HAZİNSES*

2011-01-15T00:52:00.011+02:00

Geçen sene yılbaşına çeyrek kala çok acayip buhranlı günler geçirmiştim.

Öyle ki yılbaşı günü bu postu yazmışım.

Sürekli dinlediğim Farid Farjad tam da o gün ki ruh halime uygundu.Her vuruşuyla yüreğimi geceden sosa yatırılan et gibi lime lime ediyordu.

"Beni öldürmeyen herşey güçlü kılar " mottosuyla arka arkaya dinlemeye devam ediyordum ben de ...

Bu akşam ezgileriyle beni lime lime eden adamın konserindeydim.Cd den dinlerken böyleyse canlısını dinlerken ne olurum diye merak ettim ve gittim.

Kendisine kemanı ağlatan adam diyorlar ya hani evet doğru hem kemanın hem de sizin ananızı ağlatıyor gerçekten...

Ama keman ve arşesi sizinle konuşuyor da...

Hüzünlü parçalar da arşesinden gözyaşı damlıyor sanki...

Hareketli parçalarda ise sanki ikisi de kıvrak dansözler gibi göbek atıp gerdan kırıyorlar.

Farid Farjad ise nötr bir yüz ifadesiyle sadece çalıyor.

Sanki kemanı eline aldığı andan itibaren ruhunu onlara teslim ediyor.

Bir kukla gibi eli kolu hareket ediyor.Ama sanki bunu istemsiz keman ve arşenin kontrolünde yapıyor.

Size de o loş oditoryumda Farid Farjad'ın üzerindeki müziğin aurasını görmek kalıyor.

Benim gördüğüm parlak net beyaz bir ışıktı.Aynı sevimli hayalet casper gibiydi.Sadece sahnede değildi çok tempolu bir kaç ezgide seyircilerin arasına karışıp tek tek yanaklarına öpücük kondurdu.

Benim yanıma geldiğinde gözgöze geldik önce geniş bir reverans yaptı önümde sonra göz kırpıp öpücük kondurdu yanağıma.Sonra hızla sahneye ilerledi.

Arkasından seslendim "Lütfen Taghtam Deh" dedim. "Bu gece değil daha sonra ...Yine gel dedi" dedi.

"Peki " dedim hayal kırıklığı içinde...Oysa en çok bu parçayı dinlemeyi istemiştim konsere giderken :((

Eh artık bu parçayı dinlemeden ölmek yok deyip yapılacaklar listeme alıyorum ya da Farid Farjad konser maddesini silmiyorum listemden.

Hem belli mi olur tekrar sevimli hayeleti de görebilirim belki...

Biliyorum son dönemde Kral tvnin vceyleri gibi sürekli şarkı türkü yazıp dinleyin diyorum.

Yine yazıyorum ve ama isterseniz dinleyin diyorum .Malum şarkı sek rakı gibi aman diyeyim çok keyifli iseniz hafiften ayarınızı bozabilir :)

http://www.dailymotion.com/video/xezq6q_farid-farjad-taghtam-deh_music

*Müzikten dolayı mı bilmiyorum kendisini Sami Hazinses'e benzettim.Eh müzik de hazin ve hüzün dolu o zaman bundan böyle kendisi benim için Hazinses 'dir.

ŞAŞŞKINN ?

2011-01-13T00:42:00.006+02:00

Flaş Flaş flaş...

Şokk Şokk Şokk...

İki saat önce ben kiminle konuştum ?

Günlerdir "Ressamlar şaşşkın" diye foşurtulu foşurtulu sesler çıkararak dilimden düşürmediğim her şarkısını ayrı sevdiğim ustayla Bülent Ortaçgil'le .

Vay anasını sayın seyirciler...

Dünya ne küçük, ve süprizlere ne kadar da gebeymiş 2011'de..

Şu anda bu satırları yazarken bile dumanı üzerimde tütüyor heyecanımın.:)

Kendimi Twilight'teki "İeedddvırrdd ,ieedvırrdd" diye kendinden geçen bebeler gibi hissediyorum.

Gecenin 12'sinde yatağa uzanmış bilgisayarda bir şeyler yazıp çizerken,aynı anda onun şarkılarını dinlerken telefonun ucunda o anda dinlediğin sanatçı sana iyi geceler dediğinde

gözlerin şaşı beş olmuş Serkan Altuniğne karikatürleri gibi kalakalıyosun işte...:)

Heyecanımı lütfen mazur görünüz.

Dediğim gibi genelde gecenin bu saatlerinde üzerimde pijamalarımla sevdiğim sanatçılarla konuşmuyorum:)

Sahi az önce çok sevdiğim her şarkısında beni farklı ruh haline sokan Bülent'cim Ortaçgil'cimle mi konuştum ben ?

Ne konuştum?

(Flashback)

Telefon çalar ...En yakın dost kişisinin adı çıkar ekranda ...Kendisi bir çekim için TRT binasında...Alo dememe fırsat bile vermeden" Bak telefona kimi veriyorum Nur'cum.Bülent Ortaçgil yanımda ".

Ben;........................

O:Merhaba Nur Hanım ben Bülent...

Ben;Ehe ehe Bülent Bey merhaba nasılsınız?

O;Teşekkür ederim siz nasılsınız?Duyduğuma göre çalışmalarımı çok beğeniyormuşsunuz...

Ben;Evet şarkılarınızı çok beğeniyorum.Son kasedinizi de çok (Ne kasedi salak yok taş plak... cd o cd )öhöms cdnizi de çok beğendim.

O;Ahahahaha öyle mi (Ay evet aynı Teoman'la Eylül Akşamı şarkısının konser kaydındaki gibi güldü yine gevrek gevrek canım ya...)

Ben;Özellikle Sen Ben şarkınızda ressamlar şaşkın deyişinize, sonunda hoşçakalın deyip gülüşünüze bayıldım.(Blogger burda kendini "Memet Ali Bey sizi ayilecenk seviyoruz "modunda bulup aynadaki pişmiş kelle gülüşünü görünce toparlanıp yaşına yakışır olgunluğa büründürmeye çalışıyor heyecanlı sesini.)

Ayrıca program öncesi yaptığınız bu güzel jest için çok teşekkür ederim.(Daha sakinlemiş bir sesle)

O;Ben teşekkür ederim .İyi geceler.Hoşşşçakalınn...

Ben;İyi geceler görüşmek dileğiyle...(Lütfen yakınlarda bir konseri olsun ve lütfen misafirim olarak buyrun gelin desin )

O;Dıt dıt dıt dıtt...

Elimde cep telefonum,yüzümde salak gülümsememle odanın ortasındayım.

Quasimodo gibi "Bana su verdi"diye odanın içinde dolanıyorum.

Bu gece ressamlar değil İzDüŞŞümler şaşkın

Hoşşçakalın :))

Bugünlerde

2011-01-06T16:33:00.008+02:00

Salı günü yağmurlu bir İstanbul gününde düştüm yollara.Hava acaip soğuktu tam miskinlik yapılacak bir gün ama...

Ne zamandır ertelediğim işler vardı .Daha fazla erteleme yok diyerek despotluk yaptım kendime.Farklı güzergahlarda işleri hallettikten sonra öğleden sonraya doğru yolumu Taksim'e çevirdim.

Hiç acelem olmadan bir yere yetişmek derdi olmadan,saate bakmadan,kimseyi bekletmediğimi bilerek dolaştım İstiklal'de.Önce Ara Cafede bir şeyler atıştırıp ne zamandır ertelediğim sahaflar gezime çıktım.

Uzun süredir Aslıhan'daki sahaf arkadaşıma uğramayı planlıyordum.Gün bugündür diyerek kokoreçcilerin arasından daldım sahaflar çarşısına.Arkadaşımın yanına geldiğimde sohbetle karışık dükkan taramasına giriştim.Bu ziyarette mahsül iyiydi.

Livaneli'nin Bir Kedi, Bir Adam,Bir Ölüm'ünü ,Ece Temelkuran'ın Ağrının Derinliği'ni,Richard Bach'ın Hipnozcu'sunu,Halil Cibran'ın Ermişin Bahçesi'ni,Murat Gülsoy'un Karanlığın aynasında'sı ve Buket Uzuner'in Şiirin kardeşi Öykü'sünü aldım.

Ve bingo.

Komşu dükkanda bu aralar ödevim olan ve almam gereken kitabı buldum.Denis Guedj'in Papağan Teoremi .

Seminerde yine bununla ilgili bir çalışma yapılacak.Ama öncelikle kitap ne menem bir şey okumam lazım.Başlangıç itibariyle gayet ilgimi çekti.Arka sayfadan alıntı"Çözülemeyen bir cinayet ve konuşan bir papağan matematik tarihiyle birleşirse ne olur?

Yedi tane tertemiz kitabı çok uygun fiyatlarla aldım.Elim kolum dolu pazardan ucuza meyve sebze almış teyzeler gibi huşu içersinde çıktım sahaflardan..Caddede yürümeye başladım.

Çiseleyen yağmura ve soğuğa rağmen sallana sallana yürüdüm caddede.

Sonra kulağıma tanıdık bir ses çalındı.Sanki çizgi filmlerdeki gibi notalar dans ede ede bana gel gel işareti yaptılar.Bu davetkar teklifi geri çeviremezdim doğrusu.Mephisto'ya daldım hemen.

Şarkıyı sanki banyoda aynananın karşısında traş olurken söylüyormuş gibiydi Bülent'cim Ortaçgil'cim .Enstrümansız sadece parmak şıklatarak söylediği şarkıyı dinlemeye başladım . Bir yandan şarkının sözlerini dinlerken kitaplara göz atmayı ihmal etmedim.Elimdeki poşetlerde bir dolu kitap yokmuş gibi bir kaç tanesiyle uzaktan uzağa flört ettim ama almadım.Umut Sarıkaya'nın "İşimdeyim gücümdeyim"karikatür kitabını aldım nasılsa o roman sayılmaz diye kendimi avutarak.Bir de ne zamandır izlemek istediğim V for Vendetta'yı .

Bu arada şarkı bitti.Şarkının sonunda ağzı dolu dolu "hoşçakalın" deyip gevrek gevrek güldü Bülent'cim ...

Ş harfini bu şarkıda nasıl da vurgulamış.Özellikle ressamlar Şaşkın derken ne hoş söylemiş...:))

Bugün bütün gün onu dinledim.Şarkıları beğendim.Cd deki bütün parçalar güzel.

Ama yedi yıl aradan sonra yeni şarkılarını dinlediğimde sanki yeni mahsül şarap içiyor hissini verdi bana.Sanki diğer şarkıları daha dinlendirilmiş de, bu yeni cd si sofra şarabıymış gibi ...

Dinleye dinleye dinlendiririm nasıl olsa hem dilime de dolanır. :)

Şarkının sonundaki gibi şimdilik "Hoşçakalın"

And the oscar goes to...

2011-01-05T20:10:00.005+02:00

Yeni yıl hediyelerimin en sonuncusu sevgili Esmir'den geldi beni ödüllendirmiş .Yukarıdaki ödülü "Tutkuyla sevdiğim, yalnız ve güzel bloguma" adayarak aldım.

Ve ben de Oscar goes to havasına girerek bu güzel ödülü yüzümü gülümseten bloglara yolluyorum.

Sevgilerimle...:)

1-Zilsiz Zarife

2-Zeugma

3-Artık blog yazmama kararı alsada İzmir eşrafının son efelerinden Uykusuz

4-Noni

5-Efsa

6-Sıradan Bir Sazan

7-Sufi saja

8-Ayşegül

9-İçimden geldiği gibi

10-Kareli defter

O1.01.2011

2011-01-01T13:03:00.006+02:00

Yeni yılda bir sürü kararlar alırız ya hani bu sene hiç bir karar almama kararı aldım ben.

Bu aldığım kararla dakika bir gol bir ihlal ediyorum ama olsun :))

Bu sene hayat bana ne getirirse onu yaşayacağım.

Yapmak istediklerimle ,olabilenler arasında hayal kırıklıklarım olmayacak böylece...

Son postta yazdığım gibi işimle ilgili bir dönemece giriyorum ya herro ya merro demiştim ya.

Dönemeci alamadım.Artık işsizim :)

Yeni yılın ilk gününe bu şekilde girdim.Kulağa kötü geliyor biliyorum ama öyle değil şu an hissettiklerim.

Nedense haftalardır hatta aylardır üzerimde olan stresin gerginliğin üzerimden kalktığını hissediyorum.İşimi çok sevmeme rağmen baya bir hırpalamış beni demek ki.

Hani evliliğinizde bir şeyler yolunda gitmiyordur ama sadece alışmış olduğunuz düzeni kaybetmekten, o evdeyken sevdiğiniz şeylerden uzak kalacağınız düşüncesiyle hep ertelersiniz ya alacağınız bu kararı.

O erteleme yüzünden de sevdiğiniz evde mutsuz bir yaşam içersinde kapana sıkışmış gibi hisseder arafta kalırsınız ya.Sanırım ben de öyle oldum şu süre içersinde.

Dün akşam 20.00 ye kadar son toparlanmalarımı yaptım. Ve o çok sevdiğim mekandan çıktım.

Giderken arkamdan kapıyı kaparken korktuğum kadar olmadı.

Yeni yıla girerken ben hayatımda bir sayfayı daha kapattım.

Ve evet bugün inanılmaz dinginlikteyim.

Belki de kabullenmişlik.

Hava güneşli,mutfak balkonum kış bahçesi ambiansında.Hemen nescafemi kapıp sandalyelerden birine badoşun kedisi Çakıl gibi yayılıyorum .Gözlerimi kapadığımda evde değilim bozcaadada ayazma plajındayım sanki.Tamam biraz abartmış olabilirim.Ayazma değilde Olimpos/Çıralı olsun o zaman .:)

Sonra içimden yazmak geldi.İlk önce siftah burası diyorum.

Ne de olsa burası benim ağaç evim ...

Her daim buraya uğrayamasamda herşeyden herkesden kaçmak için tırmanıp ya da tırmalayıp yazmaya çabaladığım gizlendiğim ağaç evim.Yazarken yaşadıklarıma yukardan bakmamı sağlayan gizli sığınağım.

Birazdan hikayelerime dönüp hayal gücümün çekim gücüne göre iletişime geçeceğim kelimelerle .

Böyle yazınca da komiğime gidiyor sanki o ünlü yazarların romanlarına başlamadan önce yaptığı ritüeller gibi havaya sokuyorum kendimi.Öhömsss :)

Ve evet yeni yılın ilk gününde ruhumdaki bu dinginliği yoğurt mayası gibi geri kalan yaşantıma mayalamak istiyorum.

Daim olsun diye...

Ps:Evet iletişimden sonra çıkan yazı bu oldu.Aradığımız kelimelere şu an da ulaşılamıyor sanırım kapsama alanı dışında .

2011

2010-12-31T21:35:00.006+02:00

Noel baba kadar neşeli ,sağlıklı,uzun ömürlü,geyiği bol dostlarla & sevdiklerimizle beraber geçireceğimiz bir yıl olsun 2011 ...

Mutlu Yıllar

Tüm Alvinler için gelsin o zaman.Ok ?

http://www.youtube.com/watch?v=lzTG0fTLAlU

GÜZELLEME

2010-12-19T22:53:00.006+02:00

Blog yazarken tam "iyi güzel daha sık yazmaya başladım " derken yine araya bir şeyler giriyor yazamıyorum.

Yazmak istediğim çok şey oluyor ama çok sevdiğim şarkıdaki gibi zaman düşüyor ellerimden tahta boşa yuvarlanıyor ,saatler izinsiz ilerliyor ve hakikatten duygularım değişiyor.

Aynı yukarıdaki bebiş gibiyim.Asabiyim ve mazeretim var...

Bu hafta işimle ilgili bir dönemece giriyorum duygularım çok karışık.Ya herro ya da merro diyeceğim bir hafta...

O yüzden ne yapıyorum?kendimi dışarılara vuruyor bu duygularımı sağaltmaya çalışıyorum.

Dün akşam bir arkadaşımın davetlisi olarak Tim 'de sahne alan Le Quatuor'u izlemeye gittik. Gidişimiz baya olaylı oldu ama izlediğimiz her dakikasına değdi .

Çok güzel bir gösteriydi.Dört çılgının keman ve çello çalarak yaptığı stand up tadında bir gösteriydi.Sahnede neler yapmadılar ki?Enstrümanlarını arşesiz çaldılar,elbise askısıyla çaldılar.Birbirlerinin ellerindeki kemanları diğerleri kendi ellerindeki arşeleriyle çaldılar.Dans ederek,ip atlayarak,ayaklarında paletlerle bir sürü akrobasi hareketleriyle çaldılar ve söylediler.

Her biri enfes çaldı ,söyledi ve parodilerle süslediler gösteriyi.

Rock'n roll'dan Bach'ha,Mozart'tan Sinatra'ya acaip sunuşlarla çaldılar.Aralarda ciddileştikleri bölümlerde four seasons geçişleriyle beni benden aldılar .

Çıkarken dilimiz dışarda koşuşturmalı stresli yolculuğa değdi dedik hepimiz.Tekrar Türkiye'ye gelirse kaçırmamanızı tavsiye ederim.Ya da gittiğiniz bir ülkede denk gelirseniz mutalka görün diyorum ki pişman olmazsınız.

İz tv olarak hizmette sınır yok diyerek bir kuble gösteriden izlemeniz için link veriyorum ki daha fazlasını kendinizde bulabilirsiniz.

http://video.google.com/videoplay?docid=4278293178721712713#

Şehirde başka neler oluyor derseniz çok güzel şeyler oluyor.

Geçtiğimiz çarşamba bizim için özel bir etkinliğe katıldık.Beyoğlu Atlas pasajında ki bu sergi hocamızın Polonezköyle ilgili yazdığı kitabın ve çektiği fotoğafların sergisiydi.

Hemen hemen tüm ekip katıldık sergiye.Keyifli ve eğlenceli sergi sonrasında hep birlikte Ara cafeye gittik muhabbete orada devam ettik...

Sergideki fotoğraflara bayıldım.Hele bir fotoğraf vardı ki bence çok çok özel bir şey yakalamış hocamız.

Arkada yemyeşil bir çimenlik... minik bir çocuk çömelmiş minicik eliyle elindeki yiyeceği öne doğru uzatmış önündeki sevimli sincapta çocuğun elindeki yiyeceğe doğru burnunu uzatmış almadan az önce kokluyor.Hem çocuk hem de sincap nasılda sevimliydi.Fotoğraf mini roman gibi dörtleme şeklinde kitapa girmiş.

İstanbul'daysanız mutlaka görün derim.

Ondan önce de Pera müzesindeydik.Çarlık Rusyası sergisi gelmiş ayağımıza kaçar mı ?

Yine seminer ekibiyle gittik.Harika bir sergiydi bitiş tarihini bilmiyorum ama bitmeden önce mutlaka ama mutlaka gidin görün diyorum.

İz tv olarak yine hizmette sınır tanımıyor ve link veriyorum :))

http://www.peramuzesi.org.tr/sergiler/detay_sureli_sergiler.aspx?SectionID=dNPI1fv2cMmEHfhoMz6KQw%3d%3d&ContentID=gMExqMc1El%2bSO5HHdgc3nA%3d%3d

Pera'daki her gelen sergiyi istediğimizde ücret ödemeden gidebililelim diye Pera dostu kartı çıkardık .Normal giriş 7 TL Pera dostu kartı 20 TL'ye daha avantajlı...

Pera müzesine gelmişken Osman Hamdi'nin Kaplumbağa Terbiyecisini görmeden gitmek olmaz deyip indik aşağıya.Reprodüksüyonlarına alışık gözlerimi sahicisi bir süre kamaştırdı. Sonra alışınca diğerlerinden ayrılıp bir süre daha tek başıma karşısında seyrettim yine yetmedi.Tekrar makinemle ziyarete gideceğim yakında kendisini.Belki bu hafta ayarlayabilirsem...

Önümüzdeki hafta yine süper bir sergi getiriyor Pera...

Frida Kahlo'nun ve takıntılı sevgilisi kocası Dieogo Rivera'nın sergisi geliyor.Yihhu ve yuppie diyerek bu sergiyi bekliyoruz tabi ki :)

Kültür ve sanat haberlerinden derlediğimiz haberler şimdilik bu kadar.

Görüşünceye dek hoşca kalınız efendim.

TEDDY

2010-12-12T18:50:00.003+02:00

Şimdi Zeugma iki alt postta yazdıkça güzelleşiyosun demiş ya.

Esasında nisandan beri sürekli yazma durumlarım var.

Seminerdeki projemize destek alıştırmalar babında Akgün Hoca bizlere resimler yolluyor.Bizden de o resimleri hikayeleştirmemizi istiyor.

Yukarıda gördüğünüz bize yollanılan ilk resim.On beş cümleyi geçmeyecek bir hikaye yazmamız istendi bizden.

O çalışmada 10 ayrı resmi hikayeleştirdik.Sonraki çalışmada bize yollanan iki resmi birleştirerek hikayeleştirdik.

Şimdilerde dört resmi birleştirerek çalışmalar yapıyoruz.Toplamda kaç hikaye yazdım bilmiyorum.

Yol kat ettim mi?Pek değil...

Belki vücut çalışanlar gibi birden acaip fit bir vücudum olmayacak ama bu çalışmaların sonunda muhakkak belli kas gruplarında sonuç almaya başlayacağım.

Bu örneği verirken de bilinç altımın "spora başlamak için daha neyi bekliyorsun ?" dediğini duyar gibiyim :)

Şimdi aşağıdaki hikaye ya da hikayemsi yukarıdaki resme bakarak yazılan bir hayal ürünüdür.

TEDDY

Ayaklarına, sanki tonlarca ağırlık bağlıymışcasına sürüyerek çıktı odasından.

Mutfak kapısından arka bahçeye çıkarken , tezgahın üzerinden büyük ekmek bıçağını aldı.

Bahçede salıncak kurdukları ağacın dalına ,kemerle sıkıca bağladı onu.

Her zamanki şaşkın gözlerle kendisine bakan teddy'e, ruhsuz ,ifadesiz gözlerle bakıp ilk darbeyi oyuncağın sol bacağına indirdi .

Hiç içi acımadı Kate'in ,hiç ağlamadı ...

Oysa daha birkaç saat öncesinde, annesi nöbete gittiğinde ,ayıcığına sarılmış sıcacık yatağında uyuyordu.

Yorganın üzerinden çekildiğini hissedince uyanmış,doğrulmak isterken adam ellerini tek eliyle zaptedip,diğer eliyle, belinden çıkardığı kemerle karyolanın demirine bağlamıştı Kate'i.

"Canın acımayacak Kate ,sadece biraz eğleneceğiz" diyordu üvey babası her zamanki gibi...

Kate,çaresiz yalvaran gözlerle bakıp uzanıp almak istemişti deminki arbedede yere düşen ayıcığını .

Mengene gibi el ,küçük bedenini tekrar geriye doğru çekip sırt üstü
yatırdı hoyratça.

Tavana bakarken dünya sessizleşti.

Üzerindeki üvey babasının suratı silindi ,gitti .

Ayağa kalkan teddy, pantalonun fermuarını çekti homurdanarak bir şeyler söyledi ama bir kelimesini bile duymadı Kate.

Odada yanlız kalınca,yerinden doğrulup, yerdeki kemeri ve yatağın
üzerindeki teddy'i alıp ayaklarını sürüyerek çıktı odadan...

"Canın acımayacak Teddy,sadece biraz eğleneceğiz..!!! "

MİNİK ELLER & AYAKLAR ÜŞÜMESİN DİYE

2010-12-09T22:32:00.005+02:00

Şimdi sevgili Efsa'nın blogundan geliyorum .Çok güzel bir kampanyayı duyurmuş blogunda ...

Bizlerden de katılım ve paylaşım beklemiş.Ben de o minik eller ve ayaklar üşümesin diye önce bloguma bu kampanyayı alıyorum sonrasında mail adresimdekilerle paylaşıyorum sonrası ben de kalsın...

Ben bu kampanyayı çok sevdim.Direk gözümün önüne o küçümen ayaklar geldiği için sanırım.

Sitelerinden aldığım duyuruyu aynen paylaşıyorum.

İlgilenebileceklere ben de buradan duyurmak isterim.

Yeni yıl geliyor! Bu yıl birmilyonkalem.com çocuklar için bir şey yapmayacak mı?" diye soran dostlar,

Biliyor musunuz küresel ısınma yüzünden değil, çocuklar üşümesin diye kış gelmiyor. Bir süre daha kar yağmayacak. 172 erkek 70 kız çocuğu sizden gelecek armağan paketlerini aldığında soğuklar iyice kendini hissettirecek ve kar yağacak.

Kahraman Maraş EKİNÖZÜ Yatılı İlköğretim Bölge Okulu'nda okuyan 340 öğrenci için birer ayakkabı, eldiven almaya ne dersiniz?

Önceliğimiz ayakkabı... Sonra eldiven....

Her zamanki gibi kampanyayı bloglarımızda duyurarak işe başlayalım.

"Ben armağan yollamak istiyorum." diyen dostlar lütfen birmilyonkalem@gmail.com adresine e-posta yazsınlar ki kardeşlerimizin ayakkabı numaralarını paylaşalım.

Elimiz çabuk tutmalıyız şunun şurasında yeni yıla ne kaldı. Haydi minik eller üşümesin, minik ayaklar donmasın!

AV MEVSİMİ

2010-12-08T00:41:00.007+02:00

Av mevsimi diye tutturdum bu akşam...

İlle de bu akşam filme gidip izleyesim vardı.

Neden rahmetli Kazım Koyuncu'nun "Hayde"sini Cem Yılmaz söylüyormuş.İnternet sitelerinde dinledim ama kesmedi hangi sahnede söylemiş görmem lazımdı.

Hayde gidelum hayde diye tutturmam o yüzden...

Gittim de.

Filmle ilgili okuduğum yorumlarda ya yerden yere vurmuşlar,ya da göklere çıkarmışlar.

Şener Şen'i ,Çetin Tekindor'u,Cem Yılmaz'ı çook severim.hani Yavuz Turgul'da bu ekiple güzel bir şeyler yapmıştır diye düşündüm.Ama yanılmışım.

Görmek istediğim sahnenin dışında bir iki küçük detay sadece hoşuma gitti.Onun dışında maalesef bu ekibe rağmen hiç olmamış.

CSI ya da NCIS izleyen bünye fazla beklentiye girdi sanırsam.Av mevsiminden kıtkam boş döndüm.

Konuşmalar,kurgu olayların bağlantıları hakikatten ardı ardına acele çekilen dizi sahneleri gibiydi.

Girizgah çok iyiydi.Oyunculuk çok iyiydi,görüntüler çok iyiydi,müzik ve hayde sahnesi çok iyiydi.Ama genel anlamda bir sarkma vardı...

Üzgünüm ustalar.Emeğinize sağlık her zaman ne yapsanız ön yargısız yine gider izlerim.Ama dumanı üzerindeki hissiyatım budur.Filmde oturmazlıklar ağır basıyor.

Bu benim görüşüm herkes izler belki beklentilerinin karşılığını alır.Ben de türkü sahnesini görmeye gittim.Gördüm geldim :)

Gönül yarasının müziklerini çok beğenmiştim.Oradaki "...Etek sarı sen etekten sarısan..." gibi bu filmde de "Hayde" yi patlatmış çok da güzel olmuş.Laz karakter Cem Yılmaz'a yakışmış ama annesiyle olan konuşmalarda bile bir oturmamışlık vardı.Bir kere hiç bir laz kadını cenazesini ağıtsız bırakmaz.Etrafınızda var mıdır karadenizli bilmiyorum ama yeri göğü inletirler.Hani derler ya taş olsa yanındaki acıdan ikiye bölünür.Orada bile sanki yaşlı teyzenin rolü özensiz kalmış.

Hazır av mevsiminde av muhabbeti yapılıyorken bir şey söylemeden geçemicem.Bu kadar kurguda oturmazlıklar filan var diyorum ya onun yanında belki önemsiz kalacak ama...Yavuz usta belli ki avcılıkla bir şekilde ilgili.

O zaman keşke avcılıkla ilgili bazı ritüelleri de Çetin Tekindor rolüne adapte etseydi.Anlattığı av sahnelerine bir lafım yok .Av sahnelerine felsefi anlamlar yüklendirmiş fazlasıyla .Son sahnelerinde söylediği gibi çok iyi bir avcıysa yapmaması gereken hatalar vardı...

Neyse bu kadar laf yeter.

Hayde gidelum .

ASMALI

2010-12-04T01:15:00.008+02:00

Bir güne ne kadar acayiplikler sığdırabilir ki insan.Bu geceye kadar ben de bilmiyordum :))

İşyerindeki türlü abukluklardan sıkılıp yakınlarda bi yerlerde yemek yiyelim içelim haftanın ,günün stresini atalım diye konuştuk.Mihmandarımız eski kurt gazeteci ablalardan biri.Bana en yakın noktayı Asmalı Mescit'i teklif ediyorum başıma gelecek abuklukları bilmeden... Arkadaşlarımın çok güzel bir mekanları var.Antakya yemekleri üzerine.New york Times'a bile konu olmuş bir yer.İstemiyorlar."Yakup'a gidiyoruz bu gece masamız hazır." diyor gazeteci abla "arkadaşlarım orada".Büyüğümüz kırmıyoruz gidiyoruz yemekler yeniliyor şaraplar içiliyor.Sohbetin dedikodunun biri bin para.Cık ben hala moda giremiyorum.Bedenim orda ama ruhum başka bir yerlerde .Sanki eve gelsem biraz müzik açıp kendi kendime kalsam daha iyi gelecek.Anlatılan abukluklara dudak ucuyla gülüyorum.

O arada arka masada bir kıpraşma oluşuyor.Meğer eski popculardan Suat Suna arka masamızdaymış.Dünyayla bağlantısı kesilmiş ben bi haberim bu durumdan.İnsanlar dönüp dönüp masalarına bakıyorlar.Küçük dağları az önce yaratmış havasında...Abi masaya kurulmuş purosunu da yakmış bir tüttürüyor ki sanırsın Che Guevara ...Sigarayı hiç sevmem purodan nefret ederim.O duman yüzüme yüzüme geldikçe zaten iyice uyuz oldum.Bir de abidik gubidik şarkılar söylemeye başlamadı ki hah dedim iyice...

O arada arkada kamera ışıkları yanmaya başladı.Arka masa iyice bir tüylerini kabarttı tavuskuşu gibi.Gençler bana müsade ben gidiyore...Gazeteci abla "yürü" dedi kahve içirmedin bana kahve ısmarlıcan...Kızlarla her zaman gittiğimiz salaş mekana yollandık mecburen.Tam kahve içeceğimiz mekana geldik o ilerde arkadaşlarını gördü."Gel selam vermeden oturmayalım ayıp olur" dedi.Mecburen arkadaşlarının yanına gidiyoruz.Aman Allah'ım o ne Erman Toroğlu'da masada .Bu bir şaka olmalı.Gece şahtı şahbaz oldu.Kendilerinden hiç hazetmem şimdi aynı ortamdayım öyle mi?

:(( Kimler yok ki Edip Cansever gibi içimden" masa da masaymış ama..." diyorum .Millet kapı gıcırtısına gülüyor.Adam insanlar güldükçe anlatıyor da anlatıyor.Benim de içim bayıldıkça bayılıyor.Gazeteci ablamıza bana müsade ben televole muhabbettinden sıkıldım diyorum.Olmaz tek başına gidemezsin birlikte kalkalım diyor.Ablacım bak arkadaşların var otur sohbet et bak ben her zaman burdayım atlıcam şurdan eve gidicem diyorum yok bu geceki kabus bitmemiş maalesef yine kalkıyoruz birlikte.Toroğlu ve gülen ekibinin ordan uzaklaşırken uzay mekiğinden kopan parça gibi hissediyorum kendimi .

İstiklal caddesindeki samanyolunun içine dalıyoruz...

Dalmak kelimesi metafor filan değil bildiğin dalıyoruz.kayan yıldızlar,kusan yıldızlar,kara delikler...cadde tam kıvamında yani...

Meğer gece bitmemiş ya da biri bana Truman Show'da ki gibi gizli bir kamera şakası yapıyor...

Meydana varamamışken bir telefon geliyor ablamıza.Bilmem kim arkadaşı çok önemli bir işle ilgili bir şeyler anlatıcam bir beş dakika mekanıma uğraman lazım diyor.Haydi görev aşkıyla tutuşan abla gidiyor da beni ne halt etmeye sürüklüyor anlamıyorum...

Arkadaşının mekanı türkü bar.Bildiğiniz şu Beyoğlu'nun arka sokaklarındaki türkü barlardan bir tanesi .

Güzel ablacım bak seni severim sayarım arada eski türkülerden dinlemişliğim sevmişliğimde vardır.Ama türkü bar benlik bir yer değil.Ben türkü barlık hiç değilim.Ne etmeye zorla tuttun elimden beni de sürüklüyosun?

Yok illa beş dakika uğrayalım sonra gidicez diyorda diyor.Sanki arka fonda Mazhar Alanson "Beş dakkaya değişir bu işler'i benim için söylüyor..."Onlar ayak üstü konuşurken mecburen yanlarında dikiliyorum.Bütün gözler bize çevriliyor.Kendimi "selam dünyalılar ben dostum" dememek için zor tutuyorum o derece yani.

Sahnedeki abiler olayı aşmışlar.İlgi alaka katılımdan memnun bağlamaya yüklenmişler ama ne yükleniş...Elvis Presley o beyaz pelerinli kıyafeti içinde öyle havalı çalmıyordur gitarı...

Herkes şappi şappi el çırpıp eğlenirken ben pek bir sırıtıyorum içlerinde.Ablam halinden memnun işiyle ilgili bilgi alırken bir taraftan bana şimdi kalkıyoruz bir saniye gibilerinden işaretler yapıyor.

Yan masamda araba yedek parçacı diye mesleğini tahmin ettiğim kel kafalı abi yanındaki sarı-siyah röfleli kısa saçlı rus güllecisi tipli ablayla cilveleşiyor.

Tespih çeken abiler lilililili diye zılgıt çekerken bir taraftan beni kesiyorlar.Aman diyorum İz kafanı çevir o yana bakma .Çantamdan telefonumu çıkartıp Badoş'a mesaj atıyorum içinde bulunduğum abuklukları anlatan.Erman'dan başlayıp türkü bardaki kekomançilerle devam etmekteki macerama inanamıyor tabi yiğenim.

Ben de daha fazla inanamıyor ve dayanamıyorum ki çilemin 15.dakikasında "Benim gitmem lazım artık" deyip kalkıyorum.Gazeteci ablada arkamdan kalkıyor.Diyorum yeter bu geceki abukluklar son bulsun.Maazallah başka bir arkadaşın arar ya da birilerine rastlarsın benim bünyem bu kadar alışık değil sen takıl biraz daha istersen deyip müsade istiyorum.

Yolda kulaklarımda hala elektro sazlar çalıyor .Zılgıt sesleri perde perde yükselerek sazlara eşlik ediyor....

Oyy diyorum sanki oranın kokusu atmosferi üzerime sindi.15 dakikada Gönül Yarasında pavyonda türkü çığıran Meltem Cumbul oldum sanki..

Nihayet evdeyim.Akşamdan beri yaşadığım acayiplikler son buldu...

Huzur,sessizlik ,nane çayı ...

Bir de usulcacıktan Bülent Ortaçgil'e sığındım.Tam da bunları yazarken "... Ben bunları kimseye anlatmadım diyor..."

Ama ben bunları anlatıyorum sıcağı sıcağına ...

Uyumak varken yazmak geliyor içimden.Gecenin abukluğunu,asidini, alır belki diye ...

Dip sos:Bülent Ortaçgil'in bu dingin sesinin ,enfes gitar tınılarının arasından sanki bir yerlerinden deminki lelelelele sesleri fırlayacakmış gibi geliyor hala :((( .

ÖYLESİNE...

2010-12-01T23:37:00.008+02:00

Şimdi Adaş yiğen gelince hooop yazacaklar değişti ister istemez.Ondan önce aklımda olanlar neydi yazmak için? Az biraz karışık...

Kötülerden başlayalım.Cumartesi seminerleri...Kızılderililer...Şayet bu hafta yazılacaklar,cümleler artmaz ise proje dışı kalabilitemin fazla olması...Nisandan beri az buçuk kızlderililere bulanmışlığım ...Her ne kadar yazmasam da.Kızılderili kolyem ,kızılderili oyuncaklarım,bir sürü kızılderili filmlerim ... izlediklerim ,dinlediğim müzikler okuduğum kitaplar...Artı mıdır ?Hayır ...İddia ediyorum elimdekilerle başka biri olsa çoktan uçururdu projeyi.Kör noktama geldi.Olduğu kadar kotarmak niyetindeyim artık....

Çok şükür yazıyorum kaç gündür.Kriz bizi teğet geçti sanırsam...Ama buruk bir proje şeklinde ilerlemekte kendi çapında ...

Başka?Zilsiz'im geçen hafta bir gün öncesinde alo dedi."Kendi kendine konuşmaktır aşk" dedi "hadi gel" gittim kendi kendine konuşmak mıdır hakikatten aşk diye?Sonradan öğrendim ki Cezmi Ersöz'müş yazan.Aman bir severim, pir severim kendisini,biraz kasma gelir kelimelerle olan iştigali.. :p Olsun bilmeden gittiğim iyi olmuş .Kalp grafiği gibi inişli çıkışlı bir günde fazla bağırtılı bir oyundu ...

Lakin Cezmi abi'yi bilmeden bir söz akıl köşeme takılır gibi oldu sanki akıl-yürek köşemde bir yere..."Hayat kendi kendimize söylediğimiz yalanların toplamıdır..."

Ya da bu bağlamda bir şeydi.

O geceye ait çorbacıda içilen çakma biberiyeli çorba,taze zencefilli çay,Ara cafe,Zilsiz ve tebaası...

Ve son olarak.

Denizde karartı varsa,Kazım varsa dinlenenler içinde,derim ki "işte öyle bir şey..."

YİHHUU !!!

2010-11-30T09:05:00.006+02:00

Tarihe notumdur.

Bu sabah itibariyle İstanbul 'da bir hastanede bir bebek dünyaya geldi.Bu bebeğin diğer binlerce bebekten ne farkı var.Annesinin dört kere dünyaya getirdiği ama maalesef sağlık sorunlarından dolayı yaşamadığı kardeşlerinin sonuncusu ve sağlıklısı.Bir süpriz yaptı anne babasına ve hiç beklemedikleri bir anda "ceee ben geliyorum" dedi.

Annesi ofisimizde bize güzel yemekler pişiren ve bana bıkmadan usanmadan her daim kahve yapan ve gün içersinde güzel saf kalbiyle bana enerji veren en olunmaz anlarda sıkıntılarda farklı bakış açısıyla rahatlatmaya çalışan o anlarda bile acaip yorumlarıyla beni gülmekten öldüren Elmas'ımız.

Hamileliğinin son dönemlerinde yine sıkıntılar baş gösterdi.Bebek su kaybetmeye başladı.Bana dedi ki "Biliyomusunuz sizin isminizi koyucam kızıma bana siz uğur getirdiniz.Hem kızımda sizin gibi sabırlı ve tuttuğunu koparan biri olsun,sizin gibi inatçı olsun .Annesi gibi sessiz olmasın ezdirmesin kendini."Bu sözleriyle beni gider ayak yine çok mutlu etti.Yirmi gündür hastanedeydi.Her seferinde ondan telefon geldiğinde tatsız bir şey duymak endişesindeydim.

Ama bu sabah onun telefonuyla gözümü açtım.Dedi ki "Adaşınız da gözlerini dünyaya açtı"Afyonum patlamadan içimde sanki havai fişekleri patlamaya başladı.Hani Allah uzun sağlıklı ömürler versin kaç tane yiğenim var bir sürü arkadaşlarımın çocuklarının doğumuna şahit oldum.Uzun zamandır bu kadar sevindirici bir doğum haberi almamıştım.Artık çocuk sahibi olmaktan ümidi kesmiş anne babaya bu dünyada verilebilecek en güzel hediye.Allah tüm isteyenlere nasip etsin inşallah.

Ve son olarak...

"Biricik kızımız ,gözümüzün Nur'u ,sevdiklerinle sağlıklı,huzurlu ve hep mutlu mutlu yaşa olur mu?İyi ki doğdun.İyi ki inatla hayata tutundun.Hayat bazen üstüne üstüne gelecek.Olsun aynen şimdi yaptığın gibi sana söylenenlere değil kendi bildiğini yapmaya devam et.Ha bu arada inatçlığının bana benzemesini isteyen annen eminim pişman olacak bir süre sonra ama olsun.

Sen bu yolda devam et :))"

Öperim o güzel yanaklarından.

Adaş teyzen.

BU BAYRAM...

2010-11-17T19:11:00.021+02:00

Ben bu bayramda kesilen hayvanların hiçbirini görmedim.

Evet kafamı deve kuşu gibi toprağın altına soktum.televizyon seyretmedim.Gazete okumadım."Yazıktır... "diye anlatmaya teşebbüs edenleri susturup konuyu değiştirdim.

Ben bu bayram o iğrenç katliamları görmezden geldim.

Değiştirebildim mi gerçekte olanları ?

Hayır. !!!

Ama dini vecibeler altında hayvanlara zulmedenleri görmezden geldim...

Bir yerlerde okudum."Belki de gerçek kurban kestiğimiz o hayvanlar değil de inancımızdır.Bir kan akıtmakla yerine getirdiğimizi sandığımız inancımız..."

"Canı alınan" hayvanlar yerine ,"canı yapılan" evlere konuk oldum.

İlk ziyaret ettiğim kendisini köpek sanan kedi Çakıl oldu ne de olsa evin en büyüğü.

Küçükken geldiğinde miyir miyir sesler çıkardığı için adını miyirdek takmıştım.

Kendisi hem cinslerine duyduğum soğukluğu ve ilgisizliği yıkmış şahsiyettir ayrıca.Uyurken üzerime kurulup gözlerini aynen bu şekilde açarak dik dik bakarak gecenin bir yarısı gözümü açtığımda yüreğimi hoplatmış olsa da canımızdır ciğerimizdir.Yanaklarını kaşırken şükran duygusunu elimi yüzümü yalayarak teşekkür eder ki bu hareketiyle Ares'ten farkı yoktur gözümde...

Nadir yerlerde görürsünüz genelde kapıların üzerinde ya da dolapların üzerinde çita gibi dolanır.

Bu da Minnoş'umun kedisi Sarafina.Sahibi de aynı bunun gibi süslüdür.Süsüne olan tutkusu kedisinden belli değil mi?Bu kedisi ...

Bu da çantası..."Sarafina'nın göbeğinden mi kesip çanta yaptın ?" dedikçe "Hayır o benim Barbie çantam..."diyor.Zaten ismi de Barbie'nin kedisinin ismi...Bakar mısınız kedi bile göbeğindeki tüylerden zor ayırt ediyor çantayı :))

Ve bu da minnoşum ,halasının çikolatalı dondurması :)

Bunları yazmıştım baba Ares...Cefakar anne Kar tanesi...Kardeşlerden geriye kalan iki kafadar... İz tv olarak bize ayrılan sürenin sonuna geldik...

Sevgi pıtırcığı modunda tekrar kavuşuncaya dek hoşçakalın.

Sevgiler,hörmetler,tekrardan iyi bayramlar :)

KESİM

2010-11-13T00:33:00.003+02:00

Başlıktan yaklaşan kurban bayramıyla ilgili bir şeyler yazacağım yanılgısı doğmasın bu kesim başka bir kesim:)

Yakın kız arkadaşlarımdan bilirim ne zaman bunalsalar saçlarıyla oynarlar.Ya rengi değişir ya boyu ...Her hafta fön çektirmeler ,bakımlar,manikür vs.Kuafördeki o ilgi alaka bile onlara çok iyi gelir bir taraftan manikürcü kız elleriyle uğraşırken bir taraftan saçının başının yapılıyo olması keyif verir onlara kendilerini prenses gibi hissettiklerini söylerler...

Bense tam tersi boya zamanım gelmediyse uğramam .Fön çektirmekten hiç hazetmem.Saçlarım düz nasılsa kendim bir şekilde şekle sokarım programım olduğunda...

Ben de tuhaflık biliyorum ama ne yapayım bunalıyorum kuaförlerde.

O kadar etrafımda insanının fır dönmesi sürekli bir şey içermisin diye sormaları,onlarca çalışan fön makinesinin sesi,kadınların vacur vucur konuşmaları,ceketimi paltomu tutmaya kalkmaları daraltır,uyuz eder beni..

Hele öyle buhran zamanlarımda yaptırmam gereken bir şey varsa hayatta gitmem çünkü tahammül edemem o ruh haliyle etrafımda o kadar çok insanın saçlarımla oynamasına o gürültüye...

Gitmek zorunda olduğum zamanlarda genelde pazar günlerini tercih ederim ki daha relax olayım sabırla oturup kıpraşmadan insanların işini yapmasına izin vereyim diye düşünürüm.

Ama yine de içim darlanır patlayacak gibi olurum.Bütün gazateleri, dergileri yığarım önüme ki bir şeyler okurken kendimi kaybedeyim ve vaktin nasıl geçtiğini anlamayayım isterim.

Geçen hafta sabah işe gitmeden önce uğradım kuaförüme.Boya -badana kısmını atlattıktan sonra her zaman "Kırıklarını alır mısın? " yerine o kelimeyi küllüm kullanmayan ben "Kısaltalım" dedim.Kuaförüm inanamadı tabi dalga geçtiğimi sandı "Yo ciddiyim saçımı kesebilirsin" diye yineledim.Dünden razı olan kuaförüm bastı makası.

O "Ne zamandır Rapunzel gibi oldu saçların artık kısaltalım" dedikçe ben yanaşmıyordum.

Saçlarım kısalınca Benhur gibi gücümün azalacağına mı inanıyorum nedir ayda yılda bir kestiririm saçlarımı.

Ama baktım ki Fadime olma yolunda ilerliyorum."Tamam" dedim vur makası usta...

Saçım kesildikçe,kısaldıkça sanki üzerimden yük atıyomuşum gibi hissettim.Önleri iyiden iyiye kısaltıp sonra pırtık pırtık rötuşlarken bir an yıllar önceki görüntüm geldi aklıma...
Aynı surat ifadesiyle o halinden bulunduğu yerden hiç memnun olmayan o somurtuk küçük kızı gördüğüme yemin edebilirim.O zaman ki kuaför maceralarımı hatırladım.Saçlarım kesileceği zaman annemle orduevinin yolunu tutardık.ben öfleye pöfleye koltuğa oturur kurbanlık koyun gibi beklerdim benimle ilgilenen asker abiyi.Saçlarımı kısalttıkça yanaklarım domates gibi çıkardı.Ve ben aynı o zamanlarda da aynı bugün ki gibi öfleye pöfleye bu işlemin bitmesini beklerdim.Beni oyalamak için getirilen tostlar meyve suları hiçbirşey umrumda olmazdı.
Heyhat ! bir insan yedisinde neyse yetmişinde de aynısı oluyormuş gerçekten...

Kesim bitip fön çekilirken içeri bir bayan girdi kısacık kesilmiş erkek saçlarına röfle yaptırma isteğini söyledi.Kuaförümde "Keşke dün kestirmeden önce söyleseydiniz röfle yapar ondan sonra kesimi yapardık" dedi."Eyvah eyvah "dedim içimden ablaya da benim gibi esmişler kestirmiş ama sonrasında hoşlanmamış ki bir renk katmaya çalışıyor."Yok" dedi "zorda olsa röfle istiyorum "...Erkeklerin üç numara traşından az biraz uzun saça nasıl röfle yaptılar ,o röfle paketleri nasıl tuttu merak ettim ama benden sonrası tufan deyip işim biter bitmez güne karıştım.

Şimdi saçlarımı kestirdim ya şüpheleniyorum.Acaba depresyona mı giriyorum ?Bundan sonraki adımım alışveriş çılgınlığı mı olacak?

Haydi hayırlısı...

Ha bu arada buralarda olamazsam herkese iyi bayramlar.

Umarım yurdum insanı kurban kesmekle,katletmenin aynı şeyler olmadını anlamıştır bu bayram.

Çoluk çocuk o bildik vahşet kesim tablolarına şahit olunmaz.

O zaman sakatsız ve sakadatsız günler olsun hepimize :)

PENCE(NDE)RE

2010-11-10T00:25:00.007+02:00

İşten geç çıktım yine .Bin tane ipin ucunu bulmaya, bulduktan sonra birbirine bağlamaya çalıştığım günlerdendi.Artık böyle olmadığı zamanlar garipsiyorum rutine bindi...

Gün ortasında çok sevdiğim doktorumu aradım nihayet.Bir süre önce öğrendiğim ama hep nedense reddettiğim ertelediğim o acı haberi teyit etmiş oldum.Akciğer kanseriydi ve ocağa kadar burda yoktu.Yurt dışında tedavi görecekti.Çok moralim bozuldu.Sanki aradığımda yine o çıkacak telefona ve söylenilenler bir söylenti olacak kalacaktı.Gerçeğin beş parmağının izi çıktı yüzümde:(

Çıkışta işime yakın bir arkadaşıma uğradım biraz kafamı dağıtayım diye o bile neşelendiremedi beni her zamankinin aksine...

Yorgun argın geldim niyetim duş alıp hemen uyumak.

Gözlerimi kapadım.Ama kapamamla açmam bir oldu.

Aman Allah'ım o hengamede farketmedim nasıl bir vızıltı var dışardan gelen bu kedi gibi miyavlayan benim pencerem mi ?

Pencere pencere değil mübarek mart kedisi ve üst kattaki pimapenlere kur yapıyor.

Yahut yeni doğmuş bebek gibi ağlıyor...

Ya da keman çalmayı bilmeyen biri almış eline o muhteşem melodiler dökülen aleti arşe yerine paslı bir jiletle lime lime ediyor telleri ...

Gerçi telli değil üflemeli bir çalgıyı örnek vermek daha doğru olur sanırım.

Zurna ? evet evet zurnanın zort dediği yerdeyim ne de olsa...

Nasıl hissiyatımı anlatabildim mi ?kulaklarınızda canlandı mı ?

Benim gibi çıt çıksa uyuyamayan birine yapılacak şey midir şimdi bu ?

Bütün saçlarım havada Mac Gayver gibi türlü icatlar yöntemler denedim yok.Pimapen bir gecede ne olur da yamulur bilemedim.Rüzgar mı ters esiyor çözemedim.Panjuru indirdim ordaki akımı keserse belki ses azalır ya da kesilir diye o da olmadı.

Resmen canlı gibi ...Ben sinirlendikçe o da bana karşılık veriyormuş gibi geliyor.Arada bebek vızıldaması gibi de sanki sesinin şiddeti perde perde yükseliyor...

Hani dicem ki bir gece de pencerenin pimapeni yamuldu.Ama panjuru kapatıp hava akımına baraj gibi set çektiğim halde nerden o sesi çıkartacak akım oluşur.

Yatağım haricinde kanepede falan da uyuyamam.Ne güzel aman sabahlar olmasın modundayım artık bu gece.

Şu an kulağımda kulaklıklarla son ses müzik dinleyip o iğrenç sesi duymamaya çalışıyorum.

Uykum mu ?

Ne idüğü belirsiz bu iğrenç mart miyavlaması ,bebek mızıldaması,keman böğürttürmesi ,zurna zortlaması karışımı sesin yanında dağa kaçtı yandı bitti kül oldu...

Kültür mantarı

2010-10-24T21:55:00.007+03:00

Biliyorum nicedir ıssızladım buraları.

Soğuk havalarla birlikte sıcak şehirlere göç etme isteğine sahip bünyeyi hay huyla eylendiriyorum öylesine işte.

İş güç aynı yoğun ve tatsızlıkta süre gitmekte şimdilik.

Bir şeylerin sonlarına yaklaştıkça başlangıçlarım artıyor.Haydi hayırlısı :))

Kültür mantarı gibi o tiyatro senin bu sinema benim oradan oraya akmaktayım.

Önceki hafta sonu Levent Üzümcü'nün "Tehlikeli ilişkileri"ne gittik .Çekirdek kadrodan Burcu kuş ve mercimek son dakika yan çizince Zilsiz'imle ve iki arkadaşımızla birlikte izledik oyunu .Hoş ben trafiğe takılıp 10 dakika gecikince içeri alınmadım.Birinci yarıda onlar oyunu izlerken ben dışarıda sıkıntıyla pazar günü trafiğine söylenerek arayı bekledim.Allah'tan daha evvel sinemalarda Michelle Pfeiffer 'ın oynadığı bir film olduğundan konuyu biliyordum.İkinci yarıda zorlanmadım ama tekrar gitmeyi planlıyorum.Levet Üzümcü'nün peformansını çok beğendim.Beni yakinen ilgilendiren kostümler de çok iyiydi.

Sonra çıkışta ne zamandır gitmediğimiz Mihribah Sultan'a gittik.Rahat beş senesi var herhalde.Epey değişiklikler olmuş ama ben eski salaşında salaşı hallerini bildiğimden yeni çehresini çok sevmedim.

Cuma akşamı da Lüküs Hayat müzikaline gittik.Kültür mantarı diye boşa demiyorum :)

Artık Devlet Tiyatrolarının klasikleri arasındaki bu oyunu maalesef ilk defa izledim.Çocukluk yıllarımdan hatırlamaktayım sanki tvlerde oynamıştı bir aralar.Konuyu bilmeme rağmen 3,5 saate yakın süren oyunu keyifle izledik.O kadar uzun sürdüğünü bilmiyordum takdir ettim doğrusu.Yeni adaptasyonlarla,Zihni Göktay Ferhan Şensoy'un Ferhangi şeyleri havasında giydirmeceler yapıyordu oyunda çok beğendim.Oyun bittiğinde ortalık alkıştan yıkılıyordu .Avuçlarım patlayana kadar alkışladım sanırım.Zihni Göktay'a Allah uzun ömürler versin.Ve biz daha çok gidip onu ayakta alkışlayalım avuçlarımız kızarana kadar inşallah.

Cumartesi günü seminer vardı .Geçen hafta olduğu gibi dün de film izledik.daha evvel izlediğim ödüllü bir filmdi.Ama hiç sıkılmadan bir daha izledim "Pan'ın labirenti'ni".Bazı sahneler tokat gibi insanın suratına çarpsa da kesinlikle izlenecekler arasında olmalı . Geçen cumartesi de sinema günüydü seminerde. "Herşey aydınlandı"yı izledik yine hep birlikte.Çok beğendim fimi .Nefis bir kurgusu vardı filmin.23 yaşındaki Jonathan Safran Foer'in gerçek hayatından kaleme aldığı ilk romanı sonrasında film yapılmış. ilk fırsatta kitabını da okumak istiyorum .

Seminer çıkışı Java aradı.Sinemaya gidelim dedi.Ben caddede o karşıda olunca makul bir saatte gidemedik filme.Son matineye bilet alıp."Aşka fırsat ver"e gittik.Bu saatte film izlemeyi seviyorum kimsecikler olmuyor.Hele böyle Fransız filmlerini pek seven olmadığından bizim gibi üç beş kişiyle izleyebiliyorsunuz filmi.Ayaklarımı öndeki koltuğa uzatıp yatar pozisyonda izledim keyifle.Java'da filmi çok sevmedi ama ben yönetmenin "Cesaretin var mı aşka"dan tarzını bildiğim için çok beğendim.

Sonra dikkat ettim fil ekimini kaçırdım diye hayıflanan ben nerdeyse iki hafta içinde 1,5 tiyatro ve 4 film izlemişim.Bir şeyler izlemek zaten çok dolu olan kafamı boşaltmaya iyi geliyor bu aralar o sebeple...

Eylemlerimiz devam edecek ;)

İyi haftalarımız olsun :)

Ye ,dua et, sev...

2010-10-11T00:43:00.008+03:00

Cuma gecesi son dakika ters gelişen işler dolayısıyla işten gece 23.00 e doğru çıktım.Halbuki Badoş'umla yeni vizyona giren "Ye dua, et ,sev'e " gidecektik.

Filmden önce İstiklalde kızlarla sürekli gittiğimiz mekanda sebzeli noodle yiyip bir kadeh kırmızı şarap içecektim.Filmin ilk şartını yerine getirdikten sonra dua ede ede filme girip Julia Roberts ve Javier Bardem'li bu filmi sevecektim :)

Tabi bunların hiçbiri olmadı.O saatte işten çıkınca kös kös Badoş'lara gidip kendini köpek sanan kedisi Çakılı mıncırdım uyuyana kadar.Cumartesi sabah önceki günün stresini hala üzerimden atamadığım için kendime tatil ilan ettim ve işe gitmedim.Badoş'um teyzesini şımartmak için nefis bir kahvaltı hazırlamıştı.Arkasından içilen türk kahvesi,ve olmazsa olmazı ablaya silah zoruyla baktırılan kahve falı.saat öğleyi geçerken evden çıktık.

Geçen hafta başlayan seminerden dolayı asya yakasına doğru yola koyulduk.Bu dönem bizim çekirdekteki kızlar artık seminere devam etmiyorlar o yüzden biraz keyfim kaçık.hep birlikteyken lise yıllarımızdaki gibi dördümüz arkada çok güzel kaynatıyoduk .

Neyse Badoşla korkunç bir trafikte cebelleştikten sonra yarım saat rötarla vardık oyuncak müzesine.Salona girdiğimde bizimkiler çoktan başlamışlardı.Akgün Hocanın gösterdiği bir fotoğrafın hikayesi yazılıyordu o anda.Arka arkaya "on resime on hikaye yazacaksınız" demişti Akgün Hoca. Ama aynı fotoğrafın farklı açılardan çekilen görüntüsüne, ayrı on hikaye yazmamız istendi bizden.

Ne zamandır diğer oyuncak hikayesi ile ilgili kalem kıpırdatmıyordum.Belki bu konuyla ilgili piyasadaki hemen hemen tavsiye edilen bütün kitapları ve filmleri aldım bir çoğunu okudum ve seyrettim.Ama nedense bu aralar Geronimo'ya elim gitmiyor.Biraz ayrı kalalım istedim kendisiyle...

Neyse zaten seminere gecikmiş olmanın stresiyle bir sarıldım kaleme ardı ardına yazıyorum aklıma gelenleri.Ne yazdığımın hiç önemi yok o anda sanki sağanakyağan yağmur gibi kelimeler cümleler beynimden kağıda akmak için birbirleriyle yarışıyorlar .Yazdım yazdım yazdım...

Hiçbir cümlemi okumadan sadece içimden geldiği gibi yazdım .

Son hikayeye geldiğimizde Akgün Hoca bize bir cümle yazdırdı ve devamını getirmemizi istedi.Yine ışıklar sönene kadar aynı şevkle yazdım.Sonra sınav kağıdı gibi teslim ettik hikayelerimizi.Sonrasında ne olacak bilmiyorum.Ama çok merak ediyorum tek satırını bile okumadan o anda spontane kurguladığım fotonun hikayelerini.Eğer bize geri verilirse burda yayınlarım belki bütün halde.

Sonunda hepimize tombala çeker gibi elindeki poşetten magnetler hediye etti .Herkese farklı farklı figürler gelirken bana iki kere kelebek çıktı.İçimden güldüm kelebeklerim beni orda da geldi buldu diye.

Çıkışta çekirdektekilere hayıflanarak çıktım.Şimdi olsalar ne güzel Çiya yapardık dedim.Ben böyle düşünürken seminerden başka arkadaşlar sanki iç sesimi duymuşlar gibi hadi yemeğe gidelim dediler.Oturduk hep birlikte keyifli bir yemek yedik sohbet ettik projeleri masaya yatırdıktan sonra kalktık.

Ertesi gün Badoş'umla filme gitmeye karar verdik.Zilsiz'i arayıp onuda ayarttık.Kitabı ilk çıktığında almıştım ama bir türlü ona sıra gelmemişti.Hatta geçtiğimiz doğum günümde Zilsiz'im ikinci kitabını da bana hediye etmişti.Ama ilkini okuyamadığım için o da bekliyor sırasını.

Film güzeldi yer yer hızlı geçişler kopukluklar olsa da tam kız kıza gidilecek kafa yormadan seyredilecek pazar günü sinemalarından biriydi.Konu itibari ile benim gibi ülke ülke dolaşmak isteyen bünyeler için çok tahrikkar bir filmdi.Her seyahatinde iç çeke çeke özenerek izledim ablayı.İtalya kısmı bana göre en eğlenceli kısmıydı .Ne de olsa bol bol makarna ve şarap giriyordu sahnelere ki tam benlik :)Bali 'de Javier Bardem çok bayıktı.Ama ablanın kaldığı eve manzaralara bayıldım.Birde keşke bizimde elimizin altında öyle kankaya bağlayacağımız şifacılardan olsa dedim.Kader işte !

Çıkışta Badoş'un yurda dönmesi gerektiği için bizden erken ayrıldı.Hava o kadar güzeldi ki biz de Zilsiz'imle İstiklal'de ordan oraya fink attık.Güzel güzel sohbetler ettik.Önümüzdeki günlerle ilgili programlar yaptık.Kararlar aldık.Alışveriş yaptık.Hani ertesi güne iş olmasa sabaha kadar kalacaktık herhalde İstiklal'de.

Sonra onun işleri benim işlerim ağır bastı ayrıldık.

Ama eve geldikten sonra bütün işleri yarın akşama bırakıp filmdeki gibi " hiçbir şey yapmamanın hazzını "yaşadım.

Bol atraksiyonlu günlerin ardından iyiymiş.yapabilenlere tavsiye ederim.

İyi haftalar olsun hepimize...

ÇEKİRDEK

2010-10-07T23:37:00.012+03:00

Günlerdir seferi durumdaki blogerın kafasındakiler birikir birikir şunu da yazsam bunu da yazsam der sonunda ne olur pöf daha sonra der erteler hepsini.Ama sonuncusunu ertelemez ,pas geçemez çünkü hatırladıkça içini ısıtan son zamanlarda en keyif verici maddelerden biri olan çekirdeğin buluşmasıdır söz konusu olan...

Zaten blog sahibesi artık ne karar almıştır ?

"Tatsız olayları suya,güzel ve keyif aldığım anları buraya yazayım :)"

İşte kelimeler uçmadan,fotolara baktıkça hatırlanmalık o gün...

Geçtiğimiz salı hem Burcu kuşumuzun doğum gününü kutlayalım hem de çekirdek olarak çiya buluşması yapalım dedik ama Burcu kuş "eve gelin evde olalım" deyince Moda'ya doğru yollandık.Zilsiz'imle Nişantaşı'nda buluştuk " Köprüde intihar girişimi var yollar kapalı " deyince vapur keyfi yaparak Kadıköy'e gidelim istedik iskeleye vardığımızda son dakika kapıları kapattılar.İkna kabiliyetimin görevliye işlemediğini görünce hafiften adamla papazlık oluyordum ki vapur hareket etti.Söylene söylene çıktık iskeleden.Yine denizden vazgeçmeyip Üsküdar'a motorla geçip deniz keyfimizi bölmedik.Daha yolda fotolar çekerek,sohbet ederek karşıya geçip Kadıköy'de bizi bekleyen mercimek hanımı aldık.

Merdivenlerde kırmızı kalpten oluşan pastamızın mumlarını yakıp zili çaldık ama pek beklediğimiz reaksiyonu alamadık.Cin Şükrüye anlamış böyle bir şey yapacağımızı...

Burcu kuş her zamanki gibi çok güzel şeyler hazırlamıştı.Hep birlikte sofrayı hazırladık.Gülme krizleri arasında yemeğimizi yedik.Biz dördümüz bir araya geldiğimizde zincirlerimizden boşalıyoruz sanki.Kapı gıcırtısına bile gülüyoruz.Hele Zilsizim ve mercimek o kadar şen kahkahalar atıyor ki onların gülmesine gülüyoruz en çok .

O akşam Burcunun eşi ve ingiliz misafiri de bize yemekte eşlik ettiler.Çekirdek yine çekirdekliğini gösterince ,Martin "gülme gazı mı var "odada diye ciddi ciddi sormaya başladı Burcu Kuş'a...

Sonra kırmızı kalp pastayı getirdik .Pasta bizim vapur telaşından hafif yalpalanınca üzerindeki yazılar falan kutuya yapışmış .Yaratıcılık dehası olarak üzerindeki yazıyı süngerle silip üzerine kalemle yazdım.(Akgün Hoca yaratıcılığımın sadece bunlara çalıştığını bilse eminim beni bir daha derslerine almaz :))

Anne adayı Burcu kuşumuz müstakbel kızıyla birlikte(Bir tek ben kız diye iddia ediyorum.Eşi dahil hepsi oğlan diyor bakalım inşallah bir kaç ay sonra ben doğru tahmin ettiysem "ben demiştim" demek için burda en azından bir delil bırakayım :))

Hepimiz için anlamlı yonca kolye takıldı Burcu kuş'un da boynuna.

Pastalarımızı yedik kahvelerimizi içtik ve Zilsiz'imin fincanında kocaman bu bariz boğa kafası çıkınca boğa burcu olan ben her yerde yaptığım gibi hemen bu anı fotoğrafladım.İnşallah bu boğa şans getirecek güzel arkadaşıma ;)

Sonra işler konuşuldu,günlük hay huylar,planlar,programlar...

En tatsız konular bile saatlerce gülmüş bünyelere pek koymadı.

Dert üstü ,murat üstü şekilde pişmiş kelleler olarak kalktık .Yolda hala kıkırdiyorduk.

Bu güzel geceden çok komik fotolar,sarı üzerine kırmızı kalpli Barcelona işi mutfak eldivenleri(Zilsiz'im tekrar sağol :) hatırladıkça yüzümüzde tebessüm yaratan o güzel gecenin anıları kaldı.

Son olarak bir de burdan o halde ;

Nice Senelere Burcu'm herşey gönlünce olsun.Eşinle,bebişinle,kedilerinle hep böyle rengarenk ol.Biz de nasiplenelim o renklerden.Çekirdeğin diğerleri gibi seni çok seviyorum :)

Sevgi pıtırcığınız...

BULUT

2010-10-01T11:17:00.005+03:00

Mavi gökyüzünü yer yer örten pofuduk tüylü koyunlar gibi bembeyaz bulutlar sözüm size !!!

Şu an sırt üstü çimenlere uzanıp sizi türlü türlü şekillere benzetesim var.

Heyhat Kader!

Work must go on !

ACI

2010-09-29T22:08:00.004+03:00

Hareketli bir gündü akşam üstüne doğru arkama yaslanıp soluklanmak isterken aldım haberi.

Bir ay önce bir müşterimiz kızıyla birlikte ofise gelmişti.Annesiyle kahvelerimizi içerken havadan sudan yaptığımız sohbet bir şekilde yanındaki kızına döndü.Kızını anlatmaya başladı gururla ve övgüyle .Yakınlarda iyi bir bankada işe başlayacağını sonraki hedeflerini yurt dışında aldığı eğitimleri v.s .Kahvelerimizi içtik tekrar görüşmek üzere vedalaştık her ikisiyle de.

Akşam üstü ortak bir tanıdığımızla telefonda konuşurken "olanları duydun mu ?" dedi."Hayırdır ne oldu ?" dememle beni altüst eden o kötü haberi verdi.İsim kullanmak istemiyorum ama bir ay önce annesiyle birlikte ziyaretimize gelen kızımız bir kaç gün önce bir apartman boşluğunda ölü bulunan kızımızmış.

Kahroldum.Ne diyeceğimi bilemedim.Belki sadece bir saatlik bir tanışıklığımız vardı.Ama o gün annesinin ona bakışı ,gururlanışı ,geleceğiyle ilgili yaptığı planlar hepsi kulağımda tekrar tekrar dönüyor.

Ailesi perişan olmuş .Ben dış kapının mandalı olarak bu kadar üzülmüşken sevenlerini düşenemiyorum.Offf ! Allah yardımcısı olsun annesinin.

Şimdi bir sürü şeyler yazılıyor çiziliyor konuyla ilgili.

Hepsi fasa fiso.

Ben o gün pırıl pırıl parlayan idealleri olan çok tatlı bir genç kızla tanışmıştım.

Artık yok.

Allah rahmet eylesin.

TULUYHAN UĞURLU

2010-09-26T00:09:00.004+03:00

Dün gecenin aksine bir hafta öncesinden Tuluyhan Uğurlu'nun Sirkeci garındaki geleceğe yolculuk konseri için sözleşmiştik arkadaşımla.

Tuluyhan Uğurlu'nun konserine ilk kez gidiyorum.Konserlerini izleyenler ballandıra ballandıra anlatıyorlardı.Yerebatan Sarnıcın'da,Arkeoloji müzesinde v.s çok başarılı konserler verdi.Şöyle iyidir böyle iyidir diye.Belli bir fan kitlesi var.İyi madem ben de gideyim dedim ama ikinci yarıya kalamadım.Geleceğe yolculukta maalesef ilk arada inmek zorunda kaldım.

Dün gece olduğu gibi bu gece de " ...Hayat dudaklarda mey, Eğlen oyna durma hey !
Yaşamak ne güzel şey..." tandansını yakalayayım her gece, her gece konserlere gideyim ,eğleneyim ,sevgi kelebeği gibi ordan oraya konayım istiyordum ki bünyeye iki konser ağır geldi.

Öğlen yediğim yemek mi dokundu ,dün gecenin gazına içtiğim corvusun azizliğine mi uğradım bilemiyorum ama midem pek keyifsizdi.

Bu geceden notlar;

Zaten kaçık keyfim aradığım ortamı bulamayınca daha çok kaçtı.İlk yarıda pek müziğe kaptıramadım kendimi .Bir kere seçilen salon çok havasızdı.Ses düzenini beğenmedim.Enstrümanlar çok boğuk ve sesler birbirini kapatıyordu.Tuluyhan Uğurlu nedense çok parlamadı gözümde.İlk dakikadan itibaren sanki fazla türbüne oynar şekildeydi mimikleri kafa sallamaları falan.Beni yordu.Müziğin girdabına kapılamadım.

Roland yeni elektronik piyanosunu tanıtması için Tuluyan Uğurlu'yu seçmiş belki ilk olmasının senkronsuzluğumuydu bilemedim ama olmadı.

Arada kimseciklere belli etmeden süzüldüm o kalabalıktan doğruca eve geldim.Nane çayımla kaçan keyfi yakalamaya çalışıyorum.

Yüzünü Dökme Küçük Kız

2010-09-25T01:34:00.006+03:00

İşten geç çıktım.Saat sekizi geçiyor. Hava yağdı yağacak ...Trafik kilit... Nişantaşı'ndayım ...Taksi yok... Eve kimbilir kaç saatte gidicem...

O anda aklıma geldi kırkbeş dakika sonra başlayacak olan konser.

Bu kadar kısa sürede kimseyi çağıramam.

Olsun tek giderim ben de.

Bilet var mıdır yok mudur onu bile bilmiyorum .

"Hadi diyorum İzDüŞümler" buna değer.

Taksi hala yok aşağı Beşiktaş yokuşunu yürümeye başlıyorum.On dakika sonra Beşiktaş'tayım yarım saat sonra da Kuruçeşme de...Vee bingo bilet var.Biletimi alıp kapıdan içeri giriyorum.Girişte kullan at sarı yağmurluklardan veriyorlar.Bir taraftan yürüken bir taraftan çin malı yağmurluğu üzerime giyiyorum.Çok komik belediye görevlilerine benzedim olsun yine de çok keyifliyim.

En arkalarda sahneyi ortalayacak şekilde oturuyorum .

O anda yağmur çiselemeye başlıyor.

Onlar da sahneye giriş yapıyorlar.

Zuhal Olcay ve Bülent Ortaçgil ...

İlk şarkıda "iyi ki" diyorum şu an trafikde boğulmak yerine "iyi ki" buradayım ."Yüzünü dökme küçük kız " kafamdaki sarı yağmurluğumla tam da böyle hissediyorum kendimi işte... Yağmur damlalarının yüzümü ıslattığı gibi bu şarkıda yüreğimi ıslatıyor sanki...Zuhal Olcay nefis söylüyor.

İkisini de çok beğenirim ama bunca zamandır ilk kez konserlerine geliyorum.Boğazdan esen rüzgar ,yağan yağmur denizin üzerini aydınlatan arada çakan şimşekler bu ilk konseri daha da bir orjinal hale sokuyor benim için.

"Ölsem de bir kalsamda bir,Yalnızlar rıhtımında,Nisan yağmuru,Sus duymasın,Ben varım,Canım senle olmak istiyor,Çaresizim,Halka açık,Yine aşk var,Olmalı mı olmamalı mı,Oyuna devam,Pervane, Yonca Kategorize etme ..."teker teker ya da birlikte usulcacık söylendi.

Yağmur durdu ama sarı yağmurluğu sevdim ya hala üzerimde...

"Eylül akşamı,Aşkın en mavi hali,El gibi,Sensiz Olmaz,Güller ve dudaklar,Yüzünü dökme küçük kız" en sevdiklerim .Bu şarkılarda sanki evdeymişim gibi bağıra bağıra eşlik ediyorum onlara .Sanki art arda bu en sevdiğim şarkıları bir tek bana özel söylüyorlar.

Ah diyorum keşke bir kadeh kırmızı şarap olsa bu şarkıları dinlerken ne güzel olur.

O kadar dinginim ki sanki deniz kenarındayım da suda taş kaydırıyorum.

Konser bitti.Trafik açılmış,taksi sebil.Eve doğru yola çıkıyorum.

Eve girdiğimde uykudan eser yok eh o zaman diyorum bu gece hiçbirşey eksik kalmamalı .Bozcaada Corvus'larımın sonuncusunu bu geceye yakışır deyip açıyorum.

Baş ucuma koyuyorum aynı az evvel dinlediğim şarkılar gibi...

Yüzünü dökmeyen küçük kız şerefine kaldırıyorum kadehimi...

SON ÇIKIŞ

2010-09-16T14:10:00.005+03:00

Köprüden önce son çıkış...

Deniz,güneş,balıklarla yüzmek...

Dün bir anda esti.

Arkadaşlarımın Bodrum'a gel ısrarı,istanbul'un puslu havası,insanların moralsizliği,referandrum,taşınma komşu muhabbeti falan acaip boğuldum.

Aklımda yokken THY yollarına tel açtım ilk defa istediğim gibi rahatça yer buldum.Korkunç bir trafik beni bekiyordu yılmadım.Sırt çantama aldığım iki üç parça elzem eşyayla havaalanına geldim.2 saat sonra başka bir şehirde başka bir mekandaydım.

Sabah gözümü başka bir şehirde açmak
süpermiş .

Yine eskisi gibi kafama estiği yere hiç plansız programsız pat diye gelmek iyi hissettirdi.

Bundan sonra azimliyim kararlıyım..

Süpürge misali çat ordayım çat burda...

En güzeli...
:

OHA

2010-09-14T12:45:00.004+03:00

Hayatımda hiç bu kadar aptalca bir şey duymadım.Eski erkek arkadaşım sadece bizim semte taşınmakla kalmamış aynı zamanda benim oturduğum apartmana taşınmış.17 katlı 68 daireli binada artık eski erkek arkadaşım ve eşi oturuyor.İstanbul'da bütün semtler bitti,bütün apartmanlar bitti geldi benim apartmanıma taşındı.

Hangi mantık, hangi akla hizmet?

İyi ki karşı dairem değil diye dalga geçerken şaka gibi aynı apartman.Ve en kötü olanı kaç yıldan beri aklımdan ve çoktan kalbimden çıkan kişiyle apartmanımın önünde karşılaşıyorum.Burun buruna geliyorum.

Off bu kadarı da yeter ama.

Bu bir kabus olmalı.

Küfürden nefret eden ben şu an bildiğim bütün küfürleri savuruyorum.

Ve artık biliyorum insanlar sebepsiz katil olmuyorlar.

Önümüzdeki günlerde 3.sayfa haberlerinden birinde beni okursanız şaşırmayın.

MİNİ FOTOROMAN

2010-09-07T12:38:00.031+03:00

Merhabalar.Daha küçücük iki köpüşken İz teyzemiz bizleri "ailemizin yeni fertleri diye "tanıtmıştı blogundan sizlere...Sonra pek bizi yazmadı buralarda...Aradan biraz zaman geçti.E haliyle büyüdük.Evdekilerin sevgi arsızları olduk.Ares ve Kartanesi olarak bir sürü film çevirdik naneler yedik havuzlara düştük v.s...Kendimizi sevdirmek için her türlü şaklabanlıklarla ilgiyi her daim üzerimize çekmeye çalıştık.Hele ben az mı o demir parmaklıklara kafamı sokup sıkışıp kaldım ?Veteriner amcam az mı koştu yardımımıza?Gün geldi ,oyunlar oynadığım bu yakışıklı sırım gibi delikanlıya gönlüm kaydı.Aşkımızın doruğundayken olaylar gelişti...Gel zaman git zaman kalbimde uçuşan kelebekler karnımda uçuşmaya başladı.Ve bir gün kalktığımda karnımdaki minikler gözlerini dünyaya açtılar.Yedi tane kendinden titreşimli yavrum artık patilerimin altındaydı işte..
Artık kulübemin kadını,çocuklarımın anası olarak mazbut bir hayata adım attım.Sirk köpekleri gibi zıplamalar,dört patiyi birden havada birbirine vurmalar bitti.

Bu görevi aslında çok efendi ağır başlı olan eşim Ares aldı istemedende olsa.Çünkü doğam gereği yavularımızın yanına şimdilik onu sokmuyorum.Bana da elleşemiyor.Yaklaştığında hemen dişlerimi gösterip hırlıyorum.O da sevgi arsızı gibi kulübenin dışında ilgiyi kendine çekmeye çalışıyor.

Sırnaşıyor,hayatında yapmadığı oyunlarla ilgiyi yavrularımdan kendine çekmeye uğraşıyor.

Olsun işe yarıyor bu oyunları.Yavrularım rahat rahat uyuyorlar koynumda .Ailemin fertleri ve misafirleri yavrularımı yakından görmek ve eline almak istediğinde Ares'imin yiğidimin bu numaraları rahatlatıyor bizi

Baksanıza nasılda fosur fosur uyuyor miniğim?

Ben de rahat rahat lohusalığıma devam edip bıcırıklarımı kokluyorum.Her biri o kadar güzel ki görenler hayran oluyorlar.

Biraz açıkta kalan olduğunda,onu çenemle biraz canını acıtarak da olsa güvenli bölgeye alıyorum.

Ne kadar bir arada kalırız bilmiyorum.Ama son ana kadar yavrularıma doyayım istiyorum.
Bu konuyu düşünmemeye çalışsamda gözlerim dalıp gidiyor arada bir uzaklara...

Al işte bizim hınzır başladı yine numaralarına...

Bidirikleri kıskandı ya ...

Uyuma numarası yapıp

Gıdısından sevdiriyor...

Mest oluyor...

Sonra o siyah sürmeli gözleriyle çapkın çapkın bakıyor.

Şimdilik bizden haberler bu kadar.İz teyzemiz tembellik etmezse yavrularımın maceralarını da anlatır artık sizlere...

Sevgiyle...

SoN

2010-09-03T23:54:00.008+03:00

Yahu ne çabuk geldi sonbahar...

Sitenin içindeki ağaçlar ne çabuk sarardı da döktü yapraklarını...

Normalde üzerinden haşır huşur yürümeyi çok severim sarı yaprakların .

Hatta kasım ayında makinemi kaptığım gibi Belgrad ormanlarında alırım soluğu.Hem yürür hem de sonbaharın her tonunu fotoğraflamaya çalışırım.

Ama bugün hiç hoşlaşmadım bu manzaradan.

Benim hala denize girip yüzesim var.Yeni yeni öğrendiğim gibi suyun altına dalıp kulaç atasım var.Minik balıklara tam elimi değdirecek gibiyken kaçmalarından keyiflenesim var.Ellerim buruş buruş olana kadar suyun içinde kalasım var.

İyot kokusu daha üzerime sinmedi bile :(

Daha tatil fotolarını bile yükleyip post yazamadım sonbahar geldi.

İsyanım var kadere.

Adaletin bu mu dünya?

Güz gülleri gibi, hiç yazı yaşamadım sanki

Paramparça oldu yaza dair umutlarım .

Yeni aldığım saks mavisi şıpıdık terliklerimi giyecektim daha.

Pööff !

Fazıl abiler için not ;Bu post arabesk serpintisi üfürür aman diyeyim !

VUK-U

2010-09-01T01:01:00.005+03:00

Al işte bir hissi kablel vuk-u daha ...

Artık yüzünü görmek bile istemediğim birinin ne alakaysa oturduğum semtte görüp " hadi canım daha neler ,onun burda ne işi var ? "dediğim ve akabinde koca İstanbul'da semt kalmamış gibi burnumun dibine taşınmasını öğrendiğim şu dakikalarda eğer karşılaşırsam diye kendime notlar;

1-Hiç tanımadığın biri gibi yanından geçip git.

2-Sinire kesmiş bir şekilde yolun karşı tarafına geç.

3-Ölü balık gözleriyle yüzüne bak ve geç.

4-Yankee go home diye kovala.

5-"Hey sen !biz buralarda yabancıları sevmeyiz" diye suratına çemkir.

6-İyi ki karşı daireme taşınmadı diye şükret.

KEDİ

2010-08-27T15:00:00.008+03:00

Öylesine mağazanın önünden yürüyüp geçecekken vitrinde bir kedi gördüm sanki...Resim sandım önce... Sonra kafasını çevirdi...Reklama çok uydu...

Bana da fotoğraflamak kaldı...:)

1001 İCAT SERGİSİ

2010-08-24T00:04:00.020+03:00

Geçen hafta arkadaşlarla Londra'dan getirilen 1001 icat sergisine gitmek için sözleştik.O yüzden pazar sabahı ,karganın kahvaltısına müteakip yollara düştüm.Şıpıdık terliklerim,bermuda şortum,şapkam ve boynumdaki yeni makinemle Sultanahmet turistlerinden hallice biraz rötarlı arkadaşlarımla buluştum.Yanıbaşımızdaki büyük çadıra girdiğimde sihirli uçan halının üstünde doğuya doğru bir yolculukda buldum kendimi.Önce çok güzel bir belgesel izledik.Hafiften Harry Potter aromalı bu belgesel bir çok yarışmada ödül almış.İslam medeniyetinin birbirinden enteresan mucitlerinin ve icatlarının çok güzel tanıtılmış.Filmden sonra sergi alanına girdik. Sergi alanı Ev, Alışveriş, Okul, Hastane, Şehir, Dünya ve Evren'in temsil edildiği 7 ayrı bölümden oluşuyor.Girişte El -Cezeri'nin eşi benzeri olmayan özel Filli saati karşıladı bizi.

Fotoğrafı yanında yöresinde poz veren insanlardan ayıklamak isterken doğru açıyı yakalayamamışım maalesef .

Hasan Efendi'nin ilk uzay çizimlerinden,Lagari'nin roket gücüne dayanan uçuşlarına, El-Cezeri'nin filli su saati, Hezarfen'ın yaptığı kanatlar ile uçuşu, Mimar Sinan'ın eserlerine kadar bir çok icat yer alıyor.En çok sergide bir bilim kadının icatları ilgimi çekti.İsmini ilk kez duyduğum Meryem El-İcliyye...Ve onun usturlapları...daha evvel sanırım Amin Maalouf okurken duydum ama araştırmadım bu aleti.Kendileri o zamanın hem saati hem de pusulası ya da eski zaman gprsi de diyebiliriz sanırım...Üşengeçliğimden yazmayıp fotoğrafladığım bilgiler :)Bir yerde boğa resmi,heykeli ya da olayı olacak ve ben fotoğraflamayacağım .Mümkün mü ?Yıldızlar ,astroloji bölümünde hazırlanan interaktif bir ekranda elinizi kaldırarak mouse gibi kullanıp burcunuzu seçiyorsunuz önce...

Sonra onu samanyolundaki yerini arıyorsunuz.Denk düştüğünde bingo.İşte burcunuzla ilgili bilgiler ...

Serginin sonunda burada yer almayan icatlarında yer aldığı Dünyamızda İslam Mirası adlı kitabı da alarak indim uçan halıdan.Okudukça ilgimi çeken şeyleri burada paylaşırım elbet.Ama sizin daha fazla ilginizi çekerse 05 Ekim 2e kadar gezebilirsiniz.

İzDüşÜmLer Ajans gururla sunar :)

KADIKÖY

2010-08-21T11:23:00.008+03:00

Dün stresli bir gündü.Keyifsiz bir haftanın son gününde keyifsiz bir görüşmem vardı Kadıköy'de.İşin tek güzelliği buydu bana göre.

Kadıköy'e gitmeyi hep sevmişimdir.Ne iş için olursa olsun yaz kış demeden vapura biner ve dışarıda o daracık sırada oturur ayağımı demirlere kaldırırım.Şanslıysam yanımda müzik de varsa deymeyin keyfime.

Akşam işten çıktım ,iskeleye geldim iş çıkış saati olduğu için çok kalabalıktı.Yerime geçtim ,kulaklığımı taktım vapurun hareketiyle yarım saat önceki ruh halimden eser kalmadı.Denizin ortasına geldiğimde deniz gereğinden fazla dalgalıydı.İlk defa dalgaların ayağımı koyduğum o demirlere kadar çıktığını gördüm.Vapur düdüğünü öttürürken Orhan Veli'ye İstanbul'u dinliyorum gözlerim kapalıyı yazdıran o halet-i ruhiyeyi düşündüm.Kısacık yirmi dakikada upuzun bir yolculuğa çıktım .İskeleye yaklaşırken bu günü belgelemek istedim hep güzel günlerimi hatırlamak lazım ?.Alel acele yukardaki fotoyu çektim.

Görüşmeye gitmeden bir şeyler yemek istedim .Her zaman birileriyle gittiğim Çiya'ya bu kez tek gittim.Ramazan dolayısıyla çok kalabalıktı.Tek gitmemin avantajı yer buldum ve sevdiğim bütün o yöresel yemeklerden tadımlık istedim tabağıma.En son içtiğim zahter çayıyla daha iyiydim.Çıkarken omuzlarım daha bir dikleşmişti.

Kötü geçen haftanın son iş gününü Kadıköy'le seyrelttim biraz.Böyle daha iyi.

Daha da iyi olacak.

Küçük Arı Kovanı (La Colmenita )

2010-08-18T00:46:00.006+03:00

Ben bu akşam küçük bir arı kovanına gittim.

Küba Dostluk Derneğinin ve Nazım Hikmet Kültür Merkezinin katkılarıyla tekrar davet edilen UNICEF’in İyi Niyet Elçisi Küba Çocuk Tiyatrosu “La Colmenita” (Küçük Arı Kovanı)'nı izlemeye gittik.

Yaşları 5 ila 15 arasında değişen 17 çocuktan ve beraberlerindeki 8 yetişkinden oluşan kadrosuyla Türkiye turnesinin ilk ayağı dün akşamdı. Biz de bu akşamki gösterileri Küçük Hamamböceği Martina'yı izlemeye gittik.

İş yerinden çıkarken çocuk oyununa gidiyorum diye beni tiye alanlara rağmen yaratıcılıkdan arkadaşlarla buluştuk.İlk dakikadan itibaren birbirinden yetenekli çocukları karşımızda görünce bayıldık.Büyüklerin bile bu kadar kasılıp rahat edemediği sahnede hepsi birbirinden güzel performans gösterdiler.

Müzikler müthiş ,danslar harikaydı.Oyun yabancı dil bilmeyen çocukların bile anlayacağı karografiyle sunuldu.

Hele içlerinde bir tane miniş vardı ki tam yemelik.Beş yaşında ama primadonna gibiydi.Çıkarken yanına gittim yanağını okşadım.O minicik bedenden mi çıkmıştı deminki şarkılar,danslar oyunlar inanamadım .Yaşını sorduğumda bıcır bıcır yaşını söylerken elleriyle de göstererek teyit etti :).

La Colmenita, Küba’da UNICEF’in İyi Niyet Elçisi unvanına sahip olan ilk ve tek toplulukmuş.Elçiliği çok güzel yaptılar bence.Oyunun sonunda bütün seyircileri küçük büyük ayırmadan sahneye davet edip dans ettirdiler.Bir taraftan makine elimde kayıt yapmaya çalışırken ben de herkes gibi etrafımdaki bıdıklarla dans etmeye kalktım.Bitişte bütün arıalr ,izlemeye gelen çocuklarla öpüşerek ayrıldılar.

O vacur vucur çocuk sesleri kahkahaları arasında,arı kovanından ağzıma çalınan bir parmak bal ile ayrıldım.

İstanbul'da 23 ağustos ücretsiz bir gösterileri daha var bildiğim kadarıyla.Ankara ve Eskişehir'de gösterileri olacak.İlgilenenlere kaçırmayın diyorum.

On sene önce ulus olarak yaşadığımız felakette kayıplarımızla hepimizin kara günü olan bu günde artık hatırlamak istediğim başka bir şey var.Küçük arılar şarkıları,dansları ve hepimize yaydıkları güzel enerjilerle yüreğime çöreklenen bugünün ağusunu dağıtacaklar.

DÖRT YAPRAKLI YONCA

2010-08-12T01:06:00.006+03:00

En son post açalı bugün itibariyle bir ay olduğunu görünce utandım doğrusu...

Bu akşam iki satırlık ahi olsa yazayım bir şeyler istedim.Hem de bu akşam özel bir günün kutlamasını yaptık ,kaydetmiş olurum .Silinip gitmez anılar arasında...

Dün akşam Zilsiz'imizin doğum günüydü .Çekirdek grup bir araya gelelim istedik.Onun başka bir programı vardı biz de bu akşam toplaştık.

Kuşlardan bir tanesi yanımızda değildi.Ama diğer üçlü Avrupa yakasında olmanında avantajıyla biraraya geldik.İstiklal caddesinde her zaman gittiğimiz mekanın terasında keyifli bir akşam yemeği yedik şen şakrak.Masadaki ikili gülmeleri ve kahkahalarıyla meşhur.Onların bu kadar içten gülmelerine en somurtuk biri bile karnını tuta tuta güler herhalde.Bu gece de yine öyle oldu.Sohbet sohbeti açtı.Saatin nasıl geçtiğini anlamadık.

Doğum günümde gümüş üzerine minik beyaz zirkon taşlardan oluşan dört yapraklı yonca şeklinde ama bize göre dört tane güzel kalbin birleşmesinden oluşan yonca kolye hediye etmişlerdi bana.O gün başlayan geleneği devam ettirelim dedik.Bu akşam Zilsiz'in de dört kalpten oluşan aynı tarz bir yoncası var bu kez bileğinde.

Birbirinden farklı zevklere sahip dört kişinin bir araya gelip bu kadar kısa sürede böyle yakın arkadaşlıklar kurması ve birlikte bu kadar çok eğlenebilmesi çok güzel .

Ben küçükken "dört yapraklı yonca bulursan uğurludur "derlerdi.Hatta bir ara Garanti Bankası logosundaki bu dört yapraklı yoncayı getirene para vaad ediyormuş.Biz bulduk o yoncayı.

Hakikatetten çok değerli ...

Zilsiz'im bir kez de buradan kutluyorum doğum gününü.

Her şey gönlünce olsun.Bileğindeki yonca uğurlu gelsin sana hep .Günlerin,dünlerden hep çok çok güzel olsun :)

Keyf-i

2010-07-12T01:04:00.008+03:00

Geçen pazar çok hareketli bir güne uyandım.

Ne zamandır Bezgin bekir gibi dolanıyorum ve pinekliyodum pazarları.

Sabah gözümü açtım 10 gibi arkadaşım hadi bowlinge gidiyoruz sen de gel dedi.Eşi turnuvalara hazırlanıyor.Her hafta sonu çalışıyor.O da eşten dolayı her hafta sonu bowling salonuna gidiyor .Hatta o da takıma girmek için hazırlanıyor yavaştan yavaştan...

Onca yolu sabahın köründe bowling oynamak için göze alıp yola koyuldum.Kahvaltıyı yolda pastaneden aldığım poğaça ve meyve suyuyla geçiştirdim.

Korukent'e gittiğimizde arkadaşımın eşi önce ısınma hareketleriyle başladı.

Biz arkadaşımla kafamıza göre takılırken eşi hummalı bir şekilde çalışıyordu sporcu disipliniyle.Topu,ayakkabısı,çantası herşeyi özel.

Ben kafama göre atarken,bu işin de kuralları adım atarken topu nasıl atmam gerektiğini gösterdi.Hatta parmaklarım bile yanlışmış.Ben bunca senedir topu işaret parmağım,baş parmağım ve orta parmağımla tutuyormuşum.Doğrusu orta parmak,yüzük parmağı ve işaret parmağı olacakmış.

Rahat bir on senesi var bowling oynamayalı.Sanırım en son Amerika'da oynamıştım.

Arkadaşımın galibiyetiyle sonuçlandı oyun.Ama o kadar keyif aldım ki saatin nasıl geçtiğini farketmedim bile.

Aklıma Taş devrinde bowling oynayan,Fred ile Barni geldi.Parmaklarının ucunda tin tin tin gelip topu attıklarında canlı hayvanlardan oluşan labutların konuşmaları geldi gözümün önüne .Hatta orda keşke büyük ekranda bu çizgifilmin görüntülerini de verseler dev ekrandan ...

Yaklaşık 3-4 saat oynadıktan sonra aralarda dışarı çıkıp şu küçümeni besleyip sevdik onu oynattık .

Sonrasında hep birlikte tekrar detaylı gezmek istediğim Body World'se gittim.Gönlümce rahat rahat gezdim bir kez daha...

Geçen sefer işlemlerin yapılış sahfasını anlatan videoyu izleyememiştim onu izledim.Birde girişteki cenin bölümünü gezdim.

Ve cebimde halil Cibran'ın şu sözüyle ayrıldım sergiden.

"Bedeniniz, ruhunuzun arpıdır.Ondan tatlı bir müzik veya karmaşık sesler çıkarmak sizin elinizdedir."

Yine Kelebek Hep Kelebek

2010-07-02T15:16:00.004+03:00

Hani geçenlerde birkaç post altta yazdığım kelebekler vardı ya ?

Hani romantik anlamlar yüklemeye çalıştığım narin hayvanlar?Yok üçüncü kata kadar çıktılar lay lay lom çiçekler,böcekler,kelebekler v.s.

Meğer onlar Audrey Hepburn’lik değil bildiğin Şahin K ‘lık film çeviriyorlarmış…

Erkek kelebekler dişilerini aramaya dökülmüşler yollara … :)

Daha fazlası için burdan yakınız...

http://www.ntvmsnbc.com/id/25110573

GEYİK

2010-06-29T01:01:00.009+03:00

İşten geldim.

İş yerindeki abukluklara ve lavuklara sinirlendim yine .Yemek bile yemeden yürüyüşe attım kendimi.Böyle zamanlarda yürümek beni sakinleştiriyor.Geldim duşumu aldım ,sade kahvemi kaptım oturdum bilgisayarın başına.

Olaylar gelişti...

Akgün Hoca'dan gelen maildeki resimde gördüğüm böceğin adını merak ettim.

Böceğin ismini ararken enteresan bilgilere ulaştım.Okurken de gülmekten öldüm ne sinir kaldı ne de birşey.

Önce bilmeyenler için tanıştırayım kendileri "Geyik böceği"

Amanos dağlarında yaşayan yabancı bilim adamlarının en çok da japonlar'ın ilgisini çeken bir böcek.japonları'ın ilgisini çekme sebebi Mushiking: King of the Beetles (Mushiking: Böceklerin Kralı) adlı çizgi film, çizgi roman ve kart oyunları...

Böcekler dünyasını konu alan film roman ve kart oyunları Japonya haricinde Filipinler, Singapur, Malezya, Kore, Hong Kong, Tayvan gibi Uzakdoğu ülkelerinde de çok popülermiş.

Koleksiyon değeri de olan kartlarla oynanan oyunlar için Japonya'da bugüne kadar 20 bin resmi yarışma düzenlenmiş. Bu yarışmalarda 160 milyondan çok Mushiking kartı el değiştirmiş.

Bu Mushiking: King of the Beetles'ların kahramanlarından biri de geyik böceği. Amanos'ta yaşayan altı taraklısı çok makbul olunca çizgi filmi izleyen, kartlarıyla oynayan çocuklar da anne babalarından geyik böceği istemeye başlamışlar.Arz olunca talepte oluşmuş.

Japonlar ve koleksiyonerler, Amanos'un yolunu tutmuşlar ve aldıkları her geyik böceği için yöre halkına epeyce para ödemişler.

Benim ilk açtığım sitede bu alışverişten para kazanmak isteyen uyanık girişimci vatandaşlarımızın attığı yorumlar vardı.Gülerek okuduğum yorumlar hakikatten fıkra gibiydi.Millet işi gücü bırakmış.Böcek avına çıkmış :))

Link vermek istemiyorum ama Geyik Böceği diye arattığınızda ilk karşınıza çıkan "İşte 90.000 TL lik böcek " isimli linke girip yorumları okuyabilirsiniz.

Yorumları bitirmiştim ki sol omzumda bir acı hissettim.Sonra bir daha ve bir şeyin sırtımda gezindiğini hissettim.Elimi atıp yere atana kadar bir ısırık daha ...

Ne olduğunu göremediğim yaratığın parkeye vurduğunda çıt diye çıkardığı sesden kabuklu gillerden bir şey olduğunu anladım.Mutfağa seyirtip kolonya şişesini boca ettim ısırıkların üzerine.Hafiften zonklamaya başlayan kızarık yerler bir sivilce büyüklüğünde şişti .Evde amonyağımsı bişeyler bakındım bulamayınca yaşlı teyzelerden öğrendiğim kibritin ucundaki o yanan kısmını sürdüm hemen.

Gece gece yaşadığım bu ani saldırıya mı tırsayım? Kabuklu gillerden şahsı el feneriyle köşe bucak aramama rağmen bulamadığıma mı yanayım?Yoksa şüpheli şahısla hala aynı odada olup gecenin ilerleyen saatlerinde burun buruna gelme riskime mi korkayım bilemedim.

Bu saatte böceğin geyiğini yaptım ama dayı oğlu ısırdıktan sonra odayı terketmiştir inşallah !!!

Babam'a

2010-06-20T16:27:00.004+03:00

Artık sadece rüyalarımda sarılıp ,öptüğüm kucakladığım canikom,babam herşeyim..

Babalar günün kutlu olsun.

Akşamın kapısından
içeri giren
öksüzlüğün onarılmaz duygusu
iş dönüşü, somun ekmek
yıllar komşunun penceresine bakar
çok geçip hiç geçmeyerek

hayat hiçbir aldığını koymaz geri
çocukluğun büyümemiş yerlerini
kimse büyütemez bir daha

terk edilemez babasız evler
kapısı çekilip çıkılsa da

bir roman adı gibi
içinde yaşar
çoğalmaz başkaları
okumalarla

babasızlığın ne olduğunu bilmeyenler

günün birinde baba olsalar da...

Murathan MUNGAN

ORTAYA KARIŞIK

2010-06-15T13:40:00.007+03:00

Geçtiğimiz pazar ,entresan bir sergiye gittik arkadaşlarla...

Bilim adamı ,Gunther Von Hagens'in "Body Worlds " sergisine gittim.

"Body Worlds" ,orjinal insan vücutlarından ve organlarından yapılan bir sergi.

Midesi sağlam benim gibi meraklı melahatlar için inanılmaz bir deneyim.

Sergiyle ilgili buraya herhangi bir fotoğraf koymuyorum dediğim gibi herkesin kaldırabileceği enstanteneler yok.

Merak edenlerin görsellerde araştırma yapmasını ya da dayanabilirim diyenlerin sergiye gitmesini şiddetle tavsiye ederim.

Kadavralar özel bir sistemle aynen orjinali gibi silikonla bir nevi mumyalanmış .

Yaklaşık 200 e yakın sergilenen vücut ve organlar genelde Çinlilerin bağışladığı organ ve vücutlarla oluşturulmuş.

Bazı hastalıkların ameliyatların organlar üzerindeki izlerini görebiliyorsunuz.

Anevrizmalı bir beyin,damarları tıkalı bir kalp,kırık bir bacak,kanserli bir meme,ülserli bir mide ,hor kullanılan organlarla sağlam olanların yan yana sergilenmiş hali,sigara içen biriyle içmeyen birinin ciğerleri,spor yapan bir insan vücudundaki gelişmiş kaslar,spor yapmayan bir insanın vücudu gibienresan bir sürü şey vardı.Her camekanın içindeki numarayı elinizdeki ahizemsi şeye tuşlayarak o organla ve hastalıklarla ilgili bilgi de alabiliyorsunuz.

Şaha kalkmış bir at ve üzerindeki kadın erkek kadavralar çok sanatsal sunulmuştu.

At aynı yöntemle derisi soyulmuş,ve üzerine kadın,erkek otutturulmuş erkeğin uzattığı eline manidar bir şekilde kalbi verilmiş.

Bu yöntemle sergilenen zürafada en az at kadar etkileyiciydi.

Sergiyi gezerken, onların bir zamanlar bizim gibi yaşayan insanlar olduklarını,üzüntülerinin sevinçlerinin olduğunu ,bir ailenin ferdi olduğunu düşündüm.Hikayelerini merak ettim.

Bugüne kadar gezdiğim en enteresan ve öğretici sergiydi benim için.

İlk başlarda elm sokağındaki freddy gibi geliyor görüntüler ama sonra alışıyorsunuz.

Arkadaşlarım sonuna kadar tahammül edemediler ve benden yaklaşık bir kırk dakika erken çıktılar.

Çıkışta yanlarına gittiğimde serginin onlarda ölüm duygusunun onları gerdiğini rahatsız ettiğini gördüm.Ölümle ilgili belki onlardan daha önce tanışıklığım olduğundan ya da ölümden sonra bedenin üzerimizden çıkartacağımız bir elbise olduğuna inandığımdan ben rahatsızlık duymadım.

Hatta yalnız gelmiş olsaydım çok daha vakit geçirebilirdim içerde.

Öğleden sonra sözleştiğimiz gibi Zilsiz Zarife ile buluştuk.

Galata kulesinin hemen dibindeki gizli limanına götürdü beni.

Hava o kadar çok sıcaktı ki hiç içerde oturmak istemedik.Dışarıya atılan minderlerin üzerine bıraktık ikimizde Yıldırım abinin mis gibi tostları ve yanında közlediği biberleri götürdükten sonra türk kahvelerimizi yudumladık.Yıldırım abinin vazgeçilmez fon müziği Sema eşliğinde sohbet ettik .

Hiç acelemiz yoktu,Galata Kulesinin gölgesinde o daracık sokağa atılan minderlerlerde bedenim gibi ruhumunda yayıldığını hissettim.

Zilsiz'imden ayrıldıktan sonra meydana kadar yürümek istedim.

Daha Tünele yeni adım atmıştım ki aylardır üzerlerinde çalıştığım Kızılderililerle burun buruna geldim.

Buna gökte ararken yerde bulmak denmez de ne denir ?

Sevgili Zeugma'nın blogunda bahsettiği grup üyeleriydi belkide.

Tatsız tuzsuz bir haftadan sonra enresanlıklarla dolu bir hafta sonu geçirmek iyi geldi ...

KELEBEK

2010-06-09T14:48:00.006+03:00

Üçüncü kattaki ofisin,balkonuna çıkıyorum içerideki puslu havadan uzaklaşmak için ...

Göz hizamdaki ağaç dallarında,uçuşan kelebekler görüyorum.

Bir tanesi resimdeki gibi,yaprağın üzerine yapışmış adeta...

Her esen rüzgarda şimdi uçucak diye bekliyorum.Beni yanıltıyor

Kelebekler yüzümü aydınlatıyor.Bu kadar güzel narin,bir canlıyı bu kaosun içinde görmek sevindiriyor beni.

Şehrin merkezinde ,birkaç ağaçtan oluşan bahçenin içindeymişçesine üçüncü kattan elimi uzatıyorum onlara.

Hızlı ölür kelebekler,umut mudur son ölen? deyişi geliyor yine aklıma...

HAYALLER

2010-05-23T14:51:00.007+03:00

Bu sene tatille ilgili hiçbir plan yapmıyorum nedense...

Bütün sene deli gibi çalıştıktan sonra ,bütün tatil hayallerimi sadece bir haftaya sığdırmak dşüncesi keyfimi kaçırıyor çünkü .

Ben elime makinemi ,sırtıma sırt çantamı alıp ,gezginler gibi tatil yapmak istiyorum bu sene...

Bütün yaz boyunca ,bunca sene ertelediğim her yeri gitmek görmek tanımak istiyorum.

Nasıl olacak bilmiyorum.

Ama istiyorum.

Hani şu maçlara kombine biletler satarlar ya ,hava yolu firmaları da kombine biletler satsalar benim gibi uzun tatili gelenlere...

Ya da bir proje olsa,bana deseler ki "hadi çık yola,şuraları şuraları gez bütün masrafları biz karşılıyoruz.Sen sadece oraları ve deneyimlerini anlat bize "

Off hayali bile çok güzel.

Bu sene zor geçecek...

Deniz mevsimine çeyrek kala "ziplenmiş dosya gibi "tatil hayalleri kuramayışım bu yüzden.

ORDAN BURDAN

2010-05-15T20:08:00.007+03:00

Bloga yazı yazmak ,spor salonuna gitmek gibi ...

Bir başlarsan ,sürekli gidesin(yazasın)geliyor...

Ara verdiğinde de adam sen de diyosun...

Bu aralar çokça bişeyler yazıyorum esasında.

Kitap projemize devam....

Harala gürele kızılderililerin içine girmiş durumdayım.

En çok da Geronimo'nun hayatını araştırıyorum.

Geronimo ile ilgili okuduğum 3. kitaptayım.Kızılderililerle ilgili okuduğum 6. kitaptayım.

Bu arada "arşivinde kızılderili müziği var mı? " diye sorduğum zarif bir arkadaşım benim için araştırıp ,amazondan kızılderili müzikleri cdsi alıp gönderdi...

Şaka gibi !Ama şu anda bişeyler okurken ya da yazarken onları dinliyorum :)

Onun dışında baharla birlikte önce evi detoksladım.Boya, badana tadilat işleri girdi araya...

2-3 hafta hummalı bir şekilde ustalarla cebelleştikten sonra ev eski düzenine yenilenmiş bir biçimde kavuştu.

Dolaplardaki ihtiyaç duyulmayan kıyafetler ve ayakkabılar ayrıldı gönderilecekleri yerlere doğru yola çıktı.

Bu detokslama sırasında güzel iki gezi fırsatı kaçırdım .

Bu sene baharı saçından tutup yakalayamadım.

Lalere doyamadan soldular gittiler.Sitedeki bembeyaz çiçeklenen güzelim ağaç bile, bir kare fotoğraf çekemeden çiçeklerini döktü.Sakura zen zen gibiydi oysa ...

Bir de eski senelere göre çok sönük ve tatsız bir Ahırkapı hıdırellez şenliği var ki ,yazmaya değecek hiçbir şey bulamıyorum...

Seneye bahara Allah kerim.belki Sakura dileğim seneye gerçekleşir kimbilir? ...

Bünyedeki bahar rehavetine erik yeşili çalıyorum bolca...

İyi pazarlar.

23

2010-04-22T23:28:00.007+03:00

Bu sene de bana ayrılan yaşın sonuna geldim.Seneye 23 nisana kadar haydi bre :)

Yüzünü dökme küçük kız

2010-04-18T12:41:00.005+03:00

Cumartesi akşamı, seminer çıkışı birşeyler yiyelim diye çıktık hep birlikte.Bir kaç araba birbirini takip edeceği için herkes alelacele arabalara doluştu.

Bizim o telaşımızı meraklı gözlerle izleyen biri vardı.

İstanbul Oyuncak Müzesinin önündeki çöpten, evin geçimini sağlamak için kağıt, karton toplayan annesinin yanında,elindeki ekmeği yerken, bizleri merakla izleyen küçük kız ...

İçerde olmayı en çok hak eden o iken, önünde bulunduğu binanın neresi olduğunu bilmeden ,için de eğlenerek gezeceği yüzlerce oyuncağın olduğunu bilmeden ,dışarıda çöp konteynırındaki işin bitmesini bekleyen küçük kız...

Fotoğrafını çekerken bana döndü.Konuşmak istedim,araba hareket etti.

En azından müze kapanmamış olsaydı elinden tutup içeri sokmak gezdirmek isterdim annesinden izin alarak.

Olmadı.

İçim bir tuhaf oldu.

PİPPA'YA

2010-03-28T15:13:00.009+03:00

Dün seminerde yine misafirlerimiz vardı.Bingöl Elmas.

Kim di Bingöl Elmas,bir belgesel yönetmeni.En son çektiği Pippa'ya mektuplar belgeseliyle konuğumuz oldu.

Pippa Bacca ise Barış gelini.Dünya barışı için,İnsanların güvenir olduğunu kanıtlamak adına beyaz gelinlikleriyle iki arkadaş yola çıktılar Milano'dan.

Slovenya, Hırvatistan, Bosna, Bulgaristan, Türkiye, Suriye, Lübnan, İsrail ve Filistin güzergahından Tel-Aviv’de noktalanması planlanan bir yolculukdu planladıkları.

Ama organı beynine hükmeden bir hayvan tarafından, Gebze İlçesi’ne bağlı Tavşanlı Köyü yakınlarında, tecavüze uğradı ve boğularak öldürüldü. Bacca ve arkadaşı Silvia nisan ayı ortalarında Kudüs’e ulaşmayı planlıyordu.

Yolculuk başlangıcında, internet sitelerinden "Beraberimizde yolculuk boyunca üzerinde birikecek tüm kirlerle birlikte götüreceğimiz tek elbise beyaz gelinlik olacak "demişlerdi.Ama o gelinliğe , kirlerin en aşağılığı sürüldü.

Bingöl Elmas,Pippa'ya mektuplar adında bir belgesel çekmeye karar veriyor.Siyah bir gelinlik giyip üzerine ,Pippa'nın hayatının sonlandığı noktadan başlıyor yolculuğa.Otostop çekerek ulaşımını sağlayor. Arkada onu takip eden bir araçta ekip arkadaşları var.Hedefi,Pippanın varmak istediği nokta.

Ama bindiği kamyonlarda ya da arabalarda öyle aşağılık konuşmalara maruz kalıyor ki.Dün seyrederken hepimiz sinire kestik.Bana göre çok başarılı bir belgesel olmuş.Sonrasında yaptığımız sohbette Bingöl hanım sorularımızı cevapladı.o kadar çok sorularımız vardı ki konuyla alakalı yazın dedi.Mektup yazın .

Ben de öyle yaptım.İşte benim mektubum.

Sevgili Pippa,Bugün bizimleydin.

İstanbul Oyuncak Müzesinde ,yaratıcılık seminerlerinde ,kuyudaki taşı çıkarmaya çalışan bizlerle…

Sana yapılmış ,kötülüğün aslında bize yapıldığının hepimiz farkındaydık.Üzülmüştük senin ardından.Küfretmiştik,kızmıştık keşke demiştik …

Ama her zaman yaptığımızı yapıp ,seni bu defa da ,sürekli değişen gündemimize kurban etmiştik ...

Sonra bir hemcinsimiz , senin kaldığın yerden,leke göstermeyen bir renkteki gelinlikle düştü yollara.Bayrağı senin kahpece düşürüldüğün yerden aldı.Varmak istediği yol ,en az çıktığı yol kadar uzundu oysa .

Adımını attığı her araçta, masaya getirilen ,kapağı açılınca ,üzerinde dumanları tüten leziz bir et yemeği etkisi yarattı.Kendisine sunulan teklifleri ustaca salvolarla atlattı.Ne de olsa kadındı.Uzun yol şöförleri gibi,bilirdi kadınların bu virajları nasıl geniş almaları gerektiğini .

Bildiklerimizi bir kez daha gördük çektiği belgeselde.Yine utandık insanlığımızdan ne kadın ,ne erkek ayrımı yapmadan…

Şimdilerde,yanlışların doğruları götürdüğü bir memleketteyiz belki.Ama bilir misin ki,bir zamanlar bu memlekette güzel insanlar ve güzel atlar yaşardı.

Ve o güzel insanlar ,o güzel atlarına çoktan binip gitmiş olsalarda,tekrar gelecekler.

Elbette ki gelecekler.

Umutluyuz.

Aynı senin gibi, onun gibi…

GERONİMO

2010-03-23T23:18:00.014+02:00

Evet ,halı tezgahı gibi ilk iplikleri yavaş yavaş oluşturmaya başladım kafamda.

Henüz uygulamaya geçmesemde bir iki kurgu var yazacağım hikayeyle ilgili.Bu arada geçen cumartesi ,oyuncağımın ilk fotosunu çektim.Kendisine,Calamity Jane'de eşlik etmekte.

Kamptaki diğer kızılderililerle birlikte...

Bu arada ,Konuyla alakalı çok güzel 5-6 kitap buldum .Maalesef henüz okuyamadım.Elimin altında güzel kaynaklar olması bana güç veriyor.Ayrıca,Atlas ve National Geographic'in eski sayılarınıda araştırdım .Kızılderililerle ilgili iki eski sayısı da artık kitaplığımda ve hatta sahaflardaki dükkanların birinde kapısında asılı eski bir Kızılderili yerleşim haritasıda benim oldu.Bu iş bittiğinde ,bir sürü kızılderili metaryale,kitaplara,dergilere v.s sahip olucam.

Şimdilik okumaya, kızılderililere çok destek veren Marlon Brando'nun hayatını yazdığı "Annemin öğrettiği şarkılar "la başladım. Yıllarca Amerikan filmlerinde vahşi katiller olarak lanse edilen kızılderililere tam da bu mecradan verir desteğini.1972 yılında Godfather filmiyle oscarı kazanan Marlon Brando,ödülü almaya gitmez.Seslerini duyurabilsinler diye ödül törenine kızılderili genç kızı "Küçük Tüy'ü" yollar .

Marlon abinin ,hayatını okurken,hafif magazinsel bir yaklaşımla kendimi kızılderililerden kopmuş hissettim şu süreç içersinde.Ama masaüstünde bulunan şu fotoğraf beni titreyip kendime getirdi sağolsun.
Demem o ki,yazma tam tamları çalmaya başladı...

Not:Yukarıdaki oyuncakların tekmili birden,İstanbul Oyuncak Müzesindedir.Hepsi ve daha fazlasını gidip görebilirsiniz.

Mini fotoroman

2010-03-18T22:19:00.010+02:00

Geçtiğimiz günlerde ,Haliç köprüsü üzerinde yürürken denk geldim bu balıkçıya...Diğerlerinden, hiçbir farkı yoktu ilk gördüğümde

Sonra ,yanındaki su şişesi dikkatimi çekti.Fotoğraf makineme davrandım hemen.

Fotoğrafını çekerken,"kesin karadenizlidir bu pratik zeka" dedim .Ya kovasını kaybetti ,ya da balık avlayan arkadaşının yanından geçerken özenip "Bir tur versene abi " dedi.Şansına çokça yakaladığı balıklarıda hemen elindeki su şişesine balık istifi tıkıverdi.

Keşke su şişesi yerine ,rakı şişesi olsaymış dedim içimden.

Ne güzel,Orhan Veli'nin şu şiirindeki , dileği de gerçekleşirdi o zaman...

eskiler alıyorum

alıp yıldız yapıyorum

musiki ruhun gıdasıdır

musikiye bayılıyorum

şiir yazıyorum

şiir yazıp eskiler alıyorum

eskiler verip musikiler alıyorum.

bir de rakı şişesinde balık olsam

GÜNEBAKAN

2010-03-14T16:27:00.007+02:00

Her güne,günebakan gibi uyanmak isterim ben.

Her güne ,günebakan gibi başlamak isterim
Sarı esvabımı giyip pür neşe içinde
Neşe olmak isterim diğerlerine de.
Güneşim olan düşlerim neredeyse
yüzümü o yana çeviririm.
Akşamları boynum bükük kalsa da
Ne gam !
umudum,yarın sabah yeniden doğar nasılsa...

BİNALİ İLE TEMİR

2010-03-11T00:18:00.007+02:00

Günlerdir öksürük,aksırık,ilaç,antibiyotik labirentinin içinde daralmış durumdayım.

Dün gelen süpriz bir tiyatro davetine hiç düşünmeden evet dedim.Hafta içinde akşam saatinde Nişantaşı'ndan,Kadıköy'e köprü trafiğini göze alarak hem de.

İşten biraz erken çıkıp karşıya yollandım.Öncü gelen arkadaşla Kadıköy'de ne yiyelim derken gözümde Çiya'nın nefis yemekleri şerit halinde geçmeye başladı.Tiyatro öncesi güzel bir yemekten sonra tiyatroya doğru yollandık.

İçeri girdiğimizde otantik nefis bir sahne dekoru karşıladı bizi.Az sonra oyun başladı yanımdaki bağırışla irkildim .Meğer oyuncular sahneden değil yanımızdan adım atarlarmış oyuna .

Murathan Mungan'ın cenk hikayelerinden bir öykü.

Konusu,ormanda bir mağarada bir delibozuk çobanla,nam-ı değer bir kabadayının çatışması

3 kişilik bir oyun .

İki oyuncu ve bir anlatıcı ama ne anlatıcı .O ses tonu ,o mimikler yanımdan geçerken hayran hayran izledim Haldun Ergüvenç'i .

Delibozuk dediğim çobanı canlandıran,yani Temir, Gün Koper,Macit Koper'in oğluymuş.Armut dibine düşmüş .Uzun zamandır bu kadar genç, oyunu coşturan yetenekli bir oyuncu izlememiştim.(Hoş kaç zamandır tiyatroya uğradığım yok utanıyorum bunu yazarken :(

Ve Yıldırım Fikret Urağ.Oyunu hem sahneye uyarlayan ,hem yöneten, hem de Binali'si.

O da beni kadıköy'de bir tiyatroda izleyici değil ,o dağın başındaki mağarada iki erkek arasındaki çatışmayı şahit olan biri gibi hissettirdi.

Ormandan geriye kulaklarımda sanki çığlık atan ordan oraya uçan bir şahin,silah sesleri,Binali ile Temir'in birbirlerine dayılanmaları kaldı.

Ve...

"...Bu kadar susan insandan korkarım ben,
Bu kadar susan insandan korkarım,
Bu kadar susan insandan korkmalı derim.." diyen kelime cambazı Murathan Mungan ...

TURİSTİK

2010-02-27T23:20:00.021+02:00

Bu haftasonu için İstanbul'a yakın bir yerlere cumadan kaçalım istedik arkadaşlarla olmadı.

Ben de deli gibi sıkılmış ve yorulmuş bir şekilde alternatif ararken, İstanbul arkeoloji müzesi geldi aklıma.Geçen sefer seminer ekibiyle gitmiş ,sunumların telaşına hakkıyla gezememiştim o gün.Osman Hamdi'nin hayatını anlatan kaplumbağa terbiyecisini okurken burayla ilgili çok enteresan bilgiler okumuştum.Ve acaip heveslendim tekrar görmek için.

Bugün vakitlece gittik,ta ki müze kapanana kadar dolaştık.Yine de üst katlara çok vakit kalmadı.O da başka sefere ..

Ve aşağıda gördüğünüz karelerle geri döndüm.Öncelikle o gün tek bir kare bile çekemediğim benim sunum konum olan Sidemara Lahti.Burayla ilgili kaleme aldığım sunumumu sizlerle paylaşırım yakın zamanda...

Athena ve devlerin savaşı

Arka fonda Disk atan heykel

Hani taşlaşan insanlarla ilgili söylenenler gerçekse, kesinlikle bu iki adam bir zamanlar canlılardı.

Çok sevimli horoz döğüştürücüler .Sanki sağdaki bıdık"Yav ne olur bir kere daha döğüştürsek,Allah'ın hakkı üçtür. "diyor :o)

Disk atan heykel'in örf ve ananelerimize uygun fotoğraflanması :p

Mask

Bir heykelden kopmuş bacaklar.

İlk gördüğümde Pan'a benzettiğim heykel

En eski aşk şiiri

Kadeş antlaşması

Mumyayı çekerken hep aklıma Tutankamun'un laneti geldi.Hafif tırsmakla birlikte,"Selam mumya,biz dostuz" diyerek yine de fotoğrafladık

Ve boğa burcu bir blogger olarak boğayla gördüğüm her gravürü fotoğrafladım.Onlardan sadece bir tanesi...

Lahitlerin fotoları ayrı bir post konusu olacak.Çok yakında :))

Yaşlı adam ve yavru köpeği

2010-02-23T23:09:00.005+02:00

Bugün taksim meydanda kırmızı ışıkta beklerken karşı kaldırımda yetmişli yaşlarda bir amca dikkatimi çekti .Elinde tuttuğu tasmayla yanıbaşında kıpır kıpır yerinde duramayan beagıl cinsi yavru köpekle o da yeşil ışığı bekliyordu .Bu yaşta bir amcanın köpek gezdirdiğine ilk kez şahit oldum.

Bizim ışıklarda neden beklediğimize anlam verememiş heyecanla yerinde dört dönen köpüş bir taraftan arabaların kornasından korkup geri geri çekiliyor öbür taraftan adamı çekiştirmeye ve yürümeye çalışıyordu .Zavallı adamcağız köpeği zaptetmeye çalışırken yanında bekleyen insanlara mahçup mahçup bakıyordu yaramaz bir çocuğa söz geçiremeyen bir anne edasıyla.

Karşıdan tebessümle izlerken yeşil ışık yandı.İnsanların yürümesiyle köpek amcayı iyice çekiştirmeye başladı.Amca artık hem sözle hem de tasmayı çekiştirerek sakinleştirmeye çalışıyordu köpüşü .Ama bizimkisi sanki karşıda acil yetişmesi gereken bir toplantı varmışcasına koşuşturuyordu.Yanımdan geçerken amca mecburiyetten koşar adım "dur be kızım " diye söyleniyordu iyiden iyiye..

Sabah sabah şahit olduğum yaşlı ve genç dostun birlikteliği çok hoşuma gitti.

Her ne kadar biri, diğerine ayak uydurmakta zorlansa da..

İyi geceler

YENİ OYUNCAĞIM

2010-02-21T23:03:00.012+02:00

Yeni görevimiz verildi.

Oyuncaklarla ilgili araştırmalar yapıp ,kitaplar okuyup kendi çocukluğumuzdan gel-gitlerle yazacağımız hikayeleri anlatacağız.

10 gündür elimizde oyuncakla ilgili kitaplarla dolanıyoruz.Ve müzeden seçtiğimiz bir oyuncak da baş kahramanı olacak hikayemizin.Ben daha müzeye gitmeden seçmiştim oyuncağımı ve cumartesi müzeye gittiğimde umduğumdan daha iyi bir şekilde karşılaştım onunla.

Çocukluğumda da pek bebeklerle oynadığım görülmezdi.Büyüdüm yine oyuncağım bebek olmadı.

Eskiden Pazar günleri bizim evde sinema günleri olurdu.Öğleye doğru çekilen perdeler patlatılan mısırlar eşliğinde kovboy filmlerini izlerdik.Tabi kahramanım kızılderililer olurdu .Arkadaşlarım filmdeki kahramanları beyazlar öldükçe, ya da yaralandıkça kızılderilileri tuttuğumdan dolayı bana kızar ,bense onların savaş çığlıkları gibi sesler çıkartarak onları iyice sinir ederdim.Hatta hangi oyunu oynarsak oynayalım "Kafa derin, kemerimi süsleyecek soluk benizli" diyerek onları iyice gıcık ederdim.

Şimdi ben seçimimi yine onlardan yana yaptım.Onların son reislerini seçtim.

Gerenimo .

1950 lerden kalma bu ABD yapımı oyuncak çok hoş.Ata binmiş , başında bolca tüylerden yapılmış geleneksel başlığıyla ,vakur bir ifadeyle müzeye gelen ziyaretçileri izliyor.

Amerikalılar ,bu insanları yıllarca vahşi diye yaftalayıp kovboy filmlerinde cani ve katil imajı yarattılar filmleriyle.Geçen sene iade-i itibar yapmış olsalarda artık çok geç..Topraklarından ve canlarından olan asimile edilmiş bu ırka benim gibi sempati duyan kaç kişi var ?

Evet Cherokee jeeplere binen abi ve ablalar biraz sempati duyuyorlardır belki .Şayet bu adın nerden geldiğini biliyorlarsa.

Onlara ait kültürleri,hikayeleri ve aforizmaları toparladıkça hikayemde zenginleşecek

Acaip merak ediyorum nasıl bilgilere ulaşıcam diye.

İlerleyen günlerde proje şekillendikçe burdan paylaşırım elbet.

İlk olarak , çok hoşuma giden atasözlerinden bazılarını paylaşayım sizlerle...

"Ağlamaktan korkma! Zihindeki ıstırap veren düşünceler gözyaşı ile temizlenir."

"Gözlerde yaş yoksa, ruh gökkuşağına sahip olamaz"

"Arkamda yürüme, ben öncün olmayabilirim. Önümde yürüme, takipçin olmayabilirim. Sana

uymayabilirim. Yanımda yürü ki böylece seni görebileyim, böylece ikimiz eşit oluruz."

"Son ırmak kuruduğunda, son ağaç yok olduğunda, son balık öldüğünde; beyaz adam paranın yenmeyen birşey olduğunu anlayacak"

"Unutmayın çocuklarınız sizin değildir. Onu Yaratıcı'dan ödünç aldınız."

"Yeryüzü, bize atalarımızdan miras kalmadı,çocuklarımızdan ödünç aldık."

İyi pazarlar.

Memleketimden ilişki manzaraları

2010-02-18T22:55:00.007+02:00

Dün akşam iş çıkışında Beyoğlu'na gittim.Bir iki işimi hallettikten sonra sevdiğim pasajlara girip bakındım öylesine sağa sola .Atlas pasajını pas geçmeyip yine daldım gümüşçülere.Kendime bu haftanın ödülü olarak güzel bir yüzük aldım .

Sonra meydana doğru yürürken onca kalabalığın içinden bir bağırış koptu.

Önce İstiklal'in bir zamanlar var olan delisi sandım.Normal yolunda yürürken birden yanıbaşında bitip ,kulağının dibinde "Hiayyyttt" diye bağırıp kamera şakasındaki abukluklar gibi insanları korkudan yerinden zıplatan adamdır diye düşündüm.Kulak verince bir hakaretler sinsilesi olduğunu duydum...Çocuk yanındaki kız arkadaşına verip veriştiriyor.Ama normal bir kavga değil .Kız suskun,çocuk bariton sesinin son perdesiyle kıza hakaretler yağdırıyor."Sen adam mısın, şerefsizsin falan filan..." Sonra kız sanırım ilk şoku atlattıktan sonra koşmaya başladı çocuğu bırakıp...Anında çocuk da koşmaya başladı ,ama ne özür dileme ne de başka bir şey yapıyor.Kız kaçıyor çocuk ardından koşup yanında yürümeye devam ediyor.Kız köşe kapmaca oynar gibi karşı tarafa geçse de çocuk takibi bırakmadı sonrasını bilmiyorum görüş alanımdan çıktılar.

Canım sıkıldı,sanki o laflar bana söylenmiş gibi keyfim kaçtı...

Ne hale geldi ilişkiler deyip cık cıkladım..Problemsiz ilişki yok tamam da .Tartışmalarında bir seviyesi bir haddi hududu vardır.Şimdi böyle bir erkeğin ne kendisine ne de karşısındaki kız arkadaşına hiç mi hiç saygısı yok bana göre.Birincisi kızı o kadar aşağılamanın, onca insanın içinde yerin dibine sokmanın hiç bir bahanesi olamaz.Kız ne yapmış olursa olsun karşılığı bu değildir..Mutlu değilsen bitirirsin kardeşim ilişkiyi.İkincisi, o kadar hakareti sıraladığın bir kız gerçekten senin gözünde bu aşağılamayı hakkettiyse giden kızın peşinden niye kovalıyorsun?Kovalıyosan demin ettiğin o lafların hepsini yalamış yutmuş olmuyor musun?Ertesi gün hiç birşey olmamış gibi özür dilemeyle atlatılacak bir tartışma değildi .

Geçen yaz,asmalımescitte arkadaşlarla bir şeyler yer,içerken yine böyle bir olaya denk gelmiştim.Yine hararetli bir abi yanındaki kıza verip veriştiriyordu.Sonra hızını alamadı herhalde elindeki bardağı vurdu kafasına tuzla buz etti.Kafadan kan akmaya başlayınca abla başladı bağırış çağırış ağlamaya hemen ordaki görevliler müdahele ettiler falan sonrasını bilmiyorum ...

Hani İstiklal'in huyundan mıdır ,suyundan mıdır?Ya da ben mi denk geliyorum böyle sıradışı kavgalara anlamadım.Kavruk insanlar,kavruk ilişkiler sinsilesi..

Böyle yazınca bir an kendimi şu türkmax de çıkan evlilik uzmanı sarışın kadın gibi hissettim.Ukalalık algılamayın .Her ilişki kendi bacağından asılır.Ama çiviyi balyozla çakmayalım duvara .

Neyse efendim herkeslere kavgasız,gürültüsüz, ilişkiler diliyorum.

Kar

2010-01-27T22:54:00.006+02:00

Bu akşam, işten çıkıp eve gelirken ,kar yağmaya başladı.Lapa lapa değil ,minicik minicik.Sitenin içinde yürüdüğümde ,bunun kar değil adeta elmas kırıntıları olduğunu gördüm.Yukardan yağarken ,yerlerde,arabalarda ne güzel ışıl ışıl parlıyorlardı.Küçükken yılbaşı kartları olurdu ya üzeri simli oynattıkça ışıl ışıl parlardı ..Aynen öyleydi işte.Acaba yukarıdaki şekillerden hangisiydi bu ışıltıyı veren ?

Hani dizilerde filmlerde,yılbaşında aniden kar yağmaya başlar,"jingle bells ,jingle bells" melodisi eşliğinde ışıl ışıl evlerden , karı görünce sevinçle el çırparak sokağa fırlayan veletler olur ya , arkasından da köpek havlayarak onu takip eder.Tam bu moddaydım ben de.

Eve çıkıp ellerimdeki paketleri bıraktım.Tekrar aşağıya inip sitenin içinde yürüdüm .Arkama takılıp neşeyle zıplayan köpeğim yoktu ama olsun.Ne gam...O pırıltıların içinde ,pudara şekerinin üzerinde yürüyormuşum gibi çıkan kıtır kıtır kar sesleriyle bir yarım saat yürüdüm..Sitenin içindeki yılbaşı ışıklandırmalarıyla da öyle güzel ışıldıyolardı ki mest oldum.Ne güzel peri tozu gibi dedim.Söylenilenin aksine bugün çok da soğuk değildi dışarısı.Ya da ben peri tozunun güzelliğiyle hiç üşümedim.

Bir sene daha böyle olmuştu.Bir yılbaşı arifesinde ,istiklal caddesinde yürürken bir anda yukardan konfeti gibi yağmaya başlamıştı..Vakko daha Beyoğlu'ndaydı.Harika ışıklandırmalarıyla,yağan nefis karla unutulmaz bir İstiklal anısı olmuştu benim için.

Büyük yiğenim Badel'in bir yaşındayken ilk karla tanışması da süper olmuştu.Kar yağmaya başladı.Ablamın her türlü "üşütürsünüz kızımı" vesvelenmelerine karşın iyice tar top giydirip dışarı çıkarmıştık küçük ablamla.Minik meleğim ,yukarıdan yağan pamuk gibi şeylerin ne olduğunu anlayamamıştı."Madem anlayamadım ben de yerim" mottosuyla diliyle yakalamaya çalışmıştı .Ne komikti hali..

Evet alt postta muhalifim yazısıyla fazla çıkışmış olabilirim peri tozlarına ama gördüğünüz gibi gayet sıcak ilişkilerimizde olmuştur kendileriyle..

Büyükşehir belediyesiyle mi ?Onları hala antifrizli emellerime alet etmek istiyorum :))

Muhalifim

2010-01-23T17:59:00.005+02:00

Her türlü hava muhalefetine muhalif durumdayım.

Adamo'nun şarkısı kulaklarımda benle dalga geçer gibi çalıyor ardı ardına.

Yağmur yağdı, "sel olur ,şemsiye uçar ,sırılsıklam oluruz,trafik çok kötüdür" derler program iptal olur

Kar yağar "aman yollarda kalırız,arabada sıkışırız mazallah donarız" .derler evden çıkamayız

Mevsim normallerinin üzerinde bir sıcaklık olacakmış ,"yok gitmeyelim baygınlık geçiririz bu sıcakta ".Yine iptal..

Pööff nedir bu ya İstanbul'da yaşıyoruz ama gören Hakkari'deyiz falan sanır.Ben gözü karayım kendime göre çıkarım ederim diyorum ama iş bilmeyen çavuşlar ordusu belediyeye güvenmiyorum.Meydanlarda Tarkan konseriyle iki üç ışık oyunu yapıp,havai fişek patlatmayı marifet sayıp belediyecilik yaptıklarını sanan şahıslara hiç güvenmiyorum.Güya kriz masası oluşturuyorlar her seferinde .Arabalara koydukları antifrizi bunların kulaklarından huniyle doldurmak geliyor içimden, ya da o araba zincirleriyle bütün belediyeyi birbirlerine zincirleyip yalınayak tem otoyolunda yürütmek.

Doğuda insanlar yarı bellerine kadar karla yaşıyorlar bu mevsimde .Ama zincir takmadan yola çıkan bana bişey olmazcılar,kayıp trafiği tıkayınca biz bir kaç saat yolda mahsur kalabiliyoruz.

Bunları yazarken kar sevmeyen biri gibi algılamayın,karı çok severim.Karın, rüzgarın dindiği o herşeyin bembeyaz süt liman olduğu zamanlarda herkesden önce kapıya çıkar,ayak basılmamış bakir karın üzerinde yürür ,ayaklarımın altında ezilen kar sesine bayılırım.Ya da yiğenlerimin sitenin içinde kaydıkları yüksek tepeden ,elime geçirdiğim poşet parçasıyla bende onlar kadar çocuk hatta onlardan daha çocuk bir şekilde kayabilirim.Herkesin aksine kardan adam değil kardan kadın ya da deniz kızı yapabilirim.Bu konuda gayet iddialıyım heykeltraş edasıyla elimdeki bıçakla şekil verirken eserime,sokak ressamları gibi etrafımda biriken seyircilerden çok keyif alırım.Ya da güzel kar fotoğrafları çekmeyi..Karın içersinde hoplayıp zıplamayı yerde yuvarlanmayı,ellerim ayaklarım buza kesmişken dışarıda sıcacık sade nescafe içmeyi ellerimi fincana sarmalayıp ısıtmaya çalışmayı çok severim.

Benim sevmediğim,ulaşımın iptal olması.Kendi arzumun dışında eve kapalı kalmak.

Pööff binlerce kez daha hem de ...

Meşguliyetle tedavi

2010-01-04T22:33:00.005+02:00

Depresif moddan, mutedil dalgaya geçen bünyem için ,bu aralar ılık süt kıvamında faaliyetlere sardırdım.

-Etrafımdaki enerji vampirleriyle değil,pozitif kişilerle görüşüyorum.

-Dişime uygun sanatsal faaliyetleri sektirmemeye çalışıyorum.

-Eve gelince işle ilgili hiçbirşey düşünmemeye çalışıyorum.

-Elimin altında sürekli dergi bulunduruyorum ve uyku moduna geçene kadar bunları karıştırıyorum.

-Farklı konularla ilgili araştırmalara dalıyorum.Ulaştığım bilgileri soyağacı gibi alt kademelerine kadar araştırıyorum.

-Akşamları bir kadeh kırmızı şarap bu araştırmalarımda gayet hoş bir mihmandarlık yapıyor bana

-Dinlediğim müziklerin haricinde farklı şeyler dinliyorum.

-Kıyafetlerime ya da aksesuarlarıma değişik tasarımlar yapıyorum.

-Havalar biraz yumuşayınca fotoğraf gezilerine çıkmaya başlıycam.

Kısacası doktorların hergün gittiğiniz yolu arada değiştirin tavsiyesine paralel şeyler yapıyorum.

Başımın üzerindeki kara bulutları dağıtıp en azından açık gri kıvamına getirdim.Güneş ışınlarının altında kedi yavruları gibi gerim gerim gerinene kadar buna da şükür ..

Konuyla alakasız bir not;Google'ın Newton için son düzenlemesindeki elma dolu ağaç dalına, ağzı sulanarak bakan bir benmiyim acaba?Hani gerçekten elimin altında olsa ve dalından kopardığım elmayı çocukken yaptığım gibi tşörtümde silip ısıra ısıra afiyetle yesem.Off düşüncesi bile iyi geldi :)

Sağlıcakla,

Ke'derlenme'

2009-12-28T22:43:00.018+02:00

Bugün tuhaf bir keder var üzerimde...

Kulaklarımda türk filmlerindeki gibi acıklı bir melodi...

"Farid Farjad - Taghtam Deh " çalıyor durmaksızın..

Sanki ,Farid abi ,elindeki arşesiyle kemana değil, kıyım kıyım kalbime indiriyor nameleri...

Sanki ,bodozlama koyu bir sisin içine dalmışım gibi önümü göremiyorum.

Sanki ,bütün sevdiklerimden uzakta gurbet ellerde tek başıma yapayalnız kalakalmışım ..

Ya da çok uzaklardayım...

Sanki ,sıla hasretinden burnumun direkleri sızlıyor..

İçimdeki polyannamsı bile bugün tısss...

Zart zurt bardağın dolu şeysi bak !!! Ahanda bunu da gör !!! ,sevgi pıtırcığı gibi olalım ,sevelim,coşalım !!!diye yırtınmıyor...

Belki havalardandır diyorum...

Belki yorgunlukdan..

Belki özlemden..

Belki stresten...

Belki bıkmışlıktan...

Belki sıkıntılardan...

Belki işlerden...

Belki insanların negatif söylemlerinden...

Belki ikiyüzlülüklerden...

Belki tekmili birden ...

Senenin son postu pek bi iç açıcı oldu değil mi?

Yeni yıla üç kala, güzellik yarışmasındaki ablalar gibi herkese en çok ihtiyaç duydukları şeyleri diliyorum..

Tabi kendime de...

Sevgiye bulanık, ama çok net günler dilerim hepinize ...

İyi seneler.

Not :İçimde çalan melodiyi burdan sizlere de çalmak dinletmek isterdim ama teknoloji özürlüsü olarak beceremedim.Belki de iyi oldu kıyım kıyım olmayın siz de :))

İstanbul'la şarkı söyleyen kentler

2009-12-21T01:24:00.007+02:00

Geçtiğimiz hafta benim için çok önemli bir programda yer aldım.

Sevgili hocamız Akgün Akova beni ve seminerden üç arkadaşımızı kendi sunumlarından birine dahil etti.

Aşağı postlardan birinde yazmıştım.Waterhouse tablolarıyla başlayan bulmacamızı.Onla başlayıp,Raphael'e uzanan ordan,Holbein tablolarına ordan Lizbon'a hatta gökyüzüne yıldızlara uzanan bir maceranın içindeydik geçtiğimiz aylarda.

O maceramızda herkesin çıktığı yolu ve yolculukta yaşadıklarını anlatmasını istedi hocamız.Benim yolculuğumda bana eşlik eden kişi Portekizli şair Fernando Pessoa ve nişanlısı Ophelia idi.

Sahneye çıktığımda heyecandan yeni doğmuş ceylanlar gibi titriyordu bacaklarım.Pessoa ile başladım anlatmaya sonra Gülbenkyanla bitirdim.Günlerce heyecandan ölüp dirilmiştim.Ama bittiğinde ben ve diğer üç arkadaşım acaip keyiflendik.

Tekrar sahneye davet edilip her birimize çiçek ve çalışmalarımızın ödülü olarak şık bir kalem hediye edildi.

Benim için çok güzel bir geceydi.Hocamızın bize güvenmesi kendi sahnesine dahil etmesi beni ve arkadaşlarımı çok gururlandırdı ve onurlandırdı.

Yeniyıla gireceğimiz şu günlerde bundan güzel bir yeniyıl hediyesi olamazdı bize .

Gelen tebriklerde herkes çok beğendiğini ve bizim içimizde kopan heyecan fırtınalarını hissetmediklerini söylediler.

Sevgi pıtırcığı gibi şımardık tabi..

Ama şu gerçek ki toplum karşısında bildiğim birşey dahi olsa anlatmak yürek istiyormuş.

Pessoa ile yolumun bu şekilde kesişmesine çok memnun oldum.

Önümüzdeki günlerde başlı başına bir post konusu olacak kendisi...

Gün olur, alır başımı giderim

2009-12-08T00:56:00.008+02:00

Alıp başımı gittip yine,bu akşam .

Her sene İş sanat 'da düzenlenen birbirinden değerli şairlerimizin şiir dinletilerinden birindeydim.

Üç post altta yazdığım Orhan Veli'nin ..

Evet bu aralar blogumda Orhan Veli patlaması yaşanıyor.Demek ki ruhumun Orhan Veli'ye ihtiyacı var dedim ben bu olaya :)

Bu çok sevdiğim şairin şiirlerini,bir kez daha Müşfik Kenter'in o harika yorumuyla dinledim.Arka fonda deniz manzarası ,sağlam bir orkestra ve bestelenen şiirlerini Deniz Erdoğan'ın ve Zafer Erdaş'ın harika seslerinden dinledik.

Müşfik Kenter'i dinlerken gözlerimi kapattım.Tam da o arada okumaya başladı "İstanbul'u dinliyorum gözlerim kapalı" yı.Meditasyon yapar gibi dinlerken şiiri,bir ara baktım Müşfik Kenter'in görüntüsü yerine ,yıllar önce seslendirdiği Alf geliyor gözümün önüne.Hemen İstanbul'u ve şiirleri gözlerim açık dinlemeye başladım.

Ardından muhteşem bas sesiyle Zafer Erdaş ,"İstanbul'da boğaz içinde 'yi" söyledi.

Muhteşemdi..Muhteşemdi..Bir kayıt cihazım olsa bu yorumu kaydeder sabah akşam dinlemek isterdim.

İpe sapa gelmez magazin programları ardı ardına yayınlayarak televizyonu çöplüğe dönüştürenler keşke bu güzelim dinletileri televizyonda yayınlasalar dedim höykünerek.

Bir saat boyunca içime şiir çektim.Hem de en kalitelisinden...

Bu dinleti antidepresan niyetine, bir süre daha idare eder beni.

Şiiriniz bol olsun.

TORO

2009-11-28T13:31:00.004+02:00

Ülkemin güzel insanları, bu bayram da yine matadorlara parmak ısırtırcasına "TORO "demişler .

Haberleri her sene olduğu gibi bu sene de pas geçmek istiyorum.Ama olmuyor gözümüze gözümüze sokuyorlar hayvanlara din adı altında yaptıkları eziyetleri.

İş bilmeyen çavuşlar ordusu ,kör bıçaklara gelesiceler toplu halde kesmiş yaralamışlar kendilerini.

Eskiden böyle şeyler oluyo muydu ya da duymuyor muyduk ?.

Bir ineği kesmek için tek bacağından ters asıp kesmeye çalışıyormuyduk?

Kaçan bir boğayı güya yakalamak için kovalarken , elimizdeki bıçakla şişliyormuyduk İlk insanlar gibi?

Haftalar öncesinde bahçeye bağlayıp çocuğumuza teslim ettiğimiz koçumuzu eliyle besleyen onu sevip bağlanan yine çocuğumuzun gözü önünde, kesip ,matah bir şeymiş gibi ,hem kendimizin hem onun alnına sürüp elimizdeki lekeyi, sokak ortasında parçalara ayırıyor muyduk ?

Hapse düşmüş bir katilden farkı yok hiçbirinizin.Her bayram olduğu gibi yine kana buladınız ellerinizi.Tek farkınız sizin sokaklarda hala dolaşıyor olmanız.

Konu komşuya" kurban kestim" diye hava atıp ,güya ihtiyacı olanlara et dağıtmak için kestiğiniz kurbanları kavurma yapıp ,löpüyle yollarken midenize bir gün oturur elbet .

Bu müberek günde Allah günahlarınızı affeder umarım.

KU(ZU)RBAN

2009-11-27T19:14:00.003+02:00

Çok sevdim tam halet-i ruhiyemi anlatan bir kart o yüzden bu mesajımı zuzuyla yolluyorum.

Herkese iyi bayramlar ,sevgilerimle..